فایل گفتاری دیداری ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش یازدهم)

دانلود فایل گفتاری دیداری ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش یازدهم)










#تالشی #زبان_تالشی #اکسپلور #آموزش_تالشی#یادگیری_تالشی #رمضان_نیکنهاد
برای پشتیبانی و آموزش بیشتر فالو نمایید#تالشی_ماسوله_رودخان#شاهنامه_تالشی#تالشی_فومن#تالشی_ماکلوان#تالش#آستارا#هشتپر#ماسال#شاندرمن
#الفبای_تالشی_کادوس#تالشان#تالش#
فایل گفتاری دیداری ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش دهم)
فایل گفتاری دیداری ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش نهم)
فایل گفتاری دیداری ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش هشتم)
فایل گفتاری دیداری ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش هفتم)
فایل گفتاری دیداری ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش ششم)
فایل گفتاری دیداری ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش پنجم)
فایل گفتاری دیداری ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش چهارم)
فایل گفتاری دیداری ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش سوم)

دانلود فایل گفتاری دیداری ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش دوم)





کتاب ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی (ترجمهی رمضان نیکنهاد) اثریست که داستان مشهور زندهیاد صمد بهرنگی به زبان تالشی گویش موسلهروخون فومن برگردان شده است.
با توجه به اینکه مترجم کتاب را جمله به جمله با الفبای تالشی کادوس که برای هر واج تالشی یک نویسه دارد، ترجمه نموده، به باورمان این اثر برای همه کسانی که دوستدار فرهنگ و ادب و زبانهای ایرانی و مادری به ویژه زبان تالشی هستند، مفید است، امیدوارم این کتاب برای همه پدران و مادران و آموزگارانی که عشق به آموختن زبان تالشی و غنای ادبیات کودکان تالش دارند، اثرگذار باشد
این کتاب علاوه بر آنکه در انتشارات ترجمان نگار به صورت کتاب کاغذی، همچنین در اپلیکشن طاقچه به صورت کتاب الکترونیکی در دسترس همگان قرار دارد.
برای دسترسی آسانتر، این کتاب به صورت نمایش عکس، در ده ۱۰ بخش و هر بخش به صورت ده ۱۰عکس تقدیم شما دوستان شده است.
بیشک پشتیبانی و اشتراکگذاری شما ضمن پاسداری از زبان تالشی موجب دلگرمی ما و ادامه راه و اشتراکگذاری بخشهای دیگر خواهد شد 🌹
فایل گفتاری دیداری ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش دوم)
دانلود فایل گفتاری دیداری ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش دوم)






کتاب ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی (ترجمهی رمضان نیکنهاد) اثری است که داستان مشهور زندهیاد صمد بهرنگی به زبان تالشی گویش موسلهروخون فومن برگردان شده است.
با توجه به اینکه مترجم کتاب را جمله به جمله با الفبای تالشی کادوس که برای هر واج تالشی یک نویسه دارد، ترجمه نموده، به باورمان این اثر برای همه کسانی که دوستدار فرهنگ و ادب و زبانهای ایرانی و مادری به ویژه زبان تالشی هستند، مفید است، امیدوارم این کتاب برای همه پدران و مادران و آموزگارانی که عشق به آموختن زبان تالشی و غنای ادبیات کودکان تالش دارند، اثرگذار باشد
این کتاب علاوه بر آنکه در انتشارات ترجمان نگار به صورت کتاب کاغذی، همچنین در اپلیکشن طاقچه به صورت کتاب الکترونیکی در دسترس همگان قرار دارد.
برای دسترسی آسانتر، این کتاب به صورت نمایش عکس، در ده ۱۰ بخش و هر بخش به صورت ده ۱۰عکس تقدیم شما دوستان شده است.
بیشک پشتیبانی و اشتراکگذاری شما ضمن پاسداری از زبان تالشی موجب دلگرمی ما و ادامه راه و اشتراکگذاری بخشهای دیگر خواهد شد 🌹
فایل گفتاری دیداری ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش اول)
دانلود فایل صوتی ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی(بخش اول)






کتاب ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی (ترجمهی رمضان نیکنهاد) اثری است که داستان مشهور زندهیاد صمد بهرنگی به زبان تالشی گویش موسلهروخون فومن برگردان شده است.
با توجه به اینکه مترجم کتاب را جمله به جمله با الفبای تالشی کادوس که برای هر واج تالشی یک نویسه دارد، ترجمه نموده، به باورمان این اثر برای همه کسانی که دوستدار فرهنگ و ادب و زبانهای ایرانی و مادری به ویژه زبان تالشی هستند، مفید است، امیدوارم این کتاب برای همه پدران و مادران و آموزگارانی که عشق به آموختن زبان تالشی و غنای ادبیات کودکان تالش دارند، اثرگذار باشد
این کتاب علاوه بر آنکه در انتشارات ترجمان نگار به صورت کتاب کاغذی، همچنین در اپلیکشن طاقچه به صورت کتاب الکترونیکی در دسترس همگان قرار دارد.
برای دسترسی آسانتر، این کتاب به صورت نمایش عکس، در ده ۱۰ بخش و هر بخش به صورت ده ۱۰عکس تقدیم شما دوستان شده است.
بیشک پشتیبانی و اشتراکگذاری شما ضمن پاسداری از زبان تالشی موجب دلگرمی ما و ادامه راه و اشتراکگذاری بخشهای دیگر خواهد شد 🌹
کتاب الکترونیک ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی

«ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی» را از طاقچه دریافت کنید
دانلود ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی
کتاب الکترونیکی «ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی» (ترجمهٔ رمضان نیکنهاد) اثریست که داستان مشهور «صمد بهرنگی» را به زبان تالشی برگردانده است. این کتاب توسط انتشارات ترجمان نگار منتشر شده و با هدف پاسداری از زبان تالشی و تقویت ادبیات کودکانهٔ این زبان تهیه شده است. نسخه الکترونیکی این اثر را میتوانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.
ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی (بخش پایانی 11) :

ترجمه داستان ماهی سیاه کوچولو (بخش11) به زبان تالشی فومنات با خط تالشی کادوس
ماېه ههره غاری، فݖکری کهرده، ئݖشتهن دیلی کو ۏاتݖشه: چاکه کاری ېه، ئهختیېات بݖکهرݖم و چݖمݖن خݖردون جانی نه ههچی مݖزا مهکهرݖم، ئهز ئݖشتهن بی ئݖم سیېا ماېه گݖله بهههرݖم، چݖمݖن خݖردون را ئی دیېهر ماېئونی بیگێرݖم بهما ئهۏهل بی بݖۏینݖم، ۏازی ئو کهلهکی ئݖشتݖ کاری کا دهریېه مهبو؟ نێ، کاری ئݖشتݖ دهسی کو نێبهرا.
ماېه ههره غار، هݖم فݖکرون دهریېا کݖ ۏیندݖشه: سیېا ماېه گݖله جان شیل و سیېا ئابه، دێ تهکو مهکو نیههرݖ.
ئݖشتهن نه ۏاتݖشه: تݖ ۏاې مهرده؟ بݖرامێېی، ئݖسه دێ کو ئهز نی ئهې نێشام ههردێ، ماې به ئݖم نهرمه گوشتی ههچی مݖردال ئاکهردݖمه !
هݖنته ېا کݖ سیېا ماېه گݖله را دهخوندشه: ههې رۊکهلی، ههلا ئی نیمه نهفهس و جانی داری کݖ تݖ بهههرݖم؟
بهما نێشاتݖشه، ئݖشتهن لوئه تهمون ئاکهردێ، هݖنته دا ئݖشتهن تݖکی ئاکهردݖشه، سیېا ماېه گݖله ئی جیتهمی ههرده ئو جیر ۏیلهکه، غاره گله ۏینده، ۏازیش ههرده، سیېا ماېه گݖله دۊمله ههۏاېی روتیله. ماېه گݖله گولهې شار ههۏا کو شیجه شی، خاې، زۊته ئاۏی کو ئارهسی، چێ دهن دێ خݖشک ئابا، دا ئاۏی دیله دهشه، هݖنته کݖ خاې، ئی نهفهسی بیگێری، ههنی غاره گݖله ئهې ۏیترهکه، ئݖم دهفا هݖنته ئهې روبهردݖشه کݖ دهسی ۏهخت ماېه گݖله نێفهمه، چݖ بهلاېی چێ سهر ئومه.
ماېه ۏهچه ۏینده، ههمه جݖگا بوخه بو ئو نهمه بو ده ئو زݖلماتی ههمه جݖگا گێته، هیچ بهریه خݖلهې نی نێدارݖ، ۏیندݖشه: ئی نازݖکه بݖرهمه سهسی ئا، ئݖشتهن چێمی هه تاریکی کا خاسی ئاکهردݖشه، ۏیندݖشه: ئی رۊکه کولیېه پیزگهې ئه سونگی کا ۏیخݖته، بݖرمݖ کهری ېو ئݖشتهن دێدێ را دهخونی.
سیېا ماېه گݖله ئهې نه نێزیک آبه، ۏاتشه :
ۏهچهلی ! بیزݖ، بیزݖ، ئی چارهې بݖکه، بݖرهمݖ کهری، ئݖشتݖ دێدێ را دهخونی کݖ چݖ بوبو؟
ماېه پیزگه ۏاته: تݖ دێ کیېره؟ مهگه نێۏینی، ئهز کݖرا خهفه ئابوم و مێرݖم؟ ئو…ئو…ئو…ئاخ دێدێ جان…مݖن دێ نێشام، تݖ نه ئومێ، ماېهگێری ماشکی دهرېا تون بهردێ …ئو…ئو…!
ماېه ۏهچه ۏاته: ۏهس ئاکه، تݖ دێ ههر چݖ ماې ېا، چهۏون ئاۏرو بهردݖره!
برگردان فارسی :
ماهيخوار فکر کرد:« احتياط هم خوب كاري ست! تو را خودم ميخورم و براي بچه هايم ماهي ديگري شکار مي کنم … اما ببينم … کلکي تو کار نباشد؟ نه ، هيچ کاري نمي تواني بکني!»
ماهيخوار در همين فکرها بود که ديد بدن ماهي سياه ، شل و بيحرکت ماند. با خودش فکر کرد:
«يعني مُرده؟ حالا ديگر خودم هم نمي توانم او را بخورم. ماهي به اين نرم و نازکي را بيخود حرام کردم!»
اين بود که ماهي سياه را صدا زد که بگويد:« آهاي کوچولو! هنوز نيمه جاني داري که بتوانم بخورمت؟»
اما نتوانست حرفش را تمام کند. چون همينکه منقارش را باز کرد ، ماهي سياه جستي زد و پايين افتاد. ماهيخوار ديد بد جوري کلاه سرش رفته، افتاد دنبال ماهي سياه کوچولو. ماهي مثل برق در هوا شيرجه مي رفت، از اشتياق آب دريا ، بيخود شده بود و دهن خشکش را به باد مرطوب دريا سپرده بود. اما تا رفت توي آب و نفسي تازه کرد ، ماهيخوار مثل برق سر رسيد و اين بار چنان به سرعت ماهي را شکار کرد و قورت داد که ماهي تا مدتي نفهميد چه بلايي بر سرش آمده است .
ماهی کوچولو دید که همه جا مرطوب و تاريک است و راهي نيست و صداي گريه مي آيد. وقتي چشم هايش به تاريکي عادت کرد ، ماهي بسيار ريزه يي را ديد که گوشه اي کز کرده بود و گريه مي کرد و ننه اش را مي خواست.
ماهي سياه نزديک شد و گفت:
«کوچولو! پاشو درفکر چاره يي باش ، گريه مي کني و ننه ات را مي خواهي که چه؟»
ماهي ريزه گفت:« تو ديگر … کي هستي؟ … مگر نمي بيني دارم … دارم از بين … مي روم ؟ … اوهو .. اوهو … اوهو … ننه … من … من ديگر نمي توانم با تو بيام تور ماهيگير را ته دريا ببرم … اوهو … اوهو!»
ماهي کوچولو گفت:« بس کن بابا ، تو که آبروي هر چه ماهي است ، پاک بردي!»
ترجمه ماهی سیېا کوچولو صمد بهرنگی : رمضان نیک نهاد
در خط آوانگار تالشی :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې
برخی از شیوه نامه آۏانویسی تالشی:
برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده میشود.
برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده میشود.
برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده میشود.
برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده میشود.
برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده میشود.
برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده میشود.
ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی (بخش10) :

