داستان فداکاری معلم فداکار حسن امیدزاده به زبان تالشی و خط کادوس(۲)

دورود چه‌مه‌ نازه‌ېنه بݖرۏرێن و خوئه‌رێن، روزرون خݖش🌹
شه‌فتی تالݖشه ئاموزگار، هه‌سه‌ن ئومیدزاده(حسن امیدزاده)فیداکاری ېو سیېاۏه‌شون (۲) :🔥💥🔥💥🔥💥

هه‌سه‌ن دێ زه‌مینی ئاده‌مون نێمونی، چݖمونی کݖ ئاسݖمونی فݖرݖشته‌ ئابا، چݖمونی بی‌گنا سیېاۏه‌شه کݖ دݖۏاره زݖنده ئابه‌ ئو ئاته‌شی مین ده‌له‌که. هه‌سه‌ن دا ۏاې چݖ که‌رݖم، ئه ئاته‌شه کوره‌ دیله‌ ده‌تیله‌، شه‌، خݖرده‌نون ۏه‌ر، ۏیندݖشه‌:

خݖرده‌نێن هه‌مه زه‌لامورده‌ ئو بݖسی‌ئاسی به‌ېنه، زوری‌ نه نه‌فه‌س که‌شین. خݖردێن هه‌مه هه‌سه‌نی پێچیکه‌ېنا. هه‌سه‌نی ئه‌ۏون ئاروم ئاکه‌رده، ۏاتݖشه‌: مه‌ترسه‌ن، ئه‌ز شݖمه نݖجات ده‌م.
هه‌سه‌نی ئی‌گݖله، ئی‌گݖله خݖرده‌نون که‌شه‌ ئاگێته‌ ئو ئاته‌شی کو به‌رشه‌ ئو به‌رېه‌ کو ئه‌ۏون سݖرا به‌رکه‌ردݖشه‌.

هه‌سه‌نی دێ ئݖشته‌ن ۏیر ئاشا، چێ فیچی ته‌مون تݖله‌س که‌ردا چێ خه‌لا ئاته‌ش گێتا، چێ گوشت و پوس و خه‌لا دۊ که‌ری، هه‌ته تاۏ ۏوئه‌ردݖشه‌، سوج و ده‌رد دێ هه‌سه‌نی هالی نێبی.

ۏه‌ختی ئاخݖرنه خݖرده‌نی به‌رېه کو سݖرا به‌رکه‌ردݖشه‌، دێ هه‌سه‌نی را نه‌فه‌سی په‌س ئامه‌نده نیېا کݖ جیر و که‌فا بݖشی، دێ هیچ زوری چێ جانی ده‌رېه ‌نیېا کݖ ئݖشته‌ن ئاته‌شه‌ کݖلاگا کو دور ئاکه‌ری، هه‌ته‌ هه‌زار زور و به‌لا نه‌ به‌رېه کو ئݖشته‌ن سݖرا به‌رېه‌ندݖشه‌.

خݖدا دور بݖکه‌رݖ، هه‌سه‌نی خه‌لا ته‌مون‌تێ چێ جانی گوشت و پوسی کو ده‌چیکا، چێ غه‌دیمنه خاسه دیم و جان زݖز داری، هه‌سه‌نی خه‌لا زوری نه ده‌کݖشتݖشونه، خݖرده‌نێن کݖ ئاته‌شی کو جیۏه‌شته‌ېنا، هݖنته کݖ بݖرامێې، بݖرامێې، که‌رین و خݖدا را ده‌خونین و ۏاېن: خݖدا جان، چه‌مه فیداکاره موئه‌لیمی را ئاره‌س. خݖدا جان، ئه‌گه‌ چه‌مه ئاغا موئه‌لیم مه‌بی، ئه‌مه هه‌مه ئه‌لان مه‌رده‌ېمونا.
هه‌سه‌نی سه‌ر و دیم ئازون له‌کا، مه‌ردۊمی ۏه‌ختی ئاته‌ش و دۊ ۏیندا، ئاره‌سه‌ېنا، هه‌مه هه‌سه‌نی فیداکاری خونه ئه‌ې را دیلسونی ېو دوئا که‌رین و ئه‌ې ئی‌گݖله فݖرݖشته زونین، ۏه‌ختی ئیمداد‌گه‌رێن ئاته‌شی ‌ده‌کݖشتێ را ئومینه، دێ خه‌ېلی دیر ئابا، ۏیندݖشونه:

هه‌سه‌نی گوشت و پوس و خه‌لا ېه‌ندی کو ده‌چیکه، هه‌ته هه‌سه‌نی سیېه جانی بݖرانکادی سه‌ر پێنوشونه ئو ئامبولانسی نه ئه‌ې ۏیمارݖستون به‌ردݖشونه.

