چند سخن از دکتر انوشه به زبان تالشی فومن و با خط کادوس

سخنان دکتر انوشه:

۱- انسان موفق کسی است که با سنگ هایی که بر سر راهش قرار گرفته اند، پلکان و با آجرهایی که به سمتش پرتاب می گردد خانه درست کند.

۲- هرگز با انسان وقیح و بی حیا بحث و جدل نکن چون او چیزی برای از دست دادن ندارد و فقط تو را ضایع می کند.

۳- نفرین ها مانند مرغ و خروس هایی هستند که غروب به لانه باز می گردند و دامن خودتان را می گیرند.

۴- برای هیچ چیز در زندگی غمگین مباش، کار سختی که تو داری، آروزی هر بیکاری ست، فرزند لجبازی که تو داری، آرزوی آن هایی است که بچه‌دار نمی شوند.

دوکتݖر ئه‌نوشه چاکه لوئێن فومه‌نی تالݖشون زݖبون و ۏاتنݖۏیسه‌ خه‌تی نه:

1 - پیروزمه‌نده ئاده‌م که‌سی ېه کݖ سݖنگونی نه کݖ چێ را ناری کو نوئه، سݖردݖ سازݖ ئو ئه ئاجورونی نه کݖ ئه‌ې را ۏیداری، که سازݖ.

2- هه‌رگݖز بی‌شه‌رمه ئاده‌می نه جه‌ده‌ل و ئی‌گݖله دݖگݖله مه‌که‌ر؛ ئاخا ئه هیچ چیې چه‌نگه‌ز دوئێ را نێدارݖ ئو ته‌نخا تݖ خه‌راۏ که‌رݖ.

3 - نݖفرین و نابه‌نائێن، که‌رگ و سوکونی شیۏارینه کݖ‌ شه‌ۏه‌سه‌ر لون ئاگه‌ردݖن و ئݖشتݖ دومنه گێرݖن.

4- هیچ چیې خونه زݖندݖگی کا دیل‌ناخݖش مه‌ب. سه‌خته کاری کݖ تݖ داری، هه‌ر بی‌کاره‌ې را ناجه ېه؛ لیسکه خݖرده‌نی کݖ تݖ داری، ئه‌ۏونی را کݖ خݖرده‌ن‌دار نێبون (بی‌سݖرون را)، ناجه ېه.

رمضان نیک‌نهاد

http://kados2.blogfa.com

داستان‌های ملانصرالدین به زبان تالشی (گم شدن داس ملا)

زبان تالشی	زبان فارسی
مݖلا دازی ئەۏی ئابێ	گم شدن داس ملا
مݖلا سوکه‌خونی خاۏی کو ئیشته، ۏیندݖشه، چێ داز ئه‌ۏی ئابه. مݖلا شه‌ک به‌رده، کݖ چێ هه‌مسوئه دازی دݖزدیېه.	ملا صبح از خواب بیدار شد و دید داسش ناپدید شده. شک کرد که همسایه اش آن را دزدیده باشد،
هݖمی را ته‌مونی روزی را ئه‌ې چێم داشتݖشه، ۏیندݖشه، چێ هه‌مسوئه دݖزدی کا خه‌ېلی کارزونه. مݖلا ۏینده: چێ هه‌مسوئه، ئیله دݖزدی شار پݖرݖ، دݖزدی مونو کݖ خا، ئی چیې جݖگا بݖده، گوشه بݖنه لوئه که‌رݖ.	برای همین ، تمام روز او را زیر نظر گرفت.متوجه شد که همسایه اش در دزدی مهارت دارد، مثل یک دزد راه می رود، مثل دزدی که می خواهد چیزی را پنهان کند، پچ پچ می کند،
مݖلا ئݖشته‌ن که ئومه دا ئݖشته‌ن خه‌لا ده‌که‌رݖ‌ ئو دادگا بݖشو، شݖکاېه‌ت بݖکه‌رݖ.	ملابه خانه برگشت، تا لباسش را عوض کند، نزد قاضی برود و شکایت کند.
هݖنته دا مݖلا که ئومه، ۏیندݖشه، چێ داز که نوئه. مݖلا ژێنی دازی‌ جابه‌جا کەردا. مݖلا هه‌نی شه دا ئݖشته‌ن هه‌مسوئه چێم بݖدارݖ.	ملا همین که وارد خانه شد، داسش را پیدا کرد. زنش آن را جابه جا کرده بود. مرد از خانه بیرون رفت و دوباره همسایه‌اش را زیر نظر گرفت
ۏیندݖشه، چێ هه‌مسوئه چاکه ئاده‌مون شی پݖرݖ، خاسی لوئه که‌رݖ‌، خاسه کݖنݖش و کارونی دارݖ. مݖلا ۏاته: چݖمݖن چێم ئݖشته‌ن‌سه‌ر، خه‌لکون هه‌ته ۏینݖ کݖ خݖش دارݖ بݖۏینݖ.	دریافت که او مثل یک آدم شریف راه می رود، خوب حرف می زند وخوب رفتار می کند. ملا گفت: چشمان من هم خودسر است مردم را آنگونه می بینند که دوست دارند ببیند.