ترجمه داستان ماهی سیاه کوچولو (10) به زبان تالشی فومنات با خط تالشی کادوس
سیېا ماېه گݖله هݖنته شه، شه، شه دا ناهاری ۏهخت به. دێ کو ئو دهره تهمون ئابا، رݖبار نی ئیله ئیسپیته دهشتی کو بهرشی. رݖباری راسته ۏهر و چهپه ۏهری کو چهن گݖله رۊکه دهره ئاۏ رݖباری کو پێلهکین کݖ رݖباری ئاۏی ۏیېهر کهردهشونا.
سیېا ماېه گݖله ئاۏی کو مݖزا نه ۏیېهر کێف کهری، ئی دهفا ۏیندݖشه کݖ ئاۏ،هیچ تون نێدارݖ. ئیتێ ئݖم ۏهر ئه ۏهر شه، جݖگاېی زهمین نێئارهسه، هݖنته چێ ۏݖندی ئاۏ تون دریېا کݖ سیېا ماې چێ دیله کو ئهۏی ئابا، ههر جورهې کݖ چێ دیل خاې، سیناۏ کهری ئو پێشتݖ گݖلێلێ ههری کݖ ههنی چێ کهللـه جݖگاېی نیههری.
ئی دهفاېی ۏیندݖشه کݖ دݖرازه پیلله جانهبهری، گولهې شار ئهې ۏیترهکه کݖ ئی گݖله دݖگله ئهره ئݖشتهن دهنی ناری کو داری.
ماېه ۏهچه ئݖشتهن دیلی کو ۏاته: هݖسه ئی سهتی ېه کݖ ئه جانهبهر، ئهره نه مݖن پهل پهل بݖکهرݖ. زۊته جیپهره، ئهې کو دور ئابه ئو ئو ئاۏی سهر ئومه. ماېه ۏهچه دهسی ۏهخت مهنده، ههنی شه، ئاۏی بݖن کݖ درېا تونی بݖۏینݖ. ئاۏی مینی کو ئی دهسته ماې کو پێلهکه، ههزارههزار گݖله ماېنا! ماېه ۏهچه ئیله کو دهپهرسه: ئهې دوس، ئهز شݖمه ۏݖلهتی شݖن نیمه، ئی دوره راې کو ئومهېمه، یا کا ېه؟ شݖمه ۏݖلهتی نوم چه؟
ماېه گݖله ئݖشتهن دوسون دهخونده، ۏاتشه: دییێسه ! ئیله دیېهر ماې بدز سیېا ماې نه ۏاتݖشه: دوس، دهرېا خݖش ئومیره!
ئیله دیېهر ماې ۏاته: همهې رݖبارئون ئاۏ، ېا دهبو، ئیسهر ئاۏێن، مهردهئاۏ ئو چولافتی کا ۏیشون .
ئیله دیېهر ماې ۏاته: ههر ۏهخت ئݖشت دیل خا، چهمه دهسته دیله شاې باې ئو ئهمه نه ئی جݖگا ئو ههمرا بومونی.
سیېا ماېه ۏهچه خشخالا کݖ پیلله دولاۏ ئو درېا کو ئارهسه، ۏاتݖشه: بݖختهره ئهۏهل داېری بݖژهنݖم، بهدهز شݖمه دیله دهرام، چݖمݖن دیل خا کݖ ئݖم دهفا ۏهختی شݖمه ماېهگێری ماشکی بهرسݖرونه، ئهز نی شݖمه دیله بݖمونݖم.
ئیله ئه ماېئون ۏاته: زۊ ئݖشتݖ دیلی ناجه بو. ههلا بݖش، داېری بݖژهن بهما ئاۏی سهر کݖ ئاې، ماېه ههره غاری، چێم بݖدار کݖ ئݖم روزون چێ رو دێه ۏیېهر پێترهکه، ههر روز دا چار پینج گݖله ماې مهگێرݖ، ئهمه دهس نێکهشݖ .
ئه ۏهخت سیېا ماې، ماېه دهسته کو سیفا ئابه ئو ئݖشتهرا تهنخاېی دهمهنده سیناۏ کهردێ، دهسی ۏهخت کݖ به ئاۏی سهر ئومه کݖ ئافتاۏه شهپهغ ها دهتاۏیېا.
ئافتاۏ کݖ سیېا ماېه ۏهچه پێشتی کو دهتاۏی، گهرم ئابی، ئهې را مݖزه کهری، خهېلی خݖشخالی نه دهرېا ئاۏی سهری کو سیناۏ کهری.
سیېا ماېه ۏهچه ئݖشتهن نه ۏاې: دیر ېا زۊ بهلکهم ئهز بݖمێرݖم، په دا شام بی چاک ئاژیېݖم، نێبی ئݖشتهن مهردێ دۊمله بݖشوم. ئی ۏهختی ۏینݖم، ئهز نی مهردیمه. چݖ بو کهردێ، بی دیېێسی، بݖۏینی کݖ ئݖشتݖ زݖنده بێ ېا مهردێ، دیېهرون را چݖ فاېدهې دارݖ.
سیېا ماېه ۏهچه دێ نێشاته، ههده ئݖشتهن خیېالی دۊمله کهردێ، ناخهۏری ئیله ماېه ههره غار ئومه، ئهې تݖک ئاگێتݖشه ئو ئاسݖمون بهردݖشه.
ماېه ۏهچه، غاری تݖکی مینه کو چݖنگ و پهر کوې بهما ها کو گیر دهلهکا ئو نێشاې جیۏهشتێ. غاره گݖله، ماې کهمهری مینی هݖنته ۏیخهشار دهې کݖ چێ نهفهس کݖرا بهرشی! ئاخا، ئیله ماې چݖنته ئاۏی پێشته سهری خݖشکی کو شا زݖنده بوبو؟
ماېه ۏهچه، فݖکر کهرده ئݖسه خوبه ماېه ههره غار ئهې روبهرݖ، ئݖنته ئه دهسی ۏهخت ههنی شا، ئݖشکهمی ئاۏی نه زݖنده بݖمونݖ، هݖم فݖکری دریېا کݖ غاره گݖله نه ۏاتݖشه: چݖرا مݖن زݖنده زݖندێ نێروبهری ئاخا ئهز ئه ماېئون کوېمه کݖ مهردێ پهسو چێ جان ماره زهلخی شار ئابو ئو تݖ کݖشݖ.
ماېه ههره غاری ئݖشتهن دیلی کو ۏاته: ئهې کهلهک ۏاز، تݖ چݖ نهخشهې داری، نێکی خاې، مݖن لوئه بݖکهرݖم و تݖ چݖمݖن تݖکی کو بهرۏهزی؟
خݖشکی دور دݖرێ ئاشکار ئابا، ههې نێزیک و نێزیکتهر ئابی، سیېا ماېه ۏهچه ۏاته: ئهگه پێشته سهر ئارهسݖم دێ چݖمݖن کار تمونه ئو چݖمݖن نهفهس بهرشو.
هݖنته ېا کݖ ماېه ۏهچه ۏاته : زونݖم کݖ خاې مݖن ݖشتݖ ۏهچان را بݖبهری بهما دا خݖشکی ئارهسهم، ئهز دێ مهردهېمه، چݖمݖن جان ئی زهلخه کیسهې شار ئابو. چݖ را تݖ ئݖشتݖ خݖردون سݖلامهتی فݖکری نێکهری؟
برگردان فارسی:
ماهی سياه رفت و رفت، و باز هم رفت، تا ظهر شد. حالا ديگر کوه و دره تمام شده بود و رودخانه از دشت همواری می گذشت. از راست و چپ چند رودخانهی کوچک ديگر هم به آن پيوسته بود و آبش را چند برابر کرده بود.
ماهی سياه از فراوانی آب لذت می برد. ناگهان به خود آمد و ديد آب ته ندارد. اينور رفت ، آنور رفت ، به جايی برنخورد. آنقدر آب بود که ماهی کوچولو تويش گم شده بود! هر طور که دلش خواست شنا کرد و باز سرش به جائی نخورد.
ناگهان ديد يک حيوان دراز و بزرگ مثل برق به طرفش حمله مي کند. يک اره ي دو دم جلو دهنش بود . ماهی کوچولو فکر کرد همين حالاست که اره ماهی تکه تکه اش بکند، زود به خود جنبيد و جا خالي کرد و آمد روي آب .
بعد از مدتی ، دوباره رفت زير آب که ته دريا را ببيند. وسط راه به يک گله ماهی برخورد – هزارها هزار ماهی !
از يکيشان پرسيد:« رفيق ، من غريبه ام ، از راه های دور مي آيم ، اينجا کجاست؟ نام محل زندگی شما چیست. آن ماهی ، دوستانش را صدا زد و گفت:« نگاه کنيد! يک ماهی ديگر آنجاست. بعد به ماهی سياه گفت:« رفيق ، به دريا خوش آمدي.
يکي ديگر از ماهی ها گفت:« همه ي رودخانه ها و جويبارها به اينجا مي ريزند، البته بعضي از آن ها هم به باتلاق فرو مي روند.» يکی ديگر گفت:« هر وقت دلت خواست ، مي توانی داخل دسته ی ما بشوی.» ماهی سياه کوچولو شاد بود که به دريا رسيده است. گفت:« بهتر است اول گشتی بزنم ، بعد بيايم داخل دسته ی شما بشوم. دلم مي خواهد اين دفعه که تور مرد ماهيگير را در مي بريد، من هم همراه شما باشم.»
يکی از ماهی ها گفت:« همين زودی ها به آرزويت مي رسي، حالا برو گشتت را بزن ، اما اگر روي آب رفتی مواظب ماهيخوار باش که اين روزها ديگر از هيچ کس پروايی ندارد ، هر روز تا چهار پنج ماهی شکار نکند ، دست از سر ما بر نمي دارد.
آنوقت ماهی سياه از دسته ي ماهي هاي دريا جدا شد و خودش به شنا کردن پرداخت. کمي بعد آمد به سطح دريا ، آفتاب گرم مي تابيد.
ماهی سياه کوچولو گرمي سوزان آفتاب را در پشت خود حس مي کرد و لذت مي برد. آرام و خوش در سطح دريا شنا مي کرد و به خودش مي گفت:
«مرگ خيلی آسان مي تواند الان به سراغ من بيايد ، اما من تا مي توانم زندگي کنم نبايد به پيشواز مرگ بروم. البته اگر يک وقتي ناچار با مرگ روبرو شدم – که مي شوم – مهم نيست، مهم اين است که زندگی يا مرگ من چه اثری در زندگی ديگران داشته باشد.
ماهي سياه کوچولو نتوانست فکر و خيالش را بيشتر از اين دنبال کند. ماهيخوار آمد و او را برداشت و رو به آسمان برد.
ماهی کوچولو لای منقار دراز ماهيخوار دست و پا مي زد ، اما نمي توانست خودش را نجات بدهد. ماهيخوار کمرگاه او را چنان سفت و سخت گرفته بود که داشت جانش در مي رفت! آخر ، يک ماهی کوچولو چقدر مي تواند بيرون از آب زنده بماند؟
ماهی فکر کرد که کاش ماهيخوار همين حالا قورتش بدهد تا دستکم آب و رطوبت داخل شکم او، چند دقيقه ای جلو مرگش را بگيرد. با اين فکر به ماهيخوار گفت:« چرا مرا زنده زنده قورت نمي دهی؟ من از آن ماهي هايی هستم که بعد از مردن ، بدنشان پر از زهر می شود.
ماهيخوار چيزی نگفت ، فکر کرد:« آی حقه باز! چه کلکی تو کارت است؟ نکند مي خواهی مرا به حرف بياوري که در بروی؟
خشکی از دور نمايان شده بود و نزديکتر و نزديکتر می شد. ماهی سياه فکر کرد:« اگر به خشکی برسيم ديگر کار تمام است.
اين بود که ماهی گفت. «مي دانم که مي خواهي مرا براي بچه ات ببری، اما تا به خشکی برسيم، من مرده ام و بدنم کيسه ی پر زهری شده. چرا به بچه هات رحم نمي کنی»
از : رمضان نیک نهاد
در خط آوانگار تالشی :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې
برخی از شیوه نامه آۏانویسی تالشی:
برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده میشود.
برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده میشود.
برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده میشود.
برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده میشود.
برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده میشود.
برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده میشود.
داستان ماهی سیاه کوچولو (9) به زبان تالشی