ته‌مونی تالݖش‌ئارا ئو ته‌مونی ئیرونی کو هه‌سه‌نی فیداکاری ئاۏازه گوش به‌ گوشا شه‌، هه‌مه هه‌سه‌نی را دوئا که‌رین کݖ خݖدا ئه‌ې شه‌فا بݖده. خݖرده‌نون دوئا هه‌سه‌نی را ته‌له‌که‌ې ئاره‌سه. هه‌سه‌ن، ئه روزی نێمه‌رده به‌ما هیچ رۊکه تێلی سه‌غه جان و سالیمه پوس نێداری.

دوکتݖرون، ده‌زگا بݖنی کو ئه‌ې زݖنده داشتا، ده‌بیس ده‌فا چێ جان و پوسی پێرݖشکا‌ ئارݖشکا که‌ردݖشونه دا چێ مه‌ردێ ناریشون گێته.

چێ به‌ دۊم، هه‌سه‌نی ئازونسێ نێبی، هه‌سه‌ن زوری نه ناېلاجه نه‌فه‌سی که‌شی.
هه‌سه‌نی فیدا‌کاری، ته‌مونی ئیرونی کو ئاۏازه به‌رېه‌نده، هه‌مه جݖگای کو شه‌فتی ئاموجه‌ده فیدا‌کاری لوئه که‌رین.


هه‌سه‌ن هه‌ته چه‌کیل و له‌که‌نده جانی نه چه‌ن سالی نیمه‌زݖند‌ه په‌س مه‌نده، هه‌ته ده‌رد و سوجون تاۏ ۏوئه‌ردݖشه، پونزه سال زݖنده‌سݖزا به ئو زݖرݖنجیېه ئو ده‌ردݖش پێتاۏه. ئاته‌شی هه‌سه‌نی ئه‌نده‌رونی سوتا، هه‌له‌مه‌له‌ رېچ نێئابی.

ته‌مونی هه‌سه‌نی مݖز و مݖۏاجݖبه تێ چێ ده‌ۏاده‌رمونی نێۏیره‌سی، چێ خݖردݖخالی خه‌ېلی کوری ېو سݖزا که‌شه، هه‌سه‌نی را دنݖېا دێ هیچ مݖزه‌ نێکه‌ری، روزی هه‌زار ده‌فا خݖدا را ده‌خونی کݖ بێری، ئݖم سه‌کراته زیندݖگی کو چݖمݖن نه‌فه‌سی پێسݖند.
هه‌سه‌نی تێېه ده‌سی نه سی تا چه‌مه خݖردون ئاته‌شی مینی کو نݖجات دوئه به‌ما ئه‌مه هه‌مه‌ې، جیر دا به که‌فا ئه‌ې را کݖتاېی ېو بی‌به‌فاېی که‌رده.

چه‌مه‌ ده‌رېادیل و فیداکاره هه‌سه‌نی نه‌فه‌س، ئاخݖرنه سه‌ری، هه‌زار و سی‌سه‌د و نه‌ۏه‌د و ېه‌کی، تاۏاسونی، تیر ما روزی کو ۏه‌ختی ۏیشه‌، دێ هیچ نێپێرومه‌ و ئݖشته‌را ئاسوده ئابه‌.

روزی کݖ هه‌سه‌نی جݖنازه‌شون شه‌فت ۏوئه‌رده، ۏیشتری شه‌فت و گیلون و تالش‌ئارا مردۊم سوگݖۏارینا، هه‌مه ئݖشته‌ن سینه په‌کوفین و بݖره‌مین.

ئه سی گݖله شاگݖرده کیله کݖ دێ پیلل ئابه‌ېنا، هݖنته‌ کݖ بݖره‌مین، چݖمونی کݖ چه‌ۏون ده‌ده‌ ېه‌ کݖ مه‌رده.
ئوری مݖ‌را پیلله ئیفتخاره کݖ چه‌مه ئیرونی کو، چه‌مه تالݖشون کو، چه‌مه‌ ئاموزگارون مینی کو هݖنته‌ره‌ فیداکاری داشته‌مونه.
ئومیده‌ۏاریمه، ئه ېاله مێردی جان‌فیداېی ئه‌مه را چاکه نݖماېنه‌ې موئه‌لیمی ېو تالݖشه مݖرامی کو بوبو.

