داستان عشقی زن وشوهر پیر به زبان تالشی

داستان عشقی زن وشوهر پیر

ئی گݖله ژێن و شۊ چیل و پینج سالا، ېه‌‌ندی نه‌ زݖندݖگی که‌‌رین، هه‌مه چی نی خاس خاسێ نه‌‌ ېه‌‌ندی نه راسه سه‌‌م‌شون که‌‌ردا، هیچ لوئه‌‌ې ېه‌‌ندیرا جیگا نێده‌‌ېن، ته‌‌نخا ئی چی په‌س مه‌‌ندا،‌‌ ئی گݖله ئیسپیېه جه‌‌به‌‌ چه‌‌ۏون که‌‌ رݖفاتی سه‌‌ری نوئا، کݖ پیر‌‌ه ژێنه‌‌کی ئݖشته‌ن شۊئه‌‌ر نه‌‌ ۏاتا، هه‌رگݖز ئه‌‌ې ئاکه‌‌ردێ مه‌‌که‌‌رݖ ئو مه‌‌ده‌‌په‌‌رسݖ کݖ چێ دیله‌‌ چݖ ده‌‌ریېه.

ئی سالی پیره‌‌ ژێنه‌‌ک ۏیېه‌‌ر ناخوش‌ئه‌فال ئابه، چه‌‌ۏون ئاۏادی دوکتݖرون ۏاته‌‌، ئه‌‌ دێ رێچ نێئابو، پیلله‌‌ مه‌‌ره‌‌سی ئه‌‌ې گێته‌‌. پیره‌‌ ژێنه‌‌کی ئݖشته‌‌ن شۊئه‌‌ر نه‌‌ ۏاته‌ : مێرده‌‌ک جان، ئه‌‌لان دێ‌‌ ئه‌‌ جه‌‌به‌‌ بوئه‌‌ر کݖ چێ دیله‌‌ تݖ نݖشون بݖده‌‌م چه‌‌؟ به‌‌لکه‌‌م مه‌‌ردیمه‌‌.
پیره‌‌ مێرده‌‌کی جه‌‌به‌‌ ۏوئه‌‌رده‌‌ و ژێنه‌‌کی جه‌‌به‌‌ کݖلیلی ئاکه‌‌رده‌‌. پیره‌‌ مێرده‌‌کی ۏینده،‌‌ دݖ گله ۏه‌‌ته‌‌ گێشه‌‌ ئو ئی گݖله‌‌ ده‌‌فته‌‌رچه‌‌ چێ دیله‌‌ ده‌‌ریېه. پیره‌‌ مێرده‌‌کی ئݖشته‌ن ژُێنی ده‌‌په‌‌رسه، ئݖم چه‌‌؟

پیره‌‌ ژێنه‌‌کی ۏاته،‌‌ ئه ۏه‌‌ختون کݖ خاېم، ئݖشتݖ ژێن بݖبیم، چݖمݖن دێ‌دێ مݖ نه‌‌ ۏاته‌ : ژێن و شۊ زه‌‌ېرون و خݖشبه‌‌ختی ئݖم ئێسته‌‌ کݖ هیچ ۏه‌‌خت ېه‌‌ندی نه‌‌ ده‌ۏا مه‌‌که‌‌ره‌‌ن، ئی گݖله‌‌ ئه‌‌گه‌‌ غݖرسه‌‌ گێته‌، ئه‌‌ې گݖله‌‌ دیېه‌‌ر چاکه‌‌ کاری نه‌‌ ئݖشته‌‌ن غݖرسه‌‌ فو به‌‌رکه‌‌رݖ. کیله‌‌ جان، هه‌‌ر ۏه‌‌ختی ئݖشتݖ شۊئه‌‌ر ده‌‌س دیل‌ناخݖش ئابیره‌‌، ئی گݖله‌‌ گێشه‌‌ بێوه‌‌ج و ئݖشتݖ غݖرسه‌‌ هه‌‌ده‌‌ فݖر ئاده‌‌.

پیره مێرده‌‌کی زور که‌‌رده‌‌، ئݖشته‌‌ن خشخالییه‌‌ ئه‌‌سݖرکی ناری بیگێرݖ، ئݖشته‌ن دیلی کو ۏاتݖشه‌‌: خݖدا را شݖکر، ته‌‌نخا دݖ گله‌‌ گێشه جه‌‌به کو دری ېه‌‌، په‌‌ دݖ ده‌‌فا دیل‌ناخݖش ئابه‌ېره، هݖمی را خه‌ېلی خݖشخالی نه‌‌ ئݖشته‌ن ژێنه‌‌کی نه ۏاتݖشه‌‌: ئه‌‌ز هه‌‌میشه‌‌ تݖ خه‌‌ېلی خݖش داشته‌‌مه، مݖن هیچ ۏیر نیېه، ئه‌‌ دݖ ده‌‌فا نی که‌‌ې به، مݖن بݖبه‌‌خش. به‌‌ده‌‌ز ده‌‌په‌‌رسݖشه،‌‌ په‌‌ ئݖم ده‌‌فته‌رچه‌‌ داستان چه؟