ترجمه داستان ماهی سیاه کوچولو (9) به زبان تالشی فومنات با خط آوانگار تالشی
ماېه پیزگان ۏاته: ئهمه بی تݖ خهفه ئاکهرهم، ئهمه چهمه ئازاتی خوئهم.
سیېا ماېه ۏهچه ۏاته : ئهغل و خهرهد شݖمه کهللـه کو ئاپهره! ئهگه مݖن خهفه نی ئاکهره نێشاېهن دهۏهشتێ، چێ گولی مهههرهن.
ماېه پیزگان ۏاته: تݖم ئݖم لوئان ئهې خونه ۏاې کݖ خاې ݖشتݖ جانی نݖجات بݖدهې نێبه تݖ هیچ چهمه خهېری را فݖکر نێکهری.
سیېا ماېه ۏهچه ۏاته : په، گوش بݖکهرهن دا راهی شݖمه نݖشون بݖدهم. ئهز، مهرده ماېئون دیله ئݖشتهن بݖ مهردهئی ژهنݖم ، ئهۏهخت بݖۏینهم، غار شݖمه ئازات ئاکهرݖ ېا نێ. ئهگه چݖمن لوئه گوش مهدیېهن ئݖم سهره نه شݖمه ههمه گݖله کݖشݖم بهدهز سهره نه ئݖم کیسه پێزارݖنݖم و بهرشوم.
ئیله ماېه پیزگه، سیېا ماېه ۏهچه را زاهار ئامهنده ئو ئهې نه ۏاتݖشه: ۏهس ئاکهر، ئهز دێ هیچ ئݖشتݖ مݖفته لوئه ههۏازی نێدارݖم، بهدهز دهمهنده بݖرهمݖ کهردێ. سیېا ماېه ۏهچه ۏهختی چێ بݖرهمݖ ۏینده، ۏاتݖشه: ئݖم فوسه چوئه خݖردهنی چݖرا شݖمه نه ۏوئهردهرونه؟
سیېا ماېه ۏهچه بهدهز ئݖشتهن کارده رو به ماېه پیزگان داشته. ئهۏێن نی ناچار ئابینه، چێ لوئه گوش ئاکهرݖن، غاسی را ئی دهۏادهرهکی را دهرېهندݖشونه، سیېا ماېه ۏهچه ئݖشتهن بݖ مهردهئی ژهنده، ماېه پیزگێن کهفاته ئومینه ئو غاری نه ۏاتݖشونه، ئهمه پیلله سݖفالی سیېا ماې خهفه ئاکهرده.
غاره گݖله خهندهنه ۏاته: چاکه کاری کهردݖرونه، شݖمه پاداش نی ئݖمه کݖ هݖسه شݖمه ههمه گݖله زݖنده زݖندێ روبهرݖم، دا بݖشهن چݖمݖن ئݖشکهمی دیله کو گهشت و گیېهل بݖکهرهن.
ماېه پیزگان دێ ئهمونݖش نێدوئه، ئهلبهههلی ئهۏونݖش روبهرده ئو چهۏون کار ۏینێېه.
سیېا ماېه ۏهچه هه سهتی ئݖشتهن کارده بهرکهشه ئو ئی ههۏاله ئو جیپݖشتێ نه گاله کیسه دیېاری پێزارݖندݖشه ئو ئاۏی کو دهلهکه. غاره گݖله زاهار دا ئاسݖمون شه، هݖنته ېهندی پهسا ئاۏی تݖک ژهندݖشه دا سیېا ماېه ۏهچه بیگێرݖ بهما نێشاتݖشه، سیېا ماېه ۏهچه گێتێ.
برگردان فارسی :
ماهي هاي ريزه گفتند:« بايد خفه ات کنيم ، ما آزادي مي خواهيم!»
ماهي سياه گفت:« عقل از سرتان پريده! اگر مرا خفه هم بکنيد باز هم راه فراري پيدا نمي کنيد ، گولش را نخوريد!»
ماهي ريزه ها گفتند:« تو اين حرف را براي اين مي زني که جان خودت را نجات بدهي ، و گرنه ، اصلا فکر ما را نمي کني!»
ماهي سياه گفت:« پس گوش کنيد راهي نشانتان بدهم. من ميان ماهي هاي بيجان ، خود را به مردن مي زنم؛ آنوقت ببينيم مرغ سقا شما را رها خواهد کرد يا نه ، و اگر حرف مرا قبول نکنيد ، با اين خنجر همه تان را مي کشم يا کيسه را پاره پاره مي کنم و در مي روم و شما …»
يکي از ماهي ها وسط حرفش دويد و داد زد:« بس کن ديگر! من تحمل اين حرف ها را ندارم … اوهو … اوهو … اوهو …»
ماهي سياه گريه ي او را که ديد ، گفت:« اين بچه ننه ي ناز نازي را چرا ديگر همراه خودتان آورديد؟»
بعد خنجرش را در آورد و جلو چشم ماهي هاي ريزه گرفت. آن ها ناچار پيشنهاد ماهي کوچولو را قبول کردند. دروغکي با هم زد و خوردي کردند ، ماهي سياه خود را به مردن زد و آن ها بالا آمدند و گفتند:« حضرت آقاي مرغ سقا ، ماهي سياه فضول را خفه کرديم …»
مرغ سقا خنديد و گفت:« کار خوبي کرديد. حالا به پاداش همين کار، همه تان را زنده زنده قورت مي دهم که توي دلم يک گردش حسابي بکنيد!»
ماهي ريزه ها ديگر مجال پيدا نکردند. به سرعت برق از گلوي مرغ سقا رد شدند و کارشان ساخته شد.
اما ماهي سياه ، همان وقت ، خنجرش را کشيد و به يک ضربت ، ديواره ي کيسه را شکافت و در رفت. مرغ سقا از درد فريادي کشيد و سرش را به آب کوبيد ، اما نتوانست ماهي کوچولو را دنبال کند. ادامه دارد...
از : رمضان نیک نهاد
در خط آوانگار تالشی :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې
برخی از شیوه نامه آۏانویسی تالشی:
برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده میشود.
برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده میشود.
برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده میشود.
برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده میشود.
برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده میشود.
برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده میشود.
ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی (بخش8) :

ترجمه داستان ماهی سیاه کوچولو (8) به زبان تالشی فومنات با خط تالشی کادوس
ناخهۏهری ههشمناکه غهغه سݖتاېی ئاۏی کو دهخهنیېه. ئه غارا کݖ خهنده کݖرا غهش کهری ېو ۏاې: چݖ خاسه ماېه پیزگانی چݖمݖن گیر دهلهکهېنه! هههههههه... راستی راستی چݖمݖن دیل شݖمه را سیېݖ. هیچ دیلݖم نا کݖ شݖمه روبهرݖم. هههههههه...
ماېه پیزگێن دهمهندینه، مݖنهت کهردێ ئو ۏاتݖشونه: ݖاغا غار جان، ئهمه پیشتهرون خهېلی ئݖشتݖ چاکی ېو خوبی مهسهمونه، ئهگه موهیبهت بݖکهری ئݖشتݖ تݖکی ئیتێ ئاکهری دا ئهمه سݖرا بهرشهم، ههمیشه ئشتݖ نازهېنه جانی را دوئا کهرهم.
غاره گݖله ۏاته: ئهز نێخام، هݖسه شݖمه روبهرݖم، ههلا ماې زهخیره دارݖم، ئه جیری رودېێسهن..
چهن گݖله رۊکه ماې ېو پیلله ماې گاله کیسه تونی کا ۏیرینا. ماېه پیزگان ۏاته: ئاغ غار جان، ئهۀمه کݖ کاری کهرده نی ، ئهمه بیگݖناېمونه، ئݖم سیېا ماېه ۏهچه ئهمه ۏازی دوئه ئو گݖمرا کهردهشه.
سیېا ماېه ۏهچه ۏاته : ئهې تهرسوئێن، خیېال کهردهرونه، ئݖم دهغهلۏازه غار، کهرهمه مهدهن دارݖ کݖ ئݖم جوره ئهې مݖنهت کهره.
ماېه پیزگان ۏاته: تݖ هیچ نێفهمی چݖ کݖرا ۏاې. هݖسه ۏینی آغا غار چݖنته ئهمه بهخشݖ ئو تݖ روبهرݖ.
غاره گݖله ۏاته: ئݖهݖ، شݖمه بهخشݖم بهما بݖ ئی شهرت.
ماېه پیزگان ۏاته: ئݖشتݖ شهرتی بݖفهرما، تݖ را بݖمێرهم.
غاره گݖله ۏاته: ئݖم پیلله سݖفاله ماېهگݖله خهفه ئاکهره دا شݖمه ئازات ئاکهرݖم.
سیېا ماېه ۏهچه کهنار ئامهنده ئو ماېه پیزگان نه ۏاتݖشه: چێ لوئه گوش مهکهرهن ئݖم چهچولۏازه غار خا ئهمه ېهندی جان دهکهرݖ. ئهز ئیله نهغشه دارݖم.
ماېه پیزگێن ههده کݖ ئݖشتهن ئازاتی فݖکرینا دێ هیچ فݖکر نێکهردݖشونه، دهلهکینه سیېا ماېه جان دا ئهې بݖکݖشݖن. سیېا ماېه ۏهچه رو به کیسه پێشت دهکهرده ئو ئݖشتهن دیلی کو ۏاتݖشه : ئهې تهر سوئێن، شݖمه کݖ دهۏهشتێ را هیچ راهی نێدارهن، شݖمه زور مݖن نی نێرهسݖ.
برگردان فارسی :
ناگهان صداي قهقههي ترسناکي در آب پيچيد. اين مرغ سقا بود که مي خنديد. مي خنديد و مي گفت:« چه ماهي ريزه هايي گيرم آمده! هاهاهاهاها … راستي که دلم برايتان مي سوزد! هيچ دلم نمي آيد قورتتان بدهم! هاهاهاهاها …»
ماهي ريزه ها به التماس افتادند و گفتند:« حضرت آقاي مرغ سقا! ما تعريف شما را خيلي وقت پيش شنيده ايم و اگر لطف کنيد ، منقار مبارک را يک کمي باز کنيد که ما بيرون برويم ، هميشه دعاگوي وجود مبارک خواهيم بود!»
مرغ سقا گفت:« من نمي خواهم همين حالا شما را قورت بدهم. ماهي ذخيره دارم، آن پايين را نگاه کنيد ….»
چند تا ماهي گنده و ريزه ته کيسه ريخته بود . ماهي هاي ريزه گفتند:« حضرت آقاي مرغ سقا! ما که کاري نکرده ايم ، ما بي گناهيم. اين ماهي سياه کوچولو ما را از راه در برده …»
ماهي کوچولو گفت:« ترسوها ! خيال کرده ايد اين مرغ حيله گر، معدن بخشايش است که اين طوري التماس مي کنيد؟»
ماهي هاي ريزه گفتند:« تو هيچ نمي فهمي چه داري مي گوئي. حالا مي بيني حضرت آقاي مرغ سقا چطور ما را مي بخشند و تو را قورت مي دهند!»
مرغ سقا گفت:« آره ، مي بخشمتان ، اما به يک شرط.»
ماهي هاي ريزه گفتند:« شرطتان را بفرماييد ، قربان!»
مرغ سقا گفت:« اين ماهي فضول را خفه کنيد تا آزادي تان را به دست بياوريد.»
ماهي سياه کوچولو خودش را کنار کشيد به ماهي ريزه ها گفت:« قبول نکنيد! اين مرغ حيله گر مي خواهد ما را به جان همديگر بيندازد. من نقشه اي دارم …»
اما ماهي ريزه ها آنقدر در فکر رهائي خودشان بودند که فکر هيچ چيز ديگر را نکردند و ريختند سر ماهي سياه کوچولو. ماهي کوچولو به طرف کيسه عقب مي نشست و آهسته مي گفت:« ترسوها ،به هر حال گير افتاده ايد و راه فراري نداريد ، زورتان هم به من نمي رسد.»
از : رمضان نیک نهاد
در خط آوانگار تالشی :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې
برخی از شیوه نامه آۏانویسی تالشی:
برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده میشود.
برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده میشود.
برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده میشود.
برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده میشود.
برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده میشود.
برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده میشود.
ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی (بخش7)

ترجمه داستان ماهی سیاه کوچولو (7) به زبان تالشی فومنات با خط تالشی کادوس
ماېه ۏهچه رو به ما گݖله شه، ۏاتݖشه: سݖلام چݖمݖن خاسه مانگی.
مانگی ۏاته: سݖلام ماېه ۏهچه! تݖ کا، ېا کا؟
سیېا ماې ۏاته: خݖش دارݖم، دݖنېا گهردی بݖکهرݖم.
مانگی ۏاته: دݖنېا ۏیېهر پیلله، تݖ نێشاې، تهمونی دݖنېا جݖگائون بݖگهردێ.
ماې: خاب دا ههر جݖگاې کݖ شاتݖمه، شوم.
ما گݖله ۏاته: چݖمݖن دیل خا دا روز ئݖشتݖ ۏهری بݖمونݖم بهما ئی سیېا خݖره لهکی کݖرا رو به چݖمݖن ئا دا چݖمݖن ناری بیگێرݖ.
ماې ۏاته: ئهې چݖمݖن خاسه مانگی! ئهز تݖ خهېلی خݖش دارݖم، چݖمݖن دیل خاې، تݖ ههمیشه مݖن کو دهتاۏیش.
مهنگه گݖله ۏاته: ماې جان، ئهز کو مݖرا سو نێدارݖم. ئاۏتاب مݖن سو ئاده. ئهز نی ئه سو زهمینی را دهتاوݖنم. تݖ نی مهسه کݖ ئادهمێن خان دا چهن سالی دیېهر رو به ئاسݖمون پهرئاگێرݖن، بان، چݖمݖن سهری بݖنݖشݖن؟
ماې ۏاته: ئݖم کاری ههرگݖز نێبو کهردێ.
ما گݖله ۏاته: خهېلی سهته کاری ېه بهما ئادهمێن ههر کاری چهۏون دیل بݖخا، چهۏون دهسی بهرا کݖ ئه کاری ئاگزارݖن.
ما گݖله نێشاته، ئݖشتهن لوئه تهمون ئاکهردێ. سیېا خݖر، ئهې ئارهسه، چێ دیمی دهپوشݖشه ئو شهۏ ههنی زݖلمات ئابه ئو سیېا ماې تهنخا مهنده. دهسی ۏهخت ماتی ئهې بهردا، زݖلماتی کهفا پێدیێسی، بهدز شه، سݖنگی بݖنی جیشه ئو خݖته.
سݖبی زۊ خاۏی کو ئیشته. ئݖشتهن کهفا سهری کا چهن گݖله ماېه پیزگه ۏیندݖشه کݖ ېهندی نه کݖرا گوشه بݖنه لوئه کهرین. ماېه پیزگان دا ۏینده، ماېه ۏهچه ئیشته، ئی جگانێ ۏاتݖشونه: ئݖشتݖ سݖب به خهېر، زهېرونه سݖبی بݖداری!
سییا ماې زۊ ئهۏون ئازونسه ئو ۏاتݖشه: شݖمه سݖب نی به خهېر و خݖشی، ئاخݖرنه سهری شݖمه فݖکری کهردݖرونه، چݖمݖن دۊمله را دهلهکیرونه!
ئیله ماېه پیزگان ۏاته: ئݖهݖ بهما ههلا ههنی ئی دیل دݖ دیلیمونه، تهرسهم، چهمه دیل کݖرا تݖرهکݖ.
ئیله دیېهر ماې ۏاته: ماېه ههره غاری فݖکر ئهمه ۏهېل نێکهرݖ.
سییا ماې ۏاته: شݖمه دێ ۏیېهر فݖکر و خیېال کهرهن، ههمه تێ کݖ نێبو فݖکر و خیېال کهردێ، ۏهختی رادهلهکهم چهمه تهرس ههمه ۏیبو.
بهما هݖنته کݖ خاېن، را دهلهکین، ۏیندݖشونه: چهۏون داېر و ۏهری ئاۏ کهفا ئومه، ئی پیلله سهرپوشی چهۏون سهری کا ۏیرومه، زݖلماتی ههمه جݖگاې گێته، هیچ راهی نه دهۏهشتێ نێبی، سیېا ماې ئهلبهههلی فهمه کݖ ماېه ههره غاری گالی کو دهلهکهېنه.
سییا ماېه ۏهچه ۏاته: دوستێن! مهتهرهسن، ئهمه ماېه ههره غاری گالی کو دهلهکهېمونه بهما ئهته نی کݖ دێ جیۏهشتێ را هیچ راهی مهدارهم.
ماېه پیزگێن دهمندینه، بݖرهمݖ کهردێ، ئیله ۏاته: ئهمه دێ ېا کو جیۏهشتێ نێشاېهم. تݖ بانی بهېره، چهمه پابݖن نݖشتیره، ئهمه کوک کهردݖره ئو ئهمه را کو پهرکاۏݖندݖره!
ئیله دیېهر ماې ۏاته: بݖرامێې... هݖسه ئهمه ههمه گݖله روبهرݖ ئو دێ چهمه کار ۏینێېه!
برگردان فارسی :
ماهی کوچولو پیش ماه رفت و گفت:« سلام ، ماه خوشگلم!»
ماه گفت:« سلام ، ماهی سیاه کوچولو! تو کجا اینجا کجا ؟»
ماهی گفت:« جهانگردی می کنم.»
ماه گفت:« جهان خیلی بزرگ ست ، تو نمی توانی همه جا را بگردی.»
ماهی گفت:« باشد ، هر جا که توانستم ، می روم.»
ماه گفت:« دلم می خواست تا صبح پیشت بمانم. اما ابر سیاه بزرگی دارد می آید طرف من که جلو نورم را بگیرد.»
ماهی گفت:« ماه قشنگ! من نور تو را خیلی دوست دارم ، دلم می خواست همیشه روی من بتابد.»
ماه گفت:« ماهی جان! راستش من خودم نور ندارم. خورشید به من نور می دهد و من هم آن را به زمین می تابانم . راستی تو هیچ شنیده یی که آدم ها می خواهند تا چند سال دیگر پرواز کنند بیایند روی من بنشینند؟»
ماهی گفت:« این غیر ممکن است.»
ماه گفت:« کار سختی است ، ولی آدم ها هر کار دلشان بخواهد...»
ماه نتوانست حرفش را تمام کند. ابر سیاه رسید و رویش را پوشاند و شب دوباره تاریک شد و ماهی سیاه ، تک و تنها ماند. چند دقیقه ، مات و متحیر ، تاریکی را نگاه کرد. بعد زیر سنگی خزید و خوابید.
صبح زود بیدار شد. بالای سرش چند تا ماهی ریزه دید که با هم پچ پچ می کردند. تا دیدند ماهی سیاه بیدار شد ، یکصدا گفتند:« صبح به خیر!»
ماهی سیاه زود آن ها را شناخت و گفت:« صبح به خیر! بالاخره دنبال من راه افتادید!»
یکی از ماهی های ریزه گفت:« آره ، اما هنوز ترسمان نریخته.»
یکی دیگر گفت:« فکر مرغ سقا راحتمان نمی گذارد.»
ماهی سیاه گفت:« شما زیادی فکر می کنید. همه اش که نباید فکر کرد. راه که بیفتیم ، ترسمان به کلّی می ریزد.»
اما تا خواستند راه بیفتند ، دیدند که آب دور و برشان بالا آمد و سرپوشی روی سرشان گذاشته شد و همه جا تاریک شد و راه گریزی هم نماند. ماهی سیاه فوری فهمید که در کیسه ی مرغ سقا گیر افتاده اند.
ماهی سیاه کوچولو گفت:« دوستان! ما در کیسه ی مرغ سقا گیر افتاده ایم ، اما راه فرار هم به کلّی بسته نیست.»
ماهی ریزه ها شروع کردند به گریه و زاری ، یکیشان گفت:« ما دیگر راه فرار نداریم. تقصیر توست که زیر پای ما نشستی و ما را از راه در بردی!»
یکی دیگر گفت:« حالا همه ی ما را قورت می دهد و دیگر کارمان تمام است!»
از : رمضان نیک نهاد
در خط آوانگار تالشی :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې
برخی از شیوه نامه آۏانویسی تالشی:
برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده میشود.
برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده میشود.
برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده میشود.
برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده میشود.
برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده میشود.
برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده میشود.
ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی (بخش6) :