ناجه‌ دارݖم، هه‌سه‌نی خݖردݖخال هیچ ۏه‌خت زیندݖگی کو سݖته‌مه مه‌به‌رݖن و چاکه جیگائون ئاره‌سݖن و خه‌ېر بݖۏینݖن. شݖمه نی هه‌میشه سه‌غه جان و خݖشه دیل بݖداره‌ن.
: رمضان نیک‌نهاد

منبع: کادوس ماسوله‌رودخان

http://kados2.blogfa.com

برخی از شیوه‌نامه خط تالشی‌ کادوس:
به جای فتحه/a/ ه
به جای کسره/e/ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ې

برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده می‌شود.

برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده می‌شود.

برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده می‌شود.

برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده می‌شود.

داستان فدا کاری معلم فداکار حسن امیدزاده به زبان تالشی (۱)

دورود چه‌مه‌ نازه‌ېنه بݖرۏرێن و خوئه‌رێن، روزرون خݖش🌹
شه‌فتی تالݖشه ئاموزگار، هه‌سه‌ن ئومیدزاده(حسن امیدزاده)فیداکاری ېو سیېاۏه‌شون (۱):🔥💥🔥💥🔥💥

ۏیشته‌ری تالݖشی خݖردݖخال سه‌ختی ېو کوری‌که‌شێ نه ئاژیېه‌ېنه‌ ېو پیلل ئابه‌‌ېنه، هه‌‌ې را تالݖشی خݖردݖخال هه‌ر جیگاې ئاره‌سݖ، چݖ ئه‌گه دوکتݖر و ئاموجه‌ده‌ ئو موهه‌ندݖس بوبو ېا دیېه‌ر چاکه‌ جݖگا ئاره‌سݖ، هه‌رگݖز ۏیرݖش نێبه‌رشو کݖ ئݖشته‌ن چݖده رۊکی کو سݖته‌مه‌ به‌رده‌شه دا چاکه جݖگایی ئاره‌سه‌.
تالݖشی خه‌لک، هه‌ته‌ کݖ پیلله دیلینه، هه‌ته نی هه‌میشه ساده‌دیل و دیل‌سون به‌ېنه، مردۊمی خݖش دارن، سه‌ختݖمه‌ روزون و هه‌نگه‌ ئو به‌لا ۏیتره‌کێ ۏه‌ختون، دیېه‌رون داد ره‌سێ را ئݖشته‌ن جانی فیدا که‌رݖن. خݖدا را شݖکر، ئه‌مه هه‌میشه‌ تالݖشون دیله کا دیل‌سون و فیداېی ۏیېه‌ر داشته، ئه‌گه خاسی چه‌مه تاریخی بوخونه‌م، ۏینه‌م کݖ چݖده پیلله‌ فیداکار چه‌مه تالݖش‌ئارا کو داشته‌مونه‌، ئی‌گݖله ئه‌ نوم‌ئاۏازه‌ فیداکارێن، هه‌سه‌ن ئومیدزاده ېه.

شه‌فتی تالݖشه‌ موئه‌لیم، هه‌سه‌ن ئومیدی دیلابه‌ری ېو فیداکاری لوئه، ئی گݖله راستیېه پیشامه‌ده، سه‌د سال و هه‌زار سال پیشی فیداکاری لوئه نی کݖ خاسی مه‌زونه‌م چݖنته تݖفاخ ده‌له‌که.
هه‌زار و سی‌سه‌د و هه‌فتاد و شیشی سالی زݖمݖسونی کو هه‌ۏا، ۏییه‌ر زیېه‌نگه‌ ئو سه‌ردا. ۏه‌ر و تیفون و سوجه‌ ۏا، مه‌ردۊمی مݖته‌رزی ۏوئه‌ردا. چه‌مه‌ شه‌فتی ئاموزݖش و په‌رۏه‌رݖشی کو هه‌سه‌ن ئومیدزاده، ئی‌گݖله مه‌دره‌سه‌ کو که‌لاسی پینجون موئه‌لیما.

هه‌سه‌ن خه‌ېلی ئݖشته‌ن کار و دانݖش‌ئاموجون نه خݖشا.

