کادوسیان    (کادوس ماسوله رودخان )

زبان تالشی

زبان فارسی

مݖلا ئو دݖزد

ملا و دزد

ئی شه‌ۏی مݖلا ئݖشته‌ن ژێنه‌کی نه کݖ خه‌‌ېلی موند و ئاسیېه‌ینا، زۊ خاۏ ئاشا.

یک شب ملا و زنش ،که خیلی خسته بودند، به خواب خوشی فرو رفته بودند

ئی گݖله دݖزد ئومه، هه‌ر چی کݖ مݖلا که کو داری به‌ردݖشه،

دزدی آمد و دار و ندار ملا را برد.

سه‌باېی ۏه‌ختی روز ئابه، مݖلا شه، مه‌چݖدی به‌رݖش پێکه‌نده ئو ئݖشته‌‌ن که ۏوئه‌ردݖشه.

فردا صبح ملا به مسجد رفت و در آن را کند و با خودش به خانه آورد.

مه‌ردۊمی ۏاته: مݖلا مه‌گه ئݖشتݖ که‌للـه کو خەرەد په‌ره، ئݖم چݖ کاری ېه تݖ که‌ری.

مردم گفتند: ملا مگر عقل از سرت پریده، این چه کاری است که تو می کنی.

مݖلا ۏاته: خݖدا چݖمݖن دݖزدی ئازونݖ.

ملا گفت: خدا دزد را می شناسد.

دݖزدی مݖن نݖشون بݖده، ئەز نی چێ که به‌ری ئه‌ې په‌‌س ئاده‌م.

دزد را به من نشان بدهد من هم در خانه او را پس می دهم.