ترجمه داستان ماهی سیاه کوچولو (6) به زبان تالشی فومنات با خط تالشی کادوس
ماېه ۏهچه سیناۏی نه کݖرا شی، ئݖشتهرا فݖکر کهری، ههر ئی ۏهجه را کو تازه چیې ۏینی ئو ئاموجی، دێ ئهې خݖش ئاې، ۏیچݖری کو پێشتݖ گݖلێلێ نه ۏیلهکی ېو ههنی سیناۏ بݖکهری، ئاۏتاۏ کݖ چێ پیشنی دهتاۏی ېو ئهې گهرم ئاکهری، کێف کهری.
ئی جݖگاې کو ئیله پݖرزه تݖند تݖندێ نه کݖرا ئاۏ خݖنجی. ماېه ۏهچه، پݖرزه را سݖلام کهرده ئو ۏاتݖشه:
خاسه پݖرزه، چݖ را تاۏدهلهکهېره؟
پݖرزه ۏاته: شݖکارهبونی، مݖن دۊمله کهرده، ئیله گوله نی مݖن ژهندهشه، ئݖمێې، دیېێس، چݖمݖن پا چهکیل به.
ماېه ۏهچه گوله جݖگا نێۏینده بهما چێ لهنگێ کو فهمݖشه کݖ راست ۏا. ئی جݖگاې کو ئیله لاکهپێشت کݖرا ئاۏتاۏهدیمه کهری، ئه ۏهرته کو نی زهرهجون ئݖشتهن خوندێ نه دهره تاسݖندا. کوهه ۏاشون ئهتره بو نی ئاۏی نه پهشی ئابا.
بهدهزناهار ئی جݖگاې ئارهسه کݖ دهره دێ ها کو پهن و فݖلهک ئابا، ئاۏ نی ئی ۏیشهی مینی کو بهرشی، ئاۏ هݖنته ۏیېهر ئابا کݖ سیېا ماې کێف کهری، خݖشخالی کݖرا پێۏهشی، ها کو ئی دهسته ماې کو پێلهکه، ۏهختی ئݖشتهن دێدێ کو سیفا ئابا، دێ هیچ ماې ۏینده نیشا، چهن گݖله ماېه پیزگه ئهې داېر ئاکهرده، ۏاتݖشونه: تݖ بیگونه ئو ئاکهفیره؟ هݖ؟
سیېا ماې ۏاته: ئݖهݖ، ئهز بیگونهېمه، دوره راې کو ئومهېمه.
ماېه پیزگان ۏاته: کا خاې بݖشی؟
سیېا ماې ۏاته: خام بݖشوم، رݖباری تهمونئاکهری بݖتلهفݖم.
ماېه پیزگان ۏاته: کهمیله رݖباری نه ۏاې؟
سیېا ماې ۏاته: هݖم رݖباری کݖ چێ مینی کو کݖرا سیناۏ کهرهم.
ماېه پیز گان ۏاته: ئهمه ئݖمی نه ۏاېهم، روخون.
سیېا ماې دێ هیچی نێۏاته. ئیله ماېه پیزگه ۏاته: هیچ زونی کݖ غار ئه بهریسی کا نݖشته؟
سیېا ماې ۏاته: ئݖهݖ، زونݖم.
دیېهر ماې ۏاته: ئݖمی نی زونی کݖ غار چݖ گاله کیسهې ئݖشتهن چیلیکی کو دارݖ؟
سیېا ماې ۏاته: ئݖمی نی زونݖم.
ماېه پیزگه ۏاته: ههنی خاې بݖشی؟
سیېا ماې ۏاته: ئݖهݖ، ههرجور بوبو بی بݖشوم. دهسی ۏهخت نێبه کݖ همهې مهسه کݖ ئیله سیېا ماېه ۏهچه دوره راهی کو ئومه، خا بݖشو، روخونی تهمون ئاکهری بݖۏینݖ، هیچ نی غاری نێتهرسݖ!
چهن گݖله ماېه پیزگان دیلی دهلهکا کݖ ئهۏێن نی سیېا ماې نه بݖشون بهما ئݖشتهن پیللهتهرون خونه نیېارین، لوئه کهردێ، ئیسهرون ۏاته: ئهگه ئه غار مهبی، ئهمه تݖ نه ئاېمون بهما غاری گالی کو تهرسهم.
رݖباری رݖخی کو ئی مهلهې نوئا. ئه مهله ژێنهکێن و کیلێن رݖباری تهکی کو کݖرا ئݖشتهن مݖرس و خهلا شورین، ماېه ۏهچه دهسی ۏهخت چهۏون ۏݖلهغ و ۏݖلوغی گوش ئاکهرده، دهسی ۏهخت خݖردهنون جانه شوری تهمݖشاش کهرده. بهدز ههنی را دهلهکه ئو شه.
شه، شه دا ئهې شهۏ دهلهکه، ئی سݖنگی بݖنی جیشه ئو ها کو خݖته. نیمه شهۏی ئیشته، ۏیندݖشه، مهنگهتاۏی سو ئاۏی کو دهلهکه، همه جݖگاې روزی شار روشون ئابا.
سیېا ماېه ۏهچه، مهنگهتاۏی نه ۏیېهر خݖشا. ئݖشتهن ئه پیشنه شهۏون ۏیرݖش ئالهکه کݖ مهنگهتاۏه گݖله ۏهختی بهراې، خاې ئݖشتهن که، شهلاشی بݖنی کو بهراې ېو مهنگهتاۏی نه لوئهلوئه بݖکهری بهما ههر دهفا چێ دێدێ خاۏی کو ئیزی ېو ئهې شهلاشی بݖن دهکهشی ېو زوری نه ئهې خݖساۏنی.
ئیدامه دارݖ...
برگردان فارسی :
ماهی کوچولو، شنا کنان، می رفت و فکر می کرد. در هر وجب راه چیز تازه ای می دید و یاد می گرفت. حالا دیگر خوشش می آمد که معلق زنان از آبشارها پایین بیفتد و باز شنا کند. گرمی آفتاب را بر پشت خود حس می کرد و قوت می گرفت.
یک جا آهویی با عجله آب می خورد. ماهی کوچولو سلام کرد و گفت:
«آهو خوشگله، چه عجله ای داری؟»
آهو گفت:« شکارچی دنبالم کرده، یک گلوله هم بهم زده، ایناهاش.»
ماهی کوچولو جای گلوله را ندید اما از لنگ لنگان دویدن آهو فهمید که راست می گوید. یک جا لاک پشت ها در گرمای آفتاب چرت می زدند و جای دیگر قه قهه ی کبک ها توی دره می پیچید. عطرعلف های کوهی در هوا موج می زد و قاطی آب می شد.
بعد از ظهر به جایی رسید که دره پهن می شد و آب از وسط بیشه یی می گذشت. آب آنقدر زیاد شده بود که ماهی سیاه ، راستی راستی ، کیف می کرد. بعد هم به ماهی های زیادی برخورد. از وقتی که از مادرش جدا شده بود ، ماهی ندیده بود. چند تا ماهی ریزه دورش را گرفتند و گفتند:« مثل اینکه غریبه ای ، ها؟»
ماهی سیاه گفت:« آره غریبه ام. از راه دوری می آیم.»
ماهی ریزه ها گفتند:« کجا می خواهی بروی؟»
ماهی سیاه گفت:« می روم آخر جویبار را پیدا کنم.»
ماهی ریزه ها گفتند:« کدام جویبار؟»
ماهی سیاه گفت:« همین جویباری که توی آن شنا می کنیم.»
ماهی ریزه ها گفتند:« ما به این می گوییم رودخانه.»
ماهی سیاه چیزی نگفت. یکی از ماهی های ریزه گفت:« هیچ می دانی مرغ سقا نشسته سر راه ؟»
ماهی سیاه گفت:« آره ، می دانم.»
یکی دیگر گفت:« این را هم می دانی که مرغ سقا چه کیسه ی گل و گشادی دارد؟»
ماهی سیاه گفت:« این را هم می دانم.»
ماهی ریزه گفت:« با اینهمه باز می خواهی بروی؟»
ماهی سیاه گفت:« آره ، هر طوری شده باید بروم!»
به زودی میان ماهی ها چو افتاد که: ماهی سیاه کوچولویی از راه های دور آمده و می خواهد برود آخر رودخانه را پیدا کند و هیچ ترسی هم از مرغ سقا ندارد! چند تا از ماهی ریزه ها وسوسه شدند که با ماهی سیاه بروند، اما از ترس بزرگترها صداشان در نیامد. چند تا هم گفتند:« اگر مرغ سقا نبود ، با تو می آمدیم ، ما از کیسه ی مرغ سقا می ترسیم.»
لب رودخانه دهی بود. زنان و دختران ده توی رودخانه ظرف و لباس می شستند. ماهی کوچولو مدتی به هیاهوی آن ها گوش داد و مدتی هم آب تنی بچه ها را تماشا کرد و راه افتاد. رفت و رفت و رفت، و باز هم رفت تا شب شد. زیر سنگی گرفت خوابید.نصف شب بیدار شد و دید ماه ، توی آب افتاده و همه جا را روشن کرده است.
ماهی سیاه کوچولو ماه را خیلی دوست داشت. آن شبهای گذشته رابه یاد آورد ، شب هایی که ماه توی آب می افتاد ، ماهی دلش می خواست که از زیر خزه ها بیرون بخزد و چند کلمه یی با او حرف بزند ، اما هر دفعه مادرش بیدار می شد و او را زیر خزه ها می کشید و دوباره می خواباند.
از : رمضان نیک نهاد
در خط آوانگار تالشی :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې
برخی از شیوه نامه آۏانویسی تالشی:
برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده میشود.
برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده میشود.
برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده میشود.
برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده میشود.
برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده میشود.
برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده میشود.
ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی (بخش5) :
![]()
ترجمه داستان ماهی سیاه کوچولو (5) به زبان تالشی فومنات با خط تالشی کادوس
سییا ماې، خهرچهنگی کو دور ئابه. سائی، ئاسݖمونی کا ئاۏی دیله دهلهکه ئو ئی دهفاېی ئی ۏیترهکی نه خهرچهنگی فوشی مینی کا ۏیخوشه. خهرچهنگی دێ نێشاته، ئݖشتهن جیۏازݖندێ. کێلمه گݖله، هݖنته خهرچهنگی سهر و مهچه را خهندهش گێتا کݖ جیلیزگیېه، دێ نێزیکا کݖ ئاۏی دیله دهلهکی.
ماېه ۏهچه ۏینده کݖ چوپانه زوئهې ئاۏی لهۏی کو مهنده کݖرا ئهې ېو خهرچهنگی دیېێسݖ. ئی کافله رهمه، بݖز و گوسهند، ئاۏی نێزیک ئومینه، ئݖشتهن مهچهشون ئاۏی کو ۏیخوئه. رهمه به به ئو مه مه سهس و سݖتا دهره ئو کو کا ۏیخهنیېا.
سیېا ماېه ۏهچه ههتێ ۏیمهنده دا رهمه ئاۏ خݖنته ئو شینه بهدهز کێلمه دهخوندݖشه ئو ئهې نه ۏاتݖشه: کێلمه جان، ئهز ئیله سیېا ماېه ۏهچهېمه کݖ خام بݖشوم، رݖباری تهمونئاکهری بݖتلهفݖم، فݖکر کهرݖم، تݖ ۏیېهرهزونه ئادهمی بݖبی، ههې را خام، ئی چیې تݖ کو هدهپهرسݖم.
کێلمه ۏاته: ههر چݖ خاې دهپهرس.
ماې ۏاته : ئهز ئݖم را کو کݖرا ئاېم، ئیسهرون، ۏیېهر غار و ئهره ماې ېو ماېهههره موچی کا مݖنشون تارساۏݖنده، ئهگه تݖ ئهۏون کا چی به چی زونی مݖ را بݖۏا.
کێلمه ۏاته : ئهره ماې ېو ماېهههره موچ ئݖم راسان کو مهنده نی، ئهره ماې تهنخا دهرېا کو مهنده بهما غار هݖم راسان کو نی مهنده، نێکی چێ ۏازی بهههری ېو چێ گاله دهنی دیله دهشی.
ماې ۏاته : کم گال ؟
کێلمه ۏاته: غار ئݖشتهن لوکی بݖنی کو ئی خݖنجه گالی دارݖ کݖ خهېلی ئاۏ چێ دیله جا گێرݖ. غار، ئاۏی دیله کو سیناۏ کهرݖ، ئی سهر دهفا ماېێن نێزونݖن چێ گالی دیله دهشون بهدهز ها کو سهخت ئابون، غاری ئݖشکهمی دیله دهشون. ئهگه غاری وێشیر مهبو ها کا ماېئون ئهسیری دارݖ، ۏهختی ئهنݖشتا به ئهۏون ههرݖ.
ماې ۏاته :ئݖسه ئهگه ئی گݖله ماې چێ گالی کا دهشو دێ بهرئومێ نێشا؟
کێلمه گݖله ۏاته: هیچ رائی نیېه، مهگه کݖ گالی پێزارݖنݖ، ئهز ئی گݖله سهره تت ئادهم کݖ ئهگه غاری چهنگ دهلهکیره، ئݖم سهره نه گالی پێزارݖنی.
کێلمه بهدهز سݖنگی دݖرزی کو دهشه، دهسی ۏهخت به، ئیله رۊکه سهره نه ئاگهرده.
ماېه ۏهچه سهره ۏیگێته، ۏاتݖشه: کێلمه جان، تݖ ۏیېهر مێرهۏونیره، ئهز نێزونݖم، چݖنته بی تݖ کو سݖپاس بݖدارݖم و تݖ را تهلافی ئاکهرݖم.
کێلمه ۏاته : سݖپاس ئیتاج نی، جانی را بݖمێرݖم! مݖن ئݖم سرهئون ۏیېهر دارݖم، ۏهختی بیکار ئابوم، دارئون تی نه سهره تاشݖم، بهدهز ئهې پیگێرݖم، ئݖشتݖ شیۏار دیلېهرده ئو پیلله دیل و ۏیېهره زونه ماېئون ئادهم.
ماې ۏاته: مهگه چݖمݖن نارتهر ههنی ماې ئݖم ۏهری دهۏېهرده؟
کێلمه ۏاته: ۏیېهر دا به ئوری ئݖشتݖ شی ئݖم را نه دهۏېهردهېنه، ئهۏێن دێ ئهلان بی ئݖشته را ئی کافله ئابه بوبون کݖ ماېهگێره مێردهکیشون مݖتهرزی ۏوئهرده .
سییا ماې ۏاته: بݖبهخشی کݖ لوئه، لوئه ۏوئهرݖ. ئهگه ئݖم سوئالی به چݖمݖن پیلله سݖفالی مهنهې، مݖرا بݖۏا، چݖنته ماېهگێری مݖتهرزی ۏوئهرݖن؟
کێلمه ۏاته: ئهۏێن ۏهختی ېهندی نه ئی جگانه گهردݖن، هݖنته کݖ ماېهگێر ماشکی تاب ئاده، ېهندی نه چێ ماشکی خݖلون کو دهشون ماشکی دهکهشݖن، دهرېا تون بهرݖن.
کێلمه گݖله ئݖشتهن گوشی سݖنگی دݖرزی کا ئانوئه، گوشهخݖجه مهنده ئو ۏاتݖشه: ئهز دێ بی بݖشوم، چݖمݖن خݖردهن خاۏی کا ئیشته. ینه .
کێلمه شه، سݖنگی دݖرزه کو دهشه. سیېا ماې نی را دهلهکه بهما هݖنته ېهندیپهسا ئݖشتهن کو دهپهرسی: تݖ ۏای، ئݖم رݖبار دهرېا دهشو؟ نێکی غاری زور مݖن کو ۏیشتهر بوبو؟ ئهره ماې دیل ئا کا ئݖشتهن جݖنسی ماېئون بݖکݖشݖ ئو بهههرݖ؟ ماېهههره موچ، دێ چݖ دشمێنی ئهمه نه دارݖ؟
ئیدامه دارݖ...
ماهی سیاه از خرچنگ فاصله گرفت. سایه یی بر آب افتاد و ناگهان، ضربه ی محکمی خرچنگ را توی شن ها فرو کرد. مارمولک از قیافه ی خرچنگ چنان خنده اش گرفت که لیز خورد و نزدیک بود خودش هم بیفتد توی آب. خرچنگ ، دیگر نتوانست بیرون بیاید. ماهی کوچولو دید پسر بچه ی چوپانی لب آب ایستاده و به او و خرچنگ نگاه می کند. یک گله بز و گوسفند به آب نزدیک شدند و پوزه هایشان را در آب فرو کردند. صدای مع مع و بع بع دره راپر کرده بود.
ماهی سیاه کوچولو آنقدر صبر کرد تا بزها و گوسفندها آبشان را خوردند و رفتند. آنوقت ، مارمولک را صدا زد و گفت:
«مارمولک جان! من ماهی سیاه کوچولویی هستم که می روم آخر جویبار را پیدا کنم . فکر می کنم تو جانور عاقل و دانایی باشی ، اینست که می خواهم چیزی از تو بپرسم.»
مارمولک گفت:« هر چه می خواهی بپرس.»
ماهی گفت:« در راه ، مرا خیلی از مرغ سقا و اره ماهی و پرنده ی ماهیخوار می ترساندند ، اگر تو چیزی درباره ی این ها می دانی ، به من بگو.»
مارمولک گفت:« اره ماهی و پرنده ی ماهیخوار، این طرف ها پیداشان نمی شود ، مخصوصاً اره ماهی که توی دریا زندگی می کند. اما سقائک همین پایین ها هم ممکن است باشد. مبادا فریبش را بخوری و توی کیسه اش بروی.»
ماهی گفت :« چه کیسهای؟»
مارمولک گفت:« مرغ سقا زیر گردنش کیسه ای دارد که خیلی آب می گیرد. او در آب شنا می کند و گاهی ماهی ها ، ندانسته ، وارد کیسه ی او می شوند و یکراست می روند توی شکمش. البته اگر مرغ سقا گرسنه اش نباشد ، ماهی ها را در همان کیسه ذخیره می کند که بعد بخورد.»
ماهی گفت:« حالا اگر ماهی وارد کیسه شد ، دیگر راه بیرون آمدن ندارد؟»
مارمولک گفت:« هیچ راهی نیست ، مگر اینکه کیسه را پاره کند. من خنجری به تو می دهم که اگر گرفتار مرغ سقا شدی ، این کار را بکنی.»
آنوقت، مارمولک توی شکاف سنگ خزید و با خنجر بسیار ریزی برگشت.
ماهی کوچولو خنجر را گرفت و گفت:« مارمولک جان! تو خیلی مهربانی. من نمی دانم چطوری از تو تشکر کنم.»
مارمولک گفت:« تشکر لازم نیست جانم! من از این خنجرها خیلی دارم. وقتی بیکار می شوم ، می نشینم از تیغ گیاه ها خنجر می سازم و به ماهی های دانایی مثل تو می دهم.»
ماهی گفت:« مگر قبل از من هم ماهی یی از اینجا گذشته؟»
مارمولک گفت:« خیلی ها گذشته اند! آن ها حالا دیگر برای خودشان دسته ای شده اند و مرد ماهیگیر را به تنگ آورده اند.»
ماهی سیاه گفت:« می بخشی که حرف ، حرف می آورد. اگر به حساب فضولی ام نگذاری ، بگو ببینم ماهیگیر را چطور به تنگ آورده اند؟»
مارمولک گفت:« آخر نه که با همند ، همینکه ماهی گیر تور انداخت ، وارد تور می شوند و تور را با خودشان می کشند و می برند ته دریا.»
مارمولک گوشش را گذاشت روی شکاف سنگ و گوش داد و گفت: « من دیگر مرخص می شوم ، بچه هایم بیدار شده اند.»
مارمولک رفت توی شکاف سنگ. ماهی سیاه ناچار راه افتاد. اما همینطور سئوال پشت سر سئوال بود که دایم از خودش می کرد:« ببینم ، راستی جویبار به دریا می ریزد؟ نکند که سقائک زورش به من برسد؟ راستی ، اره ماهی دلش می آید هم جنس های خودش را بکشد و بخورد؟ پرنده ی ماهیخوار، دیگر چه دشمنی با ما دارد؟
از : رمضان نیک نهاد
در خط آوانگار تالشی :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې
برخی از شیوه نامه آۏانویسی تالشی:
برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده میشود.
برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده میشود.
برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده میشود.
برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده میشود.
برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده میشود.
برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده میشود.
ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی (بخش4)