داستان‌های ملانصرالدین به زبان تالشی (ملا و دزد)

زبان تالشی	زبان فارسی
مݖلا ئو دݖزد	ملا و دزد
ئی شه‌ۏی مݖلا ئݖشته‌ن ژێنه‌کی نه کݖ خه‌‌ېلی موند و ئاسیېه‌ینا، زۊ خاۏ ئاشا.	یک شب ملا و زنش ،که خیلی خسته بودند، به خواب خوشی فرو رفته بودند
ئی گݖله دݖزد ئومه، هه‌ر چی کݖ مݖلا که کو داری به‌ردݖشه،	دزدی آمد و دار و ندار ملا را برد.
سه‌باېی ۏه‌ختی روز ئابه، مݖلا شه، مه‌چݖدی به‌رݖش پێکه‌نده ئو ئݖشته‌‌ن که ۏوئه‌ردݖشه.	فردا صبح ملا به مسجد رفت و در آن را کند و با خودش به خانه آورد.
مه‌ردۊمی ۏاته: مݖلا مه‌گه ئݖشتݖ که‌للـه کو خەرەد په‌ره، ئݖم چݖ کاری ېه تݖ که‌ری.	مردم گفتند: ملا مگر عقل از سرت پریده، این چه کاری است که تو می کنی.
مݖلا ۏاته: خݖدا چݖمݖن دݖزدی ئازونݖ.	ملا گفت: خدا دزد را می شناسد.
دݖزدی مݖن نݖشون بݖده، ئەز نی چێ که به‌ری ئه‌ې په‌‌س ئاده‌م.	دزد را به من نشان بدهد من هم در خانه او را پس می دهم.

داستان‌های ملانصرالدین به زبان تالشی (ملا کدام زنش را بیشتر دوست داشت)

زبان تالشی	زبان فارسی
مݖلا ئݖشتەن کەمیله ژێنی ۏیشتەر خݖش داری	ملا کدام زنش را بیشتر دوست داشت
مݖلا دݖ گݖله ژێن داری. ئی روزی چێ دݖ گݖله ژێنه‌کێن مݖلا ۏه‌ر ئومینه، ده‌په‌رسݖشونه:	ملا دو تا زن داشت. یک روز زن‌ها دوتایی پیش ملا آمدند و پرسیدند:
ئه‌مه که‌میله ۏیشته‌ر خݖش داری؟	کدام یک از ما را بیشتر دوست داری؟
مݖلا کݖ خاې، هه‌ر دݖ ژێنی دیلی خݖش بݖکه‌ری، هیچ گݖله نی غورسه مه‌هه‌رݖن،	ملا که خیلی سعی داشت هر دو را راضی نگه دارد و باعث رنجش هیچ کدام از آنها نشود،
ۏاتݖشه: ئه‌ز شݖمه هه‌ر دݖ گݖله ېه‌ندی خݖمنا خݖش دارݖم.	گفت: من هر دوی شما را به یک اندازه دوست دارم.
ژێنه‌کێن سامێ نێبینه، هه‌نی ده‌په‌رسݖشونه.	زن ها قانع نشدند و سوال خود را تکرار کردند.
جݖۏونه ژێنی ۏاته: ئه‌مه دݖ گݖله ئه‌گه ئیله لوتکا کو بݖنݖشه‌م،	زن جوان گفت: مثلا اگر ما دو نفر سوار قایقی باشیم
لوتکا بݖخا، ئاۏی کو ۏیشو، غه‌رغ ئابو، تݖ ئه‌ۏه‌ل که‌میله را ئاره‌سی؟	قایق در رودخانه غرق بشود، تو اول کدام یکی از ما را نجات می دهی؟
مݖلا نێشاته، فݖکری نه راهی تݖله‌فتێ، هݖم نی کݖ ئݖشته‌ن جݖۏونه ژێنی ۏیشته‌ر خݖش داری،	ملا هر چه فکر کرد، جوابی پیدا نکرد. چون تعلق خاطر بیشتری نسبت به زن جوانترش داشت،
ئݖشته‌ن پیلله ژێنی دیېێشتݖشه، ئه‌ې نه ۏاتݖشه: فݖکر که‌‌رݖم کݖ تݖ رۊکه تێلی سیناۏ زونی!	رو به زن اولش کرد و گفت: به نظرم تو کمی شنا بلد باشی!