هه‌سه‌ن نی ئیرونی هه‌زارون ئاموزگارون شار ناجه‌ داری، چاکه ئاموجه‌ده‌ې ئݖشته‌ن ۏݖله‌تی خݖرده‌‌نون را بݖبی ېو ئݖشته‌ن چێمی نه چه‌ۏون خݖش‌به‌ختی بݖۏینی.
ئه سه‌خته زݖمݖسونه روزی هه‌ۏا خه‌ېلی سه‌ردا، ۏه‌ختی مه‌دره‌سه‌ کو سݖبی ئه‌ۏه‌لنه موندی‌ئاکه‌ره زه‌نگ گینه، هݖنته کݖ هه‌ۏا سه‌ردا، هیچ شاگݖردی نېیاشته که‌لاسی کو سݖرا به‌رشێ، شاگݖردێن هه‌مه نه‌ته‌ بوخاری داوْره‌ گݖرد ئابه‌ېنا.

هه‌سه‌ن نی ده‌فته‌ری کو ئݖشته‌ن هه‌مکارون نه نݖشتا، کݖرا چاې هه‌ری و موندی ئاکه‌ری.
شاگݖردێن کݖرا هه‌ۏا ۏیېه‌ره سه‌ردی خونه ده‌مێرین. که‌لاسی نه‌ته‌ بوخاری خه‌راۏا، چێ گه‌رمی هیچ ئه‌ۏون هالی نێکه‌ری، هه‌ې خونه بوخاری نه‌ته ده‌ره‌جه دا ئاخݖر ئاکه‌رده‌شونا.

بوخاری ته‌نوره‌ دیله نه‌ت ده‌به‌ پور ئابه، ۏه‌ختی بوخاری ته‌س گێته‌، بوخاری ته‌نوره ئو نه‌ته جݖگا ناخه‌ۏه‌ری تݖره‌که‌ ئو چێ گݖله‌نده نه‌تی شه‌له ته‌مونی که‌لاسی کو پێتاخیېه.

که‌لاسی کو دۊ ئو ئاته‌ش ۏیگماریېا، هه‌مه جݖگا شه‌له که‌ری، هݖنته‌ تاریک ئابا کݖ چێم، چێمی نێۏینی، نێبی، فه‌مێ که‌لاسی به‌ر کا نوئه ئو به‌رېه کا نوئه. سی تا رۊکه فݖرݖشته کیله ئه جه‌هه‌نده‌م‌سݖرا ئاته‌شی مینی کو زیندون به‌ېنا، هݖنته کݖ جݖروئه ئو زاهار که‌رین، ۏاېن: ئاغا مودیر جان سیمونه‌، ئه‌مه را ئاره‌س، ئاغا موئه‌لیم جان، ئه‌مه را ئاره‌س.

هه‌سه‌نی ده‌فته‌ری کو ناخه‌ۏری شاگݖردون جیکله سݖتا مه‌سه‌، ئݖشته‌ن جݖگا کو جیپه‌ره‌، رو به‌ خݖردون زاهار شه‌.
هه‌مه ئاره‌سینه‌، ۏیندݖشونه‌: بݖرامێې! که‌لاسی پینجی مینی کو ئاته‌ش، گوله گوله، به‌ر و به‌رېان کو به‌رۏه‌زݖ، هیچ‌کس نیېاری، ئاته‌شی نێزیک شێ.

هه‌سه‌نی ۏختی خݖرده‌نون زاهاری مه‌سه‌ کݖ ۏاېن: دێدێ جان سیمونه‌، سیمونه، ئاغا مودیر جان، ئه‌مه را ئاره‌س، سیمونه. هه‌سه‌ن کݖرا تور ئابی، نێزونی، چݖ کاری بی بݖکه‌رݖ، ئی ۏه‌ری ئݖشته‌ن مه‌ردێ نێزیک ۏینی، ئه‌گه ئاته‌شی دیله ده‌له‌کی. ئی ۏه‌ری سی گݖله ئݖشته‌ن خاسه شاگݖردون کݖ ئݖشته‌ن کیلان شار ئه‌ۏون خݖش داری، ۏینی کݖ ئه‌ جه‌هه‌نده‌م‌سݖرا ئاته‌شی کو کݖرا بݖرێېین، جݖزغاله ئابین. ئی ۏه‌ری ئݖشته‌ن خݖردݖخالی ۏیرݖش ئاله‌کی کݖ ئه‌گه بݖمێرݖ، چه‌ۏون کار بی چݖ بوبو.

هه‌سه‌ن ئه چه‌ن را مینی کا ده‌مه‌ندا کݖ ناخوری ئݖشته‌ن را پێچیندݖشه. راهی نه کݖ زونی سه‌غه جانی نه جیۏه‌شتێ نێشا، راهی نه شه‌ کݖ هه‌له‌مه‌له‌ ئاده‌مێن نیېارین، تێېه ده‌سی نه ئه‌ را ئو به‌ریسی نه شێ.
ئیدامه دارݖ...
✍رمضان نیک‌نهاد

منبع: کادوس ماسوله‌رودخان

http://kados2.blogfa.com

برخی از شیوه‌نامه خط تالشی‌ کادوس:
به جای فتحه/a/ ه
به جای کسره/e/ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ې

برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده می‌شود.

برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده می‌شود.

برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده می‌شود.

برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده می‌شود.

چرا من که تالشم ریشه بر تیشه خود می‌زنم(۲)


چݖ‌را ئه‌زی کݖ تالݖشیمه تاشه‌ې نه چݖمݖ ریشه ده‌بݖرݖم؟(۲)

چݖ‌را ئه‌ز، چݖمݖ تازه دݖنېا ده‌له‌که خݖرده‌نی نوم‌پێنوئێ را هه‌زارون خاسه نومی مینه کو گه‌ردݖم، ئی بی‌ۏه‌ج و مه‌کروفه نومی چݖمݖ فݖرݖشته خݖرده‌نی سه‌ر پێنه‌م کݖ پیلل ئابو، ئه نومی را خݖجاله‌ت بݖکه‌شݖ. ۏختی فیلمون کو ئه‌ره‌بون ۏینݖم کݖ ئݖشته‌ن ئݖسپه‌کݖچی را خاسه نومی ده‌خونݖن، خݖجاله‌تی ئاۏ ئابوم.

چݖ‌را هه‌میشه به‌ری سه‌ری ۏاشی بوئاژه زونݖم، دیېه‌ر ئێل و ته‌بارون به‌روسݖرا هه‌ر‌ کیشی‌مینجیلی، چه‌مه تالݖشه‌سݖرائون تۊرکه که‌رگ و سوکون کو بݖخته‌ر زونݖم؟

چݖ‌را ئه‌ز، ۏه‌ختی که‌سی ۏینݖم کݖ خاسی داره‌پێشی فه‌ندی ئاموته‌شه ئو داری چین‌جیله کو نݖشته کݖرا میۏه چینݖ، مه‌رݖنجݖغ ئابوم، نێ داره‌پێشی فه‌ندی ئاموجݖم، نێ نی شیرنه زݖبونی نه ئه‌ې کو میۏه خام، ته‌مو‌نی چݖمݖن زوری نه داری دݖمݖک ژه‌نݖم دا ئه‌ې داری کو به‌رېه‌نݖم؟

چݖ‌را ئه‌ز، چݖمݖن مه‌جازیېه ره‌سانه کو هه‌زار ده‌فا دیېه‌ر غوم و ته‌بارون خاسه چیئون را ته‌بلیغ که‌رݖم، هه‌ته چی ئه‌ۏون پیلل ئاکه‌رݖم به‌ما ئه‌ۏێن هه‌رگݖز رۊکه تێلی چه‌مه تالݖشون خوبی کو نێنۏیسݖن، خیېال که‌رݖم، کݖرا چݖمݖن ئازات‌فیکری ئه‌ۏون نݖشون ده‌م، خه‌به‌ر نێدارݖم کݖ ئه‌ۏێن مݖن بی‌غݖېره‌ت زونݖن؟

چݖ‌را ئه‌ز، ئه‌گه رۊکه کاره تێلی دیېه‌ری را که‌رݖم، ئه‌لبه‌لی گوشه‌داریمه، سه‌د هه‌ده کاری خݖمنا مݖ‌را ته‌لافی بݖکه‌رݖ؟

چݖ‌را ئه‌ز، ۏه‌ختی ئی‌گݖله گیله‌ک و کݖرد و تݖرکی نه خام لوئه بݖکه‌رݖم، که‌شک ئابوم، ئه‌ۏون نه تݖرکی ئو گیله‌کی ۏام، فیکر که‌رݖم، ئه‌ز خه‌ېلی زیره‌نگیمه و ئه په‌خمه ېه؟

چݖ‌را ئه‌ز، غه‌ېری تالݖشی کݖ ۏینݖم، کݖرا ئه‌ۏون را ئݖشته‌ن کݖشݖم و هه‌ده چی خاکی بوم به‌ما تالݖشون کݖ ۏینݖم ئی‌گݖله هه‌شراتی شار پیمه ئه‌ې ۏیجه‌رݖم؟

چݖ‌را ئه‌ز، دیېه‌ر ئێل و ته‌بارون شار، تالݖشی یاله ئوستادون، پیلل نێزونݖم، هه‌میشه چێ چاکه کار و لوئه ناری تی ده‌که‌رݖم؟

چݖ‌را ئه‌ز، چݖمݖن کیشۏه‌ری پیلله‌پیللان کو هیچی نێخام به‌ما ئه‌گه ئی‌گݖله تالݖش چه‌مه ۏݖله‌تی کو چاکه جݖگائی ئاره‌سه بوبو، چێ په‌هه‌ر کݖرا سونݖم، ۏیېه‌ره‌خازی نه کاری که‌رݖم کݖ ناچار ئابو، تالݖشه شه‌ری کو ده‌ۏه‌زݖ.

چݖ‌را ئه‌ز، چݖمݖ هونه‌ر و دانیش و ته‌جروبه، مݖفته مه‌جازیېه ره‌سانه کو رۊکه تێلی تالݖشی خݖردݖخالی را نێنه‌م؟

چݖ‌را ئه‌ز، ۏه‌ختی ئی‌گݖله هه‌مکار و ۏه‌ردس باېیسݖمه، بی‌کاره تالݖشون ۏیرݖم به‌رشو، ته‌نخا پیمه، غه‌ریبه ئاده‌مون نه کار بݖکه‌رم؟

چݖ‌را ۏه‌ختی ئی‌گݖله تالݖش مݖن کاری سه‌ر ئݖشته‌ن په‌لو به‌رݖ‌، غه‌درزون کݖ نیمه هه‌لا هیچ، ته‌مونی چݖمݖن زوری نه کوکلا که‌رݖم دا ئه‌ې کاری کو به‌رکه‌رݖم و ئݖشته‌ن بݖشوم چێ جیگا بیگێرݖم؟

چݖ‌را چݖمݖ شه‌ری هه‌مساده که‌ئون کو هیچکه‌س نێزونݖ ئه‌ز تالݖشیمه؟ شݖمه‌ ۏاېه‌ن، تݖرکێن نی چݖمݖن شارینه؟

چݖ‌را ئه‌ز، ۏه‌ختی ئی چیې خام بݖخݖرݖم ېا بݖخروشوم ېا ئوستائی دۊمله گه‌ردݖم، ئه‌گه چݖمݖن ئیستݖفاده نی ئه‌گه مه‌بو، هه‌نی ۏیشته زور که‌رݖم غه‌ېری تالݖشی ۏه‌ر بݖشوم ېا ۏه‌ختی ئی گݖله تالݖش چݖمݖ ئوستا ېا کاره‌که‌ره یا ئه‌ز چێ ئوستاېمه ئه‌ې کو ۏیشته کار و مݖز خام ۏیگێرݖم، کاری که‌رݖم کݖ هه ئی ده‌فا بوبو؟

چݖ‌را ئه‌ز ۏه‌ختی میمونی را خام خݖتمه‌ت بݖکه‌رݖم، چݖمݖن خݖردݖخالی خام کاری نه ۏیکݖر بوئه‌رݖم، دێ هیچ چه‌ۏون جانخݖشی ده‌ربه‌ند نیمه؟
دۊمله دارݖ...
✍: رمضان نیک‌نهاد

منبع: کادوس ماسوله‌رودخان

http://kados2.blogfa.com

برخی از شیوه‌نامه خط تالشی‌ کادوس:
به جای فتحه/a/ ه
به جای کسره/e/ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ې

برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده می‌شود.

برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده می‌شود.

برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده می‌شود.

برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده می‌شود.

چرا من که تالشم، تیشه بر رشه خود می‌زنم؟(۱)

چه‌مه تالݖشه بݖرۏه‌رێن و خوئه‌رێن روزرون خݖش🌹

چݖ‌را ئه‌زی کݖ تالݖشیمه تاشه‌ې نه چݖمݖ ریشه ده‌بݖرݖم؟(۱)

گݖرد دݖنېا ئاده‌مێن، هه‌ر ئێل و ته‌باری کو نی بوبون، تاکیله زݖندݖگی ئو ئیجتݖما کا، ېه‌ندی نه ئی‌سه‌ر ئیختݖلافون دارݖن، ئݖم مݖرام و ته‌فاۏوتێن ئێسینه کݖ هه‌مه‌ې ئاده‌مون تاکیله ېا گݖروهی بو ېه‌ندی کا ئه‌ۏون سیفا ئاکه‌ردێ. چه‌مه تالݖشێن نی ئێل و ته‌باری ئێسینه کݖ هه‌ته کݖ چاکه مݖرام داشتێ را دݖنېا کو ئابازه دارݖن، ئݖم سونوره ئو غانونی کا نی سیفا نینه. شݖمه رۊکه بݖرا هه‌ته کݖ هه‌مه‌ې ئیرونی ئێل و ته‌بارون، فارس و تݖرک و کݖرد و به‌لوچ و گیله‌کون خݖش دارݖ، تالݖشون نه ئیتێ ۏیشته خݖشه. ئه‌ز زونݖم کݖ ئیرونیېون چاکه مݖرام و چه‌ۏون چاکه کݖردݖکار ئی‌گݖله ئݖسکݖلی شار، بیگونه کیشۏه‌رون، ئوروس و ئه‌رمه‌نی کو بیگێ بݖش دا دݖنېا ئه سه‌ری ته‌جاۏوزگه‌رون چێمی کو جیشو، ئه‌ۏون هه‌میشه زور که‌رده دا چه‌مه میله‌تی مینه ئیختݖلاف ده‌رېه‌نݖن دا ئݖشته‌ن بݖشان، چه‌مه ۏݖله‌تی مال و داراېی پێتارێ.

ئی‌سه‌ر کݖلوتونه کار و بی‌ۏه‌جه مݖرام، دݖنېا هه‌مه‌ې خه‌لکون مینه په‌ېدا بو، مومکینه چه‌مه تالݖشون مینه نی نوئه بوبو کݖ خوره‌ې شیوار چه‌مه چاکه فه‌رهه‌نگی جان دریېه، به‌سکه‌م تالݖشون په‌س ده‌له‌کێ را چه‌مه میله‌تی دیېه‌ر غوم و ته‌بارون نارده‌له‌کێ ۏینده‌بو، ئی‌گݖله پیلله ده‌لیل بوبو.

شݖمه رۊکه بݖرا کݖ نه‌گبه‌تی را ئݖشته‌ن ۏیشته‌ری ئه بی‌ۏه‌جه مݖرامون دارݖ، خازته‌مه، ئه‌ۏون چه‌ن گݖله سوئالی نه ئݖشته‌ن کو ده‌په‌رسݖم.
پیمه، شݖمه پیللون نه ئیتێ دیله‌ لوئه بݖکه‌رݖم دا مݖ‌را بیناېی بݖکه‌ره‌ن کݖ چݖنته شام، ناجوره کارون دیمه نوئێ.

ئه‌گه هه‌ر هه‌زار نوجه‌با تالݖشون مینه کو خݖدامه‌که‌ردون ئی‌گݖله چݖمݖن شار مه‌نده بوبو کݖ ئݖم ئیرادون گݖرد بݖدارݖ، گݖمون که‌رݖم، خه‌ېلی بوبو، خه‌ره‌دی نه بی نݖشتێ دا ئه‌ۏون را چاره‌ې بݖکه‌رݖم.

نارناری شݖمه خݖتمه‌ت بݖوام کݖ مݖن پیشته‌ر خه‌ېلی تالݖشون چاکه مݖرامی نیۏیشته‌مه ئو مه‌جازیېه ره‌سانه کو نوئه‌مه. ئݖم دیلنݖۏیشته نی ده سالی پیشی لوئه ېه کݖ چیل گݖله سوئال ئݖشته‌ن کو ده‌په‌رسه‌مه دا چاره‌ې بݖکه‌رݖم و شݖمه کݖمه‌کی نه چێ جه‌ۏاوی بݖتله‌فݖم، ئݖم سوئالون ۏاتنݖۏیسه خه‌تی نه شݖمه خݖتمه‌ت ئادوئه‌مه.

چݖ‌را ئه‌ز، چݖمݖ بێخته‌ری، تالݖشون مینه کو ۏیندێ نێشام، کݖرا ئݖشته‌ن کݖشݖم کݖ ئی‌جوری ئه‌ی رۊک ئاکه‌رݖم.

چݖ‌را مݖن ئی‌گݖله به‌دۏینه ئه‌ېینه‌کی نه چݖمݖ دوس و فامیلون ئیرادون ته‌نخا ۏینݖم.

چݖ‌را ئه‌ز، ئݖشته‌ن هه‌رگݖز ئیملا نێنۏیسݖم، هݖنته جیمه‌نده‌یمه دا دیېه‌رون ئیملا ئه‌ۏون را ئیسلا بݖکه‌رݖم.

چݖ‌را ئه‌ز هه‌میشه که‌په‌للۏونیمه، ته‌مونی چݖمݖن زیره‌نگی ېو زوری خام، چݖمݖن تالݖشه دوسون و خیشون سه‌ر بوئه‌رݖم، بیگونه جݖگائون کو جیمونݖم دا چݖمݖن که‌للـه فوک بݖژه‌نݖن.

چݖ‌را چݖمݖ چێمی ۏیچینده‌مه، دیېه‌ر غوم و ته‌بارون هه‌مدیلی ېو هه‌مزݖبونی کو په‌ند نێگێرݖم، هیچ رۊکه تێلی تالݖشون سه‌ربه‌رزه‌ېی را کݖمه‌ک نێکه‌رݖم و تالݖشون شݖکه‌ستی بوبومه‌بو مݖ‌را ئیله ‌ېه.
چݖ‌را ئه‌ز، تالݖشی زݖبونی نه چݖمݖ خݖردݖخالی نه لوئه نێکه‌رݖم، دێدێ زݖبونی خݖرده‌نی را جݖگا ده‌م؟ فارسێن، تݖرکێن ،کݖردێن نی ئݖم کاری که‌رݖن؟

چݖ‌را ئه‌ز، هه‌ر پێچیندێنی را کݖرا ئاسݖمون شوم دا تالݖشی سه‌ری فوک بݖژه‌نݖم، خیېال که‌رݖم، ئه‌گه تالݖشی نه تا مه‌ده‌گێرݖم، دیېه‌رێن بێهێشتی دیله مݖن ده‌به‌رݖن.
چݖ‌را ئه‌ز، چݖمݖن جان و خه‌لا پاکیېه ئاکه‌ردێ، ۏیېه‌رچی ئه‌ندیفه نێده‌م، هݖنته ئه‌نه‌شوره خه‌لا نه دݖکونه‌ۏه‌ر و بازار شوم و ئݖشته‌ن ئانݖما که‌رݖم؟

چݖ‌را ئه‌ز، سالی ئی ده‌فا، چݖمݖ به‌به گوری سه‌ر نێشوم و ئه‌ې ۏیر نۏوئه‌رݖم به‌ما غه‌ریبه ئاده‌می سه‌د پێشتی ئه دیمی به‌به مه‌ردێ را هه‌ده چݖمݖن که‌للـه په‌کوم؟
چݖ‌را ئه‌ز، ۏه‌ختی مال‌دار و داره‌ند و کاره‌ې بوم، ئݖشته‌ن ئه‌ۏی ئاکه‌رݖم، تالݖشون کݖ نێئازونݖم هه‌لا هیچی، چݖمݖن ده‌ده دێدێ ئو خیشون نی ۏیرݖم به‌رشو ئو سݖنگه‌دیل ئابوم.

چݖ‌را ئه‌ز، ئی‌سه‌ر ده‌فا چݖمݖن داشته‌‍‌ئون و فیکری هیچ نێۏینݖم، هه‌ده چی ئݖشته‌ن بی‌چݖنگ و مݖشت نݖشون ده‌م؟
چݖ‌را ئه‌زی کݖ تالݖشیمه، چݖمݖن کیتاۏخونه کو هه‌زار گݖله کیتاۏی مینی کو ئی‌گݖله تالݖشه کیتاۏ نوئه نی؟

چݖ‌را ئه‌ز، چݖمݖ ئیداره ئو کاره جݖگا کو تالݖشه خݖرده‌نون نه تالݖشی لوئه نێکه‌رݖم؟ کݖرا زه‌له که‌رݖم، نێکی بݖۏان، تالݖشیمه ئو چݖمݖ ئاۏرو بوشو!

چݖ‌را ئه‌زی کݖ به‌خساب باسه‌ۏاتیمه، چݖمݖن زادگا کو، ده‌رامی پێتاره‌که‌رون شار دیېه‌رون مال و داشته را ده‌س‌دݖرازی که‌رݖم و ئݖشته‌ن ئانݖما که‌رݖم.
دۊمله دارݖ...
از: رمضان نیک‌نهاد
منبع: کادوس ماسوله‌رودخان

http://kados2.blogfa.com

برخی از شیوه‌نامه خط تالشی کادوس:
به جای فتحه/a/ ه
به جای کسره/e/ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ې

برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده می‌شود.

برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده می‌شود.

برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده می‌شود.

برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده می‌شود.

کتاب گنجینه کنایه‌ها و ضرب‌المثل‌های تالشی


کتاب ضرب‌المثل‌های تالشی گویش جنوبی ( فومن و ماسال) کاری مشترک به کوشش رمضان‌ نیک‌نهاد و بانو زلیخا صبا منتشر شده توسط حوزه هنری گیلان