ترجمه داستان ماهی سیاه کوچولو (4) به زبان تالشی فومنات با خط تالشی کادوس
ماېه ۏهچه، ئهۏون نه ۏاته: شݖمه کݖ نێشاېهن، ئݖم ۏݖندی کو سݖرا بهرشێ، چݖنته دݖنېا داېر ژهندێ لوئه کهرهن؟
کولمه ماېئون ۏاته: مهگه غهېری ئݖم ۏݖندی ههنی دیېهر دݖنېاې نی دارهم؟
ماېه ۏهچه ۏاته: ئݖمی بی بݖزونه کݖ ئݖم ئاۏ کا کو ئا ئو ئݖم ۏݖندی ئاۏ کا دهبو؟ هݖم نی بی بݖزونهن، ئاۏی پێشته سهر چݖ خهۏهره.
کولمهماېئون ۏاته: ئاۏی پێشته سهر دێ کا ېه؟ ئهمه کݖ ههرگݖز ئاۏی سݖرا ۏینده نی! هه، هه، هه... ئݖشتݖ کهللـه ئی جیگای کو دهپݖشتهره!
ماېه ۏهچه نی خهنده گێتا. خیېالی کهردݖشه، ۏاتݖشه: بݖختهره، ئݖم کولمهماېئون کݖ هیچی نێزونݖن، به ئݖشتهن ئهفال و روز بݖنهم و مݖرا بݖشوم. بهدهز ۏاتݖشه: بݖختهره چهۏون دێدێ نه نی دݖ گݖله لوئه بݖکهرݖم، ئهۏون دهپهرسݖشه: ئݖسه شݖمه دێدێ به کا مهنده؟ ئی دهفاېی گوزگا زاهاری، بݖنی کا ئومه، جیتیل کهردݖشه .
گوزگا، وݖندی رݖخی کو سݖنگی سهری نݖشتا. ۏاز کهردݖشه، ئاۏی دیله ئومه، ماېه ۏهچه ۏهر شه، ۏاتݖشه: ئهز ېا مهندیمه، فهرماش؟ ماېه ۏهچه ۏاته: سݖلام، پیلله نهنه!
گوزگا ۏاته: ئهلان ئه ۏهخت نی کݖ ئݖشتهن نݖماش بݖدهې، ههشمناکه جانهبهر! خݖردهنون گیرݖر ۏوئهرده، کݖرا پیلله پیلله لوئه کهری. ئهز ههده سݖند و سال ئاژیېهېمه، کݖ بݖزونݖم، دݖنېا تهنخا ئݖم ۏݖنده. بێختهره ئݖشته کهللـه پݖش بݖکهری ېو ئݖشتݖ کاری دۊمله بݖشی، چݖمݖن خݖردهنون نی ۏازی مهدهې.
ماېه ۏهچه ۏاته: ههزار سال نی ئاژیېی، ههنی هه ئیله مهزون و دهمهنده گوزگاې ۏیشتهر نیره.
گوزگا کݖفری ئابه، رو به ماېه ۏهچه ۏهری راس، پیلله ۏازی کهردݖشه، ماېه ۏهچه جیپهره، گولهې شار دهۏهشته، گوزگا ئݖشتهن بݖنی رݖتی دیله کێرمئون پێۏݖݖشکهندێ.
دهره، ۏیېهر پݖش و راست و نهری داری. رݖباری ئاۏ نی ۏیېهر ئابا، ئهگه خاېش بهندی سهری کو دهره تونی دیېێسیش، دور دݖرێ ئاۏی ئیسبیېه رݖشته تاې شار ۏینیش، ئی جیگاې کو پیلله لاسه پهلهې کو کا سیفا ئابا، دهره مینی دهلهکا، چێ ئاۏی دݖ گهله ئاکهردهشا.
ئی گݖله پیلله کێرم کݖ دهسه تونی پهنی ئێستا، ئݖشتهن ئݖشکهم و سینه، سݖنگی کا دهچیکاۏݖندهشا، کݖرا ئاۏتاۏه دیمه کهری، ئه ۏهری کو ۏیندݖشه، پیلله خهرچهنگی فوشی سهری ئاۏی دیله کو نݖشتا، ئهتێ کو ئاۏ ۏیېهر نیېا، خهرچهنگ کݖرا ئیله گوزگا ههری.
ماېه ۏهچه چێم ئی دهفا خهرچهنگی کا پێلهکه، جیتݖلݖش کهرده، دور دݖرێ تهرسه سݖلامی ئهې را کهردݖشه. خهرچهنگی ئی جیدېێسی ئهې دوئه ئو ۏاتݖشه:
چݖ ئاموجگێته ئو بائهدهبه ماې! بێری چݖمݖن ۏهر، بێری خاسه ماې! ماېه ۏهچه ۏاته: ئهز خام بݖشوم، دݖنېا داېر بݖژهنݖم، هیچ نی نێخام تݖ مݖن شݖکار بݖکهری. خهرچهنگی ۏاته: تݖ چݖرا هݖنده بهدۏین و تهرسوېره؟ ماېه ۏهچه ۏاته: ئهز نێ بهدۏینیمه، نێ نی تهرسݖم، ئهز ههر چݖ کݖ چێمی نه ۏینݖم، خهرهد ۏا، زݖبون ۏوئهرݖم.
خهرچهنگی ۏاته: خاب، مݖرا بݖوا، ئݖشتݖ چێمی چݖ ۏینده؟ ئݖشتݖ خهرهدی چݖ ۏاته کݖ خیېال کهردݖره، خام تݖه شݖکار بݖکهرݖم؟
ماې ۏاته: دێ ئݖشتهن ئه را مهژهن. خهرچهنگی ۏاته: فݖکر کهرݖم، گوزگا نه ۏاې؟ تݖه چݖ را خݖردهنه لوئه کهری، دێدێ جان! ئهز گوزگائون غݖرسه دارݖم، ههې را ئهۏون شݖکار کهرݖم. زونی چه؟ گوزگائێن خیېال کهرݖن تهنخا ئهۏێن هݖم دݖنېا کو مهندینه ئو خݖشبهخت و زهېرون بهینه، ئهز خام، ئهۏون هالی بݖکهرݖم کݖ دݖنېا چیکی دهسه! په تݖ دێ مهتهرس، بێری چهمه ۏهر، بێری!
خهرچهنگی ئݖم لوئان ۏاته ئو کۊنه ۏیسنه نه را دهلهکه، ماېه ۏهچه راس شه .هݖنته چێ پݖردێ خهنده داری کݖ ماېه ۏچه نێشاته ئݖشتهن خهنده ناری گێتێ، ۏاتݖشه: ئهې بیچاره! تݖ ههلا راسه را پݖردێ ئاموته نیره، کا کو زونی، دݖنېا چیکی دهس دهری؟
ئیدامه دارݖ...
برگردان فارسی :
ماهي گفت:« شما که نمي توانيد از برکه بيرون برويد ، چطور ازدنيا گردی دم مي زنيد؟»
کفچه ماهي ها گفتند:« مگر غير از برکه ، دنيای ديگری هم داريم؟»
ماهي گفت:« دست کم بايد فکر کنيد که اين آب از کجا به اينجا می ريزد و خارج از آب چه چيزهايی هست.»
کفچه ماهی ها گفتند:« خارج از آب ديگر کجاست؟ ما که هرگز خارج از آب را نديده ايم! هاها…هاها…. به سرت زده بابا!»
ماهي سياه کوچولو هم خنده اش گرفت. فکر کرد که بهتر است کفچه ماهي ها را به حال خودشان بگذارد و برود. بعد فکر کرد بهترست با مادرشان هم دو کلمه يی حرف بزند ، پرسيد:« حالا مادرتان کجاست؟»
ناگهان صداي زير قورباغه اي او را از جا پراند.
قورباغه لب برکه ، روی سنگي نشسته بود. جست زد توی آب و آمد پيش ماهی و گفت:« من اينجام ، فرمايش؟»
ماهي گفت:« سلام خانم بزرگ!»
قورباغه گفت:« حالا چه وقت خودنمائی است ، موجود بی اصل و نسب! بچه گير آورده يی و داري حرف هاي گنده گنده می زنی ، من ديگر آنقدرها عمر کرده ام که بفهمم دنيا همين برکه است. بهتر است بروي دنبال کارت و بچه هاي مرا از راه به در نبری.»
ماهي کوچولو گفت:« هزار تا از اين عمرها هم كه بکنی ، باز هم يک قورباغه ی نادان و درمانده بيشتر نيستی.»
قورباغه عصباني شد و جست زد طرف ماهی سياه کوچولو. ماهي تکان تندي خورد و مثل برق در رفت و لاي و لجن و کرم هاي ته برکه را به هم زد.
دره پر از پيچ و خم بود. جويبار هم آبش چند برابر شده بود ، اما اگر مي خواستي از بالای کوه ها ته دره را نگاه کنی ، جويبار را مثل نخ سفيدی مي ديدی. يک جا تخته سنگ بزرگی از کوه جداشده بود و افتاده بود ته دره و آب را دو قسمت کرده بود.
مارمولک درشتي ، به اندازه ي کف دست ، شکمش را به سنگ چسبانده بود. از گرمي آفتاب لذت مي برد و نگاه مي کرد به خرچنگ گرد و درشتی که نشسته بود روی شن هاي ته آب ، آنجا که عمق آب کمتر بود و داشت قورباغه يي را که شکار کرده بود ، مي خورد.
ماهي کوچولو ناگهان چشمش افتاد به خرچنگ و ترسيد. از دور سلامي کرد. خرچنگ چپ چپ به او نگاهی کرد و گفت:
« چه ماهي با ادبی! بيا جلو کوچولو ، بيا!»
ماهي کوچولو گفت:« من مي روم دنيا را بگردم و هيچ هم نمي خواهم شکار جنابعالي بشوم.»
خرچنگ گفت:« تو چرا اينقدر بدبين و ترسويي ، ماهي کوچولو؟»
ماهي گفت: “من نه بدبينم و نه ترسو . من هر چه را که چشمم مي بيند و عقلم مي گويد ، به زبان مي آورم.»
خرچنگ گفت:« خوب ، بفرماييد ببينم چشم شما چه ديد و عقلتان چه گفت که خيال کرديد ما مي خواهيم شما را شکار کنيم؟»
ماهي گفت:« ديگر خودت را به آن راه نزن!»
خرچنگ گفت:« منظورت قورباغه است؟ تو هم که پاک بچه شدي بابا! من با قورباغه ها لجم و براي همين شکارشان مي کنم. مي دانی ، اين ها خيال مي کنند تنها موجود دنيا هستند و خوشبخت هم هستند ، و من مي خواهم بهشان بفهمانم که دنيا واقعاً دست کيست! پس تو ديگر نترس جانم ، بيا جلو ، بيا !»
خرچنگ اين حرف ها را گفت و پس پسکي راه افتاد طرف ماهی کوچولو. آنقدر خنده دار راه مي رفت که ماهي ، بي اختيار خنده اش گرفت و گفت:« بيچاره! تو که هنوز راه رفتن بلد نيستی ، از کجا مي دانی دنيا دست کيست؟»
ادامه دارد…
از : رمضان نیک نهاد
در خط آوانگار تالشی :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې
برخی از شیوه نامه آۏانویسی تالشی:
برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده میشود.
برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده میشود.
برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده میشود.
برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده میشود.
برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده میشود.
برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده میشود.
ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی (بخش3)

ترجمه داستان ماهی سیاه کوچولو (3) به زبان تالشی فومنات با خط تالشی کادوس
سیېا ماې دێدێ، ئݖشتهن کهللـه ئو سینه سهری پهکوې ېو بݖرهمݖ کهری ېو ۏاې: بݖرامێېی، چݖمݖن خݖردهن، چݖمݖن دهسی کو شه، ئهز بیخݖرذهن چݖ بی بݖکهرݖم؟ چݖ خاکی بی چݖمݖن سهری کا دهکهرݖم؟
ماېه ۏهچه ۏاته: دێدێ جان! مݖرا بݖرهمݖ مهکهر، ئه پیره ماېئون را بݖرهمݖ بݖکهر. ئی گݖله ماې ئه ۏهرته کو زاهار ئامهنده: کوله پیلله لوئه مهکهر، تݖ چݖ ۏای، ئی نیم ۏیېه خݖمنا خݖردهن!
دݖۏݖمه ماېه گݖله ۏاته: ئهگه بݖشی، بهدهز پهشیمون ئابی ېو ئاگهردی دێ تݖ یا را نێدیېهم.
سێۏݖݖمه ماې ۏاته: ئݖم کݖنݖش و کارێن، جݖۏونی ناجه خونه ېه، ېا کو مهش.
چارݖمه ماې ۏاته: مهگه ېا چݖ ئیرادی دارݖ؟
پینجݖمه ماې ۏاته: دیېهر دݖنېاې دهرکار نی، دݖنیا تهنخا ېا ېه، ئاگهرد.
شیشݖمه ماېه گݖله ۏاته: ئهگه ئݖشتݖ کهللـه کو رۊکه تێلی خهرهد بݖداری، ئاگهردی، ئه ۏهخت ئهمه نی فهمهم کݖ تݖ ۏیېهرهزونه ماې ئێستیره.
هفتݖمه ماېه گݖله ۏاته: ئاخا ئهمه تازه تݖ نه خو دهکهردا کݖرا ېهندی نه دوس بیمون.
چه دێدێ ۏاته: رولی جان، مݖرا دیلسونی بݖکهر، مهش! مهش!
ماېه ۏهچه دێ ئهۏون را لوئهی نێداری. چهن گݖله چێ دوسێن کݖ چێ ههمسهرخهمال و چێ سݖند و سالی دارین، ئهې دا ۏیچݖری ۏهر ئی جݖگانه رادݖرازا شینه، بهدهز ها کو ئاگهردینه. ماېه ۏهچه خاې، ئهۏون کو سیفا ئابی، ۏاتݖشه: دوسێن، ناجه دارݖم، ههنی روزی شݖمه بݖۏینݖم! مݖن ۏیرݖرون مهبهرشو.
چێ دوسون ۏاته: چݖنته شاېهم، تݖ ۏیر ئاشه؟ تݖ ئهمه خهرگوشه خاۏی کا ئیزاۏݖنده، ئهمه خهېلی چی ئاموتهره کݖ دا ئݖم سهت چێ فݖکر چهمه کهللـه کو دهلهکه نیېا، ئݖشتݖ ۏینده ناجه دارهم، چهمه ئهزون و پیلله دیله دوس، بݖش، خدا ئݖشتݖه پێشتݖمون بوبو.
ماېه ۏهچه ویچݖری کا ۏیلهکه، ئی پیلله ئاۏه وݖندی کو دهلهکه، ئهۏهل ئهۏهلی، ئیتێ تهرسی، ئݖشتهنݖش ئهۏی ئاکهردا، بهدهز دهمهنده سیناۏ کهردێ، ئه ۏݖندی کو داېر ژهنی دا هݖم سهت ههده چی ئاۏ، ئی جیگاې کو ۏینده نیشا، ههزار ههزار گݖله کولیېه پیزگه، وݖندی کو مݖزا کهرین و پێشتݖ گݖلݖلݖ ههرین، ئهۏون دا سیېا ماېه ۏهچه ۏینده، ئهېشون دهس و پهر و رݖشخهند ئاگێته، ۏاتݖشونه: چێ سهر و مهچه دیېێسهن! تݖ دێ چݖ جانهبهری ئێستیره؟
سیېا ماېه ۏهچه ۏاته: خاهیش کهرݖم، مݖن مهسخهره مهکهره، چݖمݖ نومی مݖن دهخونهن، ئهز سیېا ماېه ۏهچهېمه، شݖمه نوم چه؟
ئیله ئه کولیېه پیزگان ۏاته: ئهمه ېهندی کولمه ماې دهخونهم. دیېهر ماې ۏاته: نهتاج داره ماې.
دیېهر ماې ۏاته:چهمه شی خاسه ماې، دݖنیا کو دێ هیچ مهنده نی.
دیېهر ماې ۏاته : ئهمه ئݖشتݖ شی، بیۏهج نیمونه.
سیېا ماېه ۏهچه ۏاته: ئهز هیچ فݖکر نێکهریم، هݖنده چی شݖمه ئݖشتهنپهسݖند بݖبه. ئهز شݖمه بهخشݖم، زونݖم کݖ ئݖم لوئه شݖمه نازونی خونه ېه کݖ ۏاېهن.
کولییه پیزگان ههمه گݖله ئی دهفاېی ۏاته: ئهمه نازونیمونه؟
ماېه ۏهچه ۏاته: ئهگه نازون مهبیرون، زونیرون کݖ ئݖم دݖنیا کا خهېلی جانهبهرێن مهندینه کݖ چهۏون سهر و مهچه ئهۏون خݖش ئا، شݖمه هیچ زونهن کݖ شݖمه نوم شݖمه شݖن نی؟
کولمه ماېئون ۏیېهر غݖرسه گێته ئو چێ دهس کݖفری ئابینه بهما ویندݖشونه کݖ ماېه ۏهچه راست ۏا، لوئه به سهر کهردݖشونه، ۏاتݖشونه:
تݖ ههچی ئݖم ۏهر ئه ۏهری نومی گێری، ئهمه ههر روز غهېله ناهار دا شهۏی سۊری ههردێ ۏهختون، تهمونی دݖنیا پا پێکهرهم، بهما غهېری چهمه خݖردهنون و چهمه دهده دێدێئون، دێ هیچکهسی نێۏینهم، رۊکه بولوزگوئون و کێرمون ۏینهم کݖ ئهۏێن نی هیچی نینه. ئیدامه دارݖ...
برگردان فارسی :
مادر ماهی سیاه توی سر و سینه اش می زد و گریه می کرد و می گفت:« ۏای، بچه ام دارد از دستم می رود. چکار کنم؟ چه خاکی به سرم بریزم؟»
ماهی کوچولو گفت:« مادر! برای من گریه نکن ، به حال این پیر ماهی های درمانده گریه کن.»
یکی از ماهی ها از دور داد کشید :« توهین نکن ، نیم وجبی!»
دومی گفت:« اگر بروی و بعدش پشیمان بشوی ، دیگر راهت نمی دهیم!»
سومی گفت:« این ها هوس های دوره ی جۏانی است، نرو!»
چهارمی گفت:« مگر اینجا چه عیبی دارد؟»
پنجمی گفت:« دنیای دیگری در کار نیست، دنیا همین جاست، برگرد!»
ششمی گفت:« اگر سر عقل بیایی و برگردی، آنوقت بئاۏرمان می شود که راستی راستی ماهی فهمیده یی هستی.»
هفتمی گفت:« آخر ما به دیدن تو عادت کرده ایم…..»
مادرش گفت:« به من رحم کن، نرو!…..نرو!»
ماهی کوچولو دیگر با آن ها حرفی نداشت. چند تا از دوستان هم سن و سالش ئاۏ را تا آبشار همراهی کردند و از آنجا برگشتند. ماهی کوچولو وقتی از آنها جدا می شد گفت:« دوستان ، به امید دیدار! فراموشم نکنید.»
دوستانتش گفتند:« چطور میشود فراموشت کنیم ؟ تو ما را از خۏاب خرگوشی بیدار کردی ، به ما چیزهایی یاد دادی که پیش از این حتی فکرش را هم نکرده بودیم. به امید دیدار ، دوست دانا و بی باک!»
ماهی کوچولو از آبشار پایین آمد و افتاد توی یک برکه ی پر آب. ئاۏلش دست و پایش را گم کرد ، اما بعد شروع کرد به شنا کردن و دور برکه گشت زدن. تا آنوقت ندیده بود که آنهمه آب ، یکجا جمع بشود. هزارها کفچه ماهی توی آب وول می خوردند.ماهی سیاه کوچولو را که دیدند ، مسخره اش کردند و گفتند:« ریختش را باش! تو دیگر چه موجودی هستی؟»
ماهی ، خوب وراندازشان کرد و گفت :« خۏاهش میکنم توهین نکنید. اسم من ماهی سیاه کوچولو است. شما هم اسمتان را بگویید تا با هم آشنا بشویم.»
یکی از کفچه ماهی ها گفت:« ما همدیگر را کفچه ماهی صدا می کنیم.»
دیگری گفت:« دارای اصل و نسب.»
دیگری گفت:« از ما خوشگل تر، تو دنیا پیدا نمی شود.»
دیگری گفت:« مثل تو بی ریخت و بد قیافه نیستیم.»
ماهی گفت:« من هیچ خیال نمی کردم شما اینقدر خودپسند باشید. باشد، من شما را می بخشم ، چون این حرفها را از روی نادانی می زنید.»
کفچه ماهی ها یکصدا گفتند:« یعنی ما نادانیم؟»
ماهی گفت: « اگر نادان نبودید ، می دانستید در دنیا خیلی های دیگر هم هستند که ریختشان برای خودشان خیلی هم خوشایند است! شما حتی اسمتان هم مال خودتان نیست.»
کفچه ماهی ها خیلی عصبانی شدند ، اما چون دیدند ماهی کوچولو راست می گوید ، از در دیگری در آمدند و گفتند:
« اصلا تو بیخود به در و دیۏار می زنی .ما هر روز ، از صبح تا شام دنیا را می گردیم ، اما غیر از خودمان و پدر و مادرمان ، هیچکس را نمی بینیم ، مگر کرم های ریزه که آنها هم به حساب نمی آیند!»
از : رمضان نیک نهاد
در خط تالشی کادوس :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې
ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی (بخش2)

ترجمه داستان ماهی سیاه کوچولو (2) به زبان تالشی فومنات با خط تالشی کادوس
ۏهختی ماېه ۏهچه لوئه تهمون ئابه، چێ دێدێ ۏاته: خݖردهن جان! مهگه ئݖشتݖ کهللـه جݖگائی کو دهپݖشتهره؟ مهگه ئݖشتݖ کهللـه خهراۏ ئابه.
دݖنېا ! دݖنېا ! دݖنېا دێ چه؟ دݖنېا، هݖمه کݖ ئهمه مهندیمونه، زݖندݖگی نی هݖمه کݖ ئهمه دارهم.
هه سهتی، ئی گݖله پیلله ماې چهۏون که نێزیک ئومه، ۏاتݖشه: ههمسوئه، ئݖچݖ را ئݖشتݖ خݖردهنی نه ئی گݖله دݖگݖله کهری؟ مهگه ئوری نێخوئهن، خݖراکه تݖلهفی ېو گهشت و گیېهل باېهن؟
ماېه ۏهچه دێدێ، ههمسوئه سهسی جهۏاۏ دوئێ را، ئݖشتهن که کو سݖرا بهرشه، ۏاتݖشه: چݖ سال و زهمونهې به، ئهلان دێ رۊکه خݖردهنێن نی ئهمه را بیناېی ېو پیلله تهری خان بݖکهرݖن.
ههمسوئه ۏاته: چݖنته مهگه؟ مهگه ئݖشتݖ خݖردهن چݖ ۏا؟
ماېه ۏهچه دێدێ ۏاته: دیېێس، ئݖم جینجیکه خݖردهن، چݖ جݖگائونی خا، تاکیله بݖشو! ههمیشه ۏا، خام بݖشوم، بݖوینݖم، دݖنېا ئه سهر چݖ خهۏهره! چݖ پیلله پیلله لوئهې!
ههمسوئه ۏاته: خݖردهنه تێلی، تݖ کهې دا سه ېه کݖ ۏیېهرهزون و دانݖشمهند و پیلسوف بهېره ئو ئهمه خهۏهر نێداریمون!
ماېه ۏهچه ۏاته: مهشته ژێنهک! ئهز نێزونݖم، دانݖشمهند و پیلسوف، تݖ کی نه ۏاې، ئهز تهنخا ئݖم ئی جݖگا پێمهندێ کا ئاسیېهېمه، ئݖم رۊکه جݖگا مهندهنگا خݖش نێدارݖم. نێخام غاسی را بݖۏام ېا کو خݖشݖم ئومه، ئی دهفا چێم ئاکهرݖم، بݖۏینݖم، شݖمه شیۏار پیر ئابهېمه، ههنی هه ماېه گݖلهې، چێم و گوش دهۏهستهېمه کݖ پیشتهر ئێسیما.
ههمسوئه ۏاته: بݖرامهې! بݖرامهې! چݖ ئݖشتهن کهللـه پیلله تهر پیلله سݖفاله لوئانی کهرݖ!
چه دێدێ ۏاته: ئهز هیچ فݖکر نێکهریم، کݖ چݖمݖن ئی ریشکه خݖردهن هݖنته بݖبی، نێزونݖم، کهمیله ناکهسه ئادهمی چݖمݖن نازهېنه خݖردهنی پا بݖن نݖشته ئو ئهې گݖمرا کهردݖشه.
ماېه ۏهچه ۏاته: هیچکهس چݖمݖن پا بݖن نݖشته نی. ئهز مݖرا خهرهد و فݖکر دارݖم، فهمݖم، چێم دارݖم، ۏینݖم.
ههمسوئه، ماېه ۏهچه دێدێ نه ۏاته: خالی جان، ئه پݖشه راپی ۏیرݖر ئا؟
دێدێ ۏاته: ئݖهݖ، چاکه لوئهې کهردݖره، ئه مهکروفی ۏیېهر چݖمݖن خݖردهنی دۊمله کهردا. بݖۏام، خݖدا ئهې نه چݖ بݖکهرݖ !
ماېه ۏهچه ۏاته: ۏهس ئاکه دێدێ، ئه چݖمݖن دوسا.
چێ دێدێ ۏاته: ماې ېو راپی دوسی دێ مسه نیما!
ماېه ۏهچه ۏاته: مݖن نی، ماې و راپی دݖشمێنی مهسه نیما، بهما شݖمه ئه بیچاره ئاۏی کو خهفه ئاکهرده.
ههمسوئه ۏاته: ئݖم خهېلی ۏختی لوئه ېه، کݖ دهۏېهرده شه.
ماېه ۏهچه ۏاته: شݖمه ئݖشتهن چێ لوئه پیش کهشه.
چێ دێدێ ۏاته: چݖ دهرمونا کݖ ئهې بݖکݖشیمون، مهگه تݖ ۏیر بهرشه، یا، ها، نݖشی، چݖ پیلله لوئانی کهری؟
ماېه ۏهچه ۏاته: په مݖن نی بݖکݖشه، ئاخا ئهز نی هه گهفون ژهنݖم.
شݖمه سهری دهردݖم ۏوئهرده! چهۏون بݖلهنده ۏات و مهسی، دیېهر ماېئون نی مهسه ئو چهۏون پا ها دهکهشیېه. ماېه ۏهچه لوئان را همهې غݖرسه گێتا ئو چێ دهس کݖفری ئابهېنا.
ئیگݖله پیره ماې ۏاته: خیېال کهردهره، ئهمه تݖ را دیل سونهم؟
دیېهر ماې ۏاته: ئݖم خݖردهنی دهرمون، تهنخا ئیله رۊکه گوشه مال و سیلله ېه!
سیېا ماېه ۏهچه دێدێ ۏاته: بݖشه کهنار! چݖمݖن خݖردهنی دهس مهژهنه!
دیېهر ماې ۏاته : ژێنهک، ۏهختی ئݖشتݖ خݖردهنی چاکه ئهدهب ئاموته نیره، بی هݖم روزون نی بݖۏینی.
ههمسوئه ۏاته : ئهز خݖجالهت کهشݖم، شݖمه نه ههمسوئه بوبوم.
دیېهری ۏاته : دا دیر ئابه نی، هݖمی نی ئه پیره راپی پێشتهخازݖن بݖۏهنهم.
پیلله کهنه ماېێن دا ئومینه کݖ ماېه ۏهچه بیگێرݖن، ماېه ۏهچه دوسون، ئهې داېر ئاکهرده، ها کوشون ئهې دهۏازݖنده.
ههنی ئیدامه دارݖ...
برگردان فارسی :
وقتی حرف ماهی کوچولو تمام شد، مادرش گفت: « بچه جان! مگر به سرت زده؟ دنیا!….. دنیا!…..دنیا دیگر یعنی چه؟ دنیا همین جاست که ما هستیم، زندگی هم همین است که ما داریم…»
در این وقت، ماهی بزرگی به خانه ی آنها نزدیک شد و گفت:« همسایه، سر چی با بچه ات بگو مگو می کنی، انگار امروز خیال گردش کردن ندارید؟»
مادر ماهی، به صدای همسایه، از خانه بیرون آمد و گفت:« چه سال و زمانه یی شده! حالا دیگر بچه ها می خواهند به مادرهاشان چیز یاد بدهند.»
همسایه گفت :« چطور مگر؟»
مادر ماهی گفت:« ببین این نیم وجبی کجاها می خواهد برود! دایم میگوید می خواهم بروم ببینم دنیا چه خبرست! چه حرف ها ی گنده گنده یی!»
همسایه گفت :« کوچولو ، ببینم تو از کی تا حالا عالم و فیلسوف شده ای و ما را خبر نکرده ای؟»
ماهی کوچولو گفت :« خانم! من نمی دانم شما «عالم و فیلسوف» به چه می گویید. من فقط از این گردش ها خسته شده ام و نمی خواهم به این گردش های خسته کننده ادامه بدهم و الکی خوش باشم و یک دفعه چشم باز کنم ببینم مثل شماها پیر شده ام و هنوز هم همان ماهی چشم و گوش بسته ام که بودم.»
همسایه گفت:« وا ! … چه حرف ها!»
مادرش گفت :« من هیچ فکر نمی کردم بچه ی یکی یک دانه ام اینطوری از آب در بیاید. نمی دانم کدام بدجنسی زیر پای بچه ی نازنینم نشسته!»
ماهی کوچولو گفت:« هیچ کس زیر پای من ننشسته. من خودم عقل و هوش دارم و می فهمم، چشم دارم و می بینم.»
همسایه به مادر ماهی کوچولو گفت:« خواهر ، آن حلزون پیچ پیچیه یادت می آید؟»
مادر گفت:« آره خوب گفتی ، زیاد پاپی بچه ام می شد. بگویم خدا چکارش کند!»
ماهی کوچولو گفت:« بس کن مادر! او رفیق من بود.»
مادرش گفت:« رفاقت ماهی و حلزون ، دیگر نشنیده بودیم!»
ماهی کوچولو گفت:« من هم دشمنی ماهی و حلزون نشنیده بودم، اما شماها سر آن بیچاره را زیر آب کردید.»
همسایه گفت:« این حرف ها مال گذشته است.»
ماهی کوچولو گفت:« شما خودتان حرف گذشته را پیش کشیدید.»
مادرش گفت:« حقش بود بکشیمش ، مگر یادت رفته اینجا و آنجا که می نشست چه حرف هایی می زد؟»
ماهی کوچولو گفت:« پس مرا هم بکشید ، چون من هم همان حرف ها را می زنم.»
چه دردسرتان بدهم! صدای بگو مگو ، ماهی های دیگر را هم به آنجا کشاند. حرف های ماهی کوچولو همه را عصبانی کرده بود. یکی از ماهی پیره ها گفت:« خیال کرده ای به تو رحم هم می کنیم؟»
دیگری گفت:« فقط یک گوشمالی کوچولو می خواهد!»
مادر ماهی سیاه گفت:« بروید کنار ! دست به بچه ام نزنید!»
یکی دیگر از آنها گفت:« خانم! وقتی بچه ات را، آنطور که لازم است تربیت نمی کنی ، باید سزایش را هم ببینی.»
همسایه گفت:« من که خجالت می کشم در همسایگی شما زندگی کنم.»
دیگری گفت:« تا کارش به جاهای باریک نکشیده ، بفرستیمش پیش حلزون پیره.»
ماهی ها تا آمدند ماهی سیاه کوچولو را بگیرند ، دوستانش او را دوره کردند و از معرکه بیرونش بردند.ادامه دارد …
از : رمضان نیک نهاد
در خط تالشی کادوس :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې
ماهی سیاه کوچولو به زبان تالشی (بخش1)