پیره ژێنه‌‌کی ۏاته، تݖ‌را بݖمێرݖم، ئݖم پول ئه‌‌ گێشه‌ئون شݖن ئێسته‌‌ کݖ ۏه‌‌ته‌‌مه‌‌ ئو فݖروته‌‌مه‌‌، بانکی کو نوئه‌‌مه‌‌ .ئه‌‌لان سد مݖلېون تݖمه‌‌ن ئاره‌‌سه‌‌، ئه‌‌ ئه‌‌ۏه‌لنه‌‌ سالون، هه‌‌لا ئی سال چه‌‌مه‌‌ ژێن وشۊئی کو ده‌‌ۏېه‌‌ردا کݖ ۏیندݖمه‌، خه‌ېلی گێشه‌‌ ۏه‌‌ته‌‌مه، ئه‌‌ۏون را مݖشته‌‌ری گێتݖمه‌‌ ئو فݖروتݖمه‌‌، چێ پولی بانکی کو نومه‌‌. دیېه‌‌ر سالون نی هه‌‌ده‌‌ که‌‌رده‌‌مه‌‌، ئݖم رازی نی تݖ‌را نێۏاتݖمه‌‌.

مێرده‌‌ک بݖره‌‌مݖ ده‌‌له‌‌که‌‌، سه‌‌باېی سوکه‌‌ خونی ۏه‌خت ئیشته‌، شه،‌‌ ده‌‌فه‌‌رس ئاپه‌‌رس که‌‌ردݖشه‌‌، دیېه‌‌ر کیشۏه‌‌رون کو ژێنه‌‌کی مه‌‌ره‌‌س ده‌ۏاده‌‌رمون دارݖ ېا نێ؟ ۏاتݖشونه‌‌، ئا‌‌لمونی کو ئی گݖله‌‌ ئیرونیېه‌‌ دوکتݖر مه‌‌نده‌‌ کݖ چێ ده‌‌سی به‌‌را ئݖم مه‌ره‌‌سی ده‌‌رمون بݖکه‌‌رݖ، پیره‌‌ مێرده‌‌کی هه‌‌ ما دیله‌‌ کو ئݖشته‌‌ن ژێنه‌‌کی ئالمون به‌‌رده‌‌ ئو ئه‌‌ دوکتݖری ژێنه‌‌کی ده‌رمون که‌‌رده‌، چێ به‌‌ دۊمله‌‌ مێرده‌‌کی خه‌‌ېلی ئݖشته‌‌ن ژێنی غه‌‌م هه‌‌رده، ژێنه‌‌ک ۏاې کا جݖۏون ئابا‌‌. ئه‌‌لان شیش ساله‌‌ کݖ خه‌‌ېر و خݖشی نه‌‌ زݖندݖگی که‌‌رݖن، ۏیشته‌‌ری سالی ېه‌‌ندی نه‌‌ گه‌‌ردݖش شون، به‌‌ما دێ ژێنه‌‌کی نێشاته‌‌، گێشه‌‌ ۏه‌‌تێ.

از : رمضان نیک نهاد

http://kados2.blogfa.com

در خط آوانگار تالشی‌ :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې

بخشی از نامه پادشاهی به فرزندش ، از شاهنامه

بخشی از نامه پادشاهی به فرزندش، از شاهنامه

به زبان تالشی فومنات و با الفبای تالشی کادوس

زوئه جان، ده‌ده تݖ‌را بݖمێرݖ، بی ئݖم دݖنېا کو، چݖ ئه‌گه تێېه‌ده‌س و نێدار بیره، چݖ نی هه‌ته داره‌ند بیره کݖ ئݖشتݖ داشته ئیشماردێ مه‌شاې، ئݖشته‌ن مه‌بازی، ئݖشته‌ن ئه‌ۏی مه‌ئاکه‌ری، ئݖشته‌ن خه‌لکی ۏه‌ری کو ئانݖما ئو چێمه‌تی ېو سیفا مه‌ئاکه‌ری، ئه‌گه نێدار بیره، ئی گݖله‌ ئه‌نݖشتا ۏه‌رگی شیۏار خه‌لکی جان مه‌ده‌له‌کی، چه‌ۏون مال و مۊله مه‌پێتاری، ئه‌گه‌ نی داره‌ند بیره، هݖنته‌ نێره شیری شی مه‌بی کݖ شݖکارݖش که‌رده‌ کݖ ته‌مونی شݖکاره گوشتی ئݖشته‌‌را بݖخا به‌هه‌رݖ، هه‌ر که‌س نی ئه‌ې ‌نه نێزیک ئابه‌، ئه‌ې ۏیجه‌رݖ.