داستان‌های ملانصرالدین به زبان تالشی (مهمانی رفتن ملا با لباس کهنه)

زبان تالشی	زبان فارسی
مݖلا میمونی شێ کەنە خەلا نه	مهمانی رفتن ملا با لباس کهنه
ئی روزی مݖلا، ئݖشته‌ن که‌نه خه‌لا نه میمونی شه، هه‌ې را هیچ که‌سی ئه‌ې ئیتݖروم نێکەرده ئو ئه‌ې‌شون بݖفەرما نێژەنده.	ملا به مجلس میهمانی رفته بود اما لباسش مناسب نبود به همین جهت هیچکس به او احترام نگذاشت و به تعارف نکرد.
مݖلا کە شه، ئݖشته‌ن تازه خه‌لاش ده‌که‌رده، هݖنته کݖ میمونه که ئاره‌سه،	ملا به خانه رفت و لباس های نو را پوشید و به میهمانی برگشت
ئݖم دەفا هه‌مه‌ې، ئه‌ې ئیتݖروم نوئە، ئه‌ېشون به‌رده، کە که‌فاسه‌ری کو نݖشوئه.	این بار همه او را احترام گذاشتند و با عزت و احترام او را بالای مجلس نشاندند.
ۏەختی پݖلا خوروش ۏوئه‌ردݖشونه، مݖلا پݖلا ئو خوروشی ئݖشته‌ن تازه خه‌لا نه بݖفه‌رما ژه‌نده، ۏاتݖشه:	ملا هنگام صرف غذا در حالی که به لباس های نو تعارف می کرد گفت:
ئݖم پݖلا تݖ ‌را ئومه، نێبه، که‌سی مݖن دیېێشتێ نێکه‌ری ئو ئه‌ندیفه نێنه‌ې.	بفرمایید این غذاها مال شماست اگر شما نبودید این ها مرا داخل آدم حساب نمی کردند.

داستان‌های ملانصرالدین به زبان تالشی (هدیه ملا برای حاکم)

زبان تالشی	زبان فارسی
مݖلا پیشکه‌شی فݖرمون‌داری را	هدیه ملا برای حاکم
ئی روزی مݖلا، شه‌ری فݖرمون‌داری را ئی گݖله گوسه‌ند پیش‌که‌شی به‌رده.	یک روز ملا گوسفندی برای حاکم شهر هدیه برد.
فݖرمون‌داری چێ ئݖم کاری کو خݖش ئومه، ئݖشته‌ن نݖکه‌ری ده‌خوندݖشه، ئه‌ې نه ۏاتݖشه:	حاکم از این کار او خیلی خوشش آمد و یکی از غلامانش را صدا زد و گفت
بݖش، گوسه‌ندی جݖگا ئی گݖله ئولاخ ئݖم مێرده‌کی ئاده.	به جای این گوسفند یک الاغ به این مرد بدهید.
مݖلا تاۏده‌له‌کێ نه ۏاته: تݖ چه‌مه ئیختیېاری داری، ئݖشتݖ غݖربون،	ملا به تندی گفت : اختیار دارید قربان
تݖ ئه‌مه را سه‌د گݖله ئولاخی کو ۏیشته‌ر ئیرزیېی.	شما خودتان بیشتر از صد الاغ برای ما ارزش دارید.