ترجمه داستان ماهی سیاه کوچولو (1) به زبان تالشی فومنات با خط تالشی کادوس
زݖمݖسونه چیله شهۏی ېا، دهرېا تونی کا، ئی گݖله پیره ماې، دونزه ههزار گݖله ئݖشتهن ۏهچان و نهبه نهتاژون، ئݖشتهن داۏره گݖرد ئاکهردا کݖرا ئهۏون را نهغل ۏاې:
ئیله ئێستا، ئیله نیېا. ئی گݖله سیېا ماېه ۏهچهې ېا کݖ ئݖشتهن دێدێ نه ئیله رݖباری کو زݖندݖگی کهری. ئݖم رݖباری ئاۏ، ئیله گیرېه سݖنگه دیېاره کوهی کا بهراې ېو شی دهره کو دهبی.
رۊکه ماې ېو چێ دێدێ مهندهنگا ئو جیمونگا، ئی سیېا لاسی پێشتا کݖ شهلاشه لیۏی چهۏون سهری ئاپوشا، شهۏی را دݖتاېی چێ بݖنی کا خݖسین. ماېه ۏهچه ناجه داری، ئی دهفا ئݖشتهن که دیله کو مهنگه تاۏی روشونی بݖۏینی!
پیله ماې ېو چێ ۏهچه دا روزی سݖپیدی گینی، هه راسه کو دا دیېهرماز ېهندی دۊمله کهرین، ئیسهر دهفا نی دیېهر ماېئون نه پهشی ئابین، تاۏدهلهکێ، ئاۏه چالهې کو دهشین و زۊ ئاگهردین. ئݖم سیېا ماېه ۏهچه، تاکه خݖردنی به کݖ ئاژیېه. دهههزار گݖله، تݖخمه دونهې کݖ دێدێ نوئا، تهنخا هݖم ئیله ۏهچه سالیم و زݖنده پهس ئامهندا ئو ئاژیېا.
چهن روزی ېا کݖ ماېه ۏهچه ئݖشته را فیکری نه سا شی، ۏیېهر لوئه نێکهری، نێپݖس نێپݖسێ، ئݖم ۏهر ئه ۏهر شی ېو ئاگهردی. ۏیشتهری ۏهختون ئݖشتهن موئهر کو دۊم دهلهکی. چێ دێدێ خیېال کهری کݖ چێ خݖردهن موند و وݖروشه جان دارݖ ئو ئاسیېه، کݖ زۊ ئݖشته را چاک و خوب بو بهما مهۏا کݖ سیېا ماې، تهکه دهرد دیېهر چیې ېه.
ئی روزی دا تۊرکه سوکی خونده ئو ئافتاۏ ههلا پێرومه نیېا، ماېه ۏهچه، ئݖشتهن دێدێ خاۏی کو ئیزاۏݖنده ئو ۏاتݖشه: دێدێ جان، ئهز خام، تݖ نه چهن گݖله لوئه بݖکهرݖم.
دێدێ ههته خاۏالوتی نه ۏاته: خݖردن جان، تݖ نی ۏهخت پوئا! ئݖشتݖ گهفی دیېهر ۏهختی را بݖنه، بݖختهر نی کݖ ئهلان بݖشهم، بݖگهردهم؟
ماېه ۏهچه ۏاته: نێ دێدێ جان، ئهز دێ نێشام، گهردݖش ئومێ. بی ېا کو بوشوم، چێ دێدێ ۏاته: ئیلا بیلا بی بݖشی؟ ماېه ۏهچه ۏاته: ئݖهݖ دێدێ جان، بی بݖشوم.
چێ دێدێ ۏاته: ئاخا ئݖم سݖبی زۊ کا خاې بݖشی؟
سیېا ماېه ۏهچه ۏاته: ئهز خام بݖشوم، بݖۏینݖم، ئݖم دهره ئاۏ ئاخݖر دا کا شو. زونی چه، دێدێ جان، مݖن چهن ماهی ئێسته کݖ ئݖم فیکریمه، کݖ روخونی تهمونئاکهر کا ېه؟ ههده ۏهخته شاته نیمه ئݖمی فهمێ، زیره شهۏ دا سه ېه کݖ چێم به چێم نوئه نیمه، شهۏی را ههمه فیکر و خیېال کهردهمه. ئاخݖرنه سهری ئه راهی کݖ بی بݖشوم، تݖلهفتݖمه. ئهز ئݖشتهن بی بݖشوم، رݖباری تهمون ئاکهری بݖوینݖم. چݖمݖن دیل خا بݖزونݖم، دیېهر جݖگائێن چݖ خهۏهره.
دێدێ خهندهې کهرده ئو ۏاتݖشه: مݖن نی کݖ خݖردنیما، خهېلی فیکر ئو خیېالون کهریم، ئاخا! خݖردهن جان، رݖبار، کݖ سر و کۊن نێدارݖ، ههمه تێ هݖنته یه کݖ ۏینی، رݖباری ئاۏ هݖنته ههمیشه پݖرݖ، هیچ جݖگاېی نی نێئارهسݖ.
سیېا ماېه ۏهچه ۏاته: ئاخا دێدێ جان، مهگه هݖنته نی کݖ ههر چی ئی تهمون ئاکهری دارݖ، شهۏ، روز، ههفته، ما، سال...
چێ دێدێ، چێ لوئه مین دهلهکه ئو ۏاتݖشه: ئݖم پیلله پیلله گهفون فݖر ئاده، بیزݖ، بێری بݖشهم بݖگهردهم، ئهلان گهردݖشی ۏهخته، نێ کݖ ئݖم پوچه لوئان بݖکهری.
سیېا ماېه ۏهچه ۏاته: نێ دێدێ جان، مݖن دێ ئݖم گهردݖشون کو پێسێرهېمه، ئهز خام را دهلهکݖم و ېا کو بݖشوم، بݖوینݖم، دیېهر جݖگائون کا چݖ خهۏهره. تݖ بهلکهم بݖۏاې کݖ کهسی ئݖم لوئان مݖن نه ۏاته بهما ئݖمی بݖزون، ئهز مݖرا خهېلی ۏهخته کݖ ئݖم فیکری دهریمه. ئݖهݖ، دورو چݖ را بݖۏام، خهېلی چیېون ئݖمی ئهې کو ئاموتهمه، ئݖمی فمهمه کݖ ۏیشتهری ماېێن کݖ پیر ئابون، ۏان: چهمه ئومر و زݖندݖگی ئݖم دݖنېا کو فݖر شه.
ههمیشه ناله ئو ئازاگݖلهې کهرݖن و ئݖشتهن دهمهندهېی لوئه کهرݖن. ئهز خام بݖزونم کݖ راستی راستی زݖندݖگی ههمه ئݖمه کݖ ئی رۊکه جݖگاې کو ههې بݖشی، ههې باې دا پیر ئابی، دێ هیچ، ېا نێ ئی دییر جوری نی بو ئاژیېێ؟…
ههنی پهس مهنده ……
ئیدامه دارݖ...
✍: رمضان نیکنهاد
برگردان فارسی :
شب چله بود. ته دریا ماهی پیر دوازده هزار تا از بچه ها و نوه هایش را دور خودش جمع کرده بود و برای آنها قصه می گفت:
«یکی بود یکی نبود. یک ماهی سیاه کوچولو بود که با مادرش در جویباری زندگی می کرد.این جویبار از دیواره های سنگی کوه بیرون می زد و در ته دره روان می شد.
خانه ی ماهی کوچولو و مادرش پشت سنگ سیاهی بود؛ زیر سقفی از خزه. شب ها ، دوتایی زیر خزه ها می خوابیدند. ماهی کوچولو حسرت به دلش مانده بود که یک دفعه هم که شده، مهتاب را توی خانه شان ببیند!
مادر و بچه ، صبح تا شام دنبال همدیگر می افتادند و گاهی هم همراه ماهی های دیگر می شدند و تند تند ، توی یک تکه جا ، می رفتند وبر می گشتند. این بچه یکی یک دانه بود – چون از ده هزار تخمی که مادر گذاشته بود – تنها همین یک بچه سالم در آمده بود.
چند روزی بود که ماهی کوچولو تو فکر بود و خیلی کم حرف می زد. با تنبلی و بی میلی از این طرف به آن طرف می رفت و بر می گشت و بیشتر وقت ها هم از مادرش عقب می افتاد. مادر خیال میکرد بچه اش کسالتی دارد که به زودی برطرف خواهد شد ، اما نگو که درد ماهی سیاه از چیز دیگری است!
یک روز صبح زود، آفتاب نزده ، ماهی کوچولو مادرش را بیدار کرد و گفت:
«مادر، می خواهم با تو چند کلمه یی حرف بزنم».
مادر خواب آلود گفت:« بچه جون ، حالا هم وقت گیر آوردی! حرفت را بگذار برای بعد ، بهتر نیست برویم گردش؟ »
ماهی کوچولو گفت:« نه مادر ، من دیگر نمی توانم گردش کنم. باید از اینجا بروم.»
مادرش گفت :« حتما باید بروی؟»
ماهی کوچولو گفت: « آره مادر باید بروم.»
مادرش گفت:« آخر، صبح به این زودی کجا می خواهی بروی؟»
ماهی سیاه کوچولو گفت:« می خواهم بروم ببینم آخر جویبار کجاست. می دانی مادر ، من ماه هاست تو این فکرم که آخر جویبار کجاست و هنوز که هنوز است ، نتوانسته ام چیزی سر در بیاورم. از دیشب تا حالا چشم به هم نگذاشته ام و همه اش فکر کرده ام. آخرش هم تصمیم گرفتم خودم بروم آخر جویبار را پیدا کنم. دلم می خواهد بدانم جاهای دیگر چه خبرهایی هست.»
مادر خندید و گفت:« من هم وقتی بچه بودم ، خیلی از این فکرها می کردم. آخر جانم! جویبار که اول و آخر ندارد ؛همین است که هست! جویبار همیشه روان است و به هیچ جایی هم نمی رسد.»
ماهی سیاه کوچولو گفت:« آخر مادر جان ، مگر نه اینست که هر چیزی به آخر می رسد؟ شب به آخر می رسد ، روز به آخر می رسد؛ هفته ، ماه ، سال…… »
مادرش میان حرفش دوید و گفت:« این حرفهای گنده گنده را بگذار کنار، پاشو برویم گردش. حالا موقع گردش است نه این حرف ها!»
ماهی سیاه کوچولو گفت:« نه مادر ، من دیگر از این گردش ها خسته شده ام ، می خواهم راه بیفتم و بروم ببینم جاهای دیگر چه خبرهایی هست. ممکن است فکر کنی که یک کسی این حرفها را به ماهی کوچولو یاد داده ، اما بدان که من خودم خیلی وقت است در این فکرم. البته خیلی چیزها هم از این و آن یاد گرفته ام ؛ مثلا این را فهمیده ام که بیشتر ماهی ها، موقع پیری شکایت می کنند که زندگیشان را بیخودی تلف کرده اند.
دایم ناله و نفرین می کنند و از همه چیز شکایت دارند. من می خواهم بدانم که ، راستی راستی زندگی یعنی اینکه توی یک تکه جا ، هی بروی و برگردی تا پیر بشوی و دیگر هیچ ، یا اینکه طور دیگری هم توی دنیا می شود زندگی کرد؟…..»
از : رمضان نیک نهاد
کادوس در خط تالشی:
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې































































هدف ما در این وبلاگ معرفی فرهنگ مردم تالش و آشنایی هممیهنان گرامی با جاذبههای گرشگری شمال کشور به ویژه گیلان و تالش است