زوئه‌ جان، ۏه‌للـه، بیلله، خݖداسه‌ری، ئݖم پوچه دݖنېا، هیچ که‌سی را به‌فا که‌رده ‌نی، تݖ‌را نی نێکه‌رݖ. چݖ ئه‌گه خشیېه دیل و چاکه‌ روزݖگار بݖداری، چݖ نی سه‌کراته‌ روزݖگار بݖداری، هه‌ته دا ئاخݖر نێمونو، ئی روزی هه‌مه‌ې ‌را داره‌ندی ېو نێداری ېو خه‌سه‌به‌ختی ېو به‌دبه‌ختی، ئاگه‌رد ۏیگه‌رد دارݖ، ئه‌گه ئوری چه‌مه‌ ده‌سی کاری به‌را، دیېه‌رون دیلی شاېه‌م خݖش که‌ردێ، په‌ ئه‌ۏون را کݖتاهی مه‌که‌ره‌م.

ئݖم پوچه‌ دینېا کو، ئاخݖرنه‌‌سه‌ری ته‌نخا په‌شیمونی ئه‌مه ‌را په‌س ئامونو کݖ چݖ‌را ته‌مونی مال و داشته‌ې کݖ گݖرد ئاکه‌رده‌‌مونه‌ بی هه‌ته‌ دݖرݖسته ئه‌ې ئݖم دݖنېا په‌س به‌یه‌نه‌م و سێره خاکی دیله بݖشه‌م، ئی په‌له‌ خه‌له‌تی ‌نه‌ گوری کو بݖخݖسه‌م و پوسه‌ ده‌به‌م و ئی مݖشته‌ خاک ئابه‌م، چݖ گه‌دیېه‌که‌ر بݖبه‌م، چݖ نی پاتݖشا بݖبه‌م، چه‌مه ئاخݖرنه که و مݖنزݖلگا، گوراسونی، گوری دیله ېه‌، په‌ بݖخته‌ره پاکیېه‌ دونه‌ې بݖکاره‌م و چاکه کار بݖکه‌ره‌م و چاکه‌ ئاده‌می بݖبه‌م.

زوئه جان، ئاده‌مون و ئݖشتݖ دوسون، بی ته‌نگه‌ روزون و خݖشه‌ روزی را ئازونی. ۏه‌ختی کݖ هیچی نێدارݖن و تێیه‌ده‌س و ئه‌نݖشتا ئابینه‌، ۏه‌رگی شیۏار ئݖشتݖ جان مه‌ده‌له‌کݖن، ۏه‌ختی نی کݖ داره‌ند بینه، دێ هیچ تݖ مه‌ئازونݖن و نێر‌ه شیری شیۏار مه‌بون، هݖنته‌ کݖ شݖکار که‌رݖن، تاکیله له‌شی هه‌رݖن، هه‌رݖن دا لوکی چال، هݖنته ۏیېه‌ر‌ه‌هه‌ری که‌رݖن، سیر و نه‌چ ئابون، هیزه‌ که‌رݖن، هه‌ته هه‌نی دا ئی موچی خا، بیجه‌ خݖراکه‌ ‌تێه‌ې خونه‌، ئه‌ې نه‌ چێ شݖکاری شه‌ریک ئابو، ئه‌ې ۏیجه‌رݖن.

زوئه‌ جان ،ۏه‌ختی زور و پول نێداری، ئݖشتݖ ده‌سی کاری نێبه‌را، ۏه‌للـه، تێېه لوئه ئو غوراف که‌ردێ، فاېده‌ې نێدارݖ کݖ بݖۏاې، ئه‌ز ئه‌گه بݖداریم ،هیچی را دییه‌رون ده‌سی کݖتا نێکه‌ریم و ۏیېه‌ر نوجه‌باېی ېو به‌خشݖش که‌ریم. ئه‌گه‌ ئݖشتݖ ده‌سی کاری به‌را، زور و مال داری، ئه ۏه‌خت بی، ئه‌ۏێنی کݖ ئݖشتݖ ئیتاجی دارݖن، چه‌ۏون ده‌سی کݖتا مه‌که‌ری، نوشون بݖده‌ې،‌‌ به‌خشݖش داری، نوشون بݖده‌ې، ئݖشتݖ ده‌ده سݖفره سه‌ری کو پیل ئابه‌ېره.

از : رمضان نیک نهاد

http://kados2.blogfa.com

در خط تالشی‌ کادوس:
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې