داستان فداکاری معلم فداکار حسن امیدزاده به زبان تالشی و خط کادوس(۲)
دورود چهمه نازهېنه بݖرۏرێن و خوئهرێن، روزرون خݖش🌹
شهفتی تالݖشه ئاموزگار، ههسهن ئومیدزاده(حسن امیدزاده)فیداکاری ېو سیېاۏهشون (۲) :🔥💥🔥💥🔥💥
ههسهن دێ زهمینی ئادهمون نێمونی، چݖمونی کݖ ئاسݖمونی فݖرݖشته ئابا، چݖمونی بیگنا سیېاۏهشه کݖ دݖۏاره زݖنده ئابه ئو ئاتهشی مین دهلهکه. ههسهن دا ۏاې چݖ کهرݖم، ئه ئاتهشه کوره دیله دهتیله، شه، خݖردهنون ۏهر، ۏیندݖشه:
خݖردهنێن ههمه زهلامورده ئو بݖسیئاسی بهېنه، زوری نه نهفهس کهشین. خݖردێن ههمه ههسهنی پێچیکهېنا. ههسهنی ئهۏون ئاروم ئاکهرده، ۏاتݖشه: مهترسهن، ئهز شݖمه نݖجات دهم.
ههسهنی ئیگݖله، ئیگݖله خݖردهنون کهشه ئاگێته ئو ئاتهشی کو بهرشه ئو بهرېه کو ئهۏون سݖرا بهرکهردݖشه.
ههسهنی دێ ئݖشتهن ۏیر ئاشا، چێ فیچی تهمون تݖلهس کهردا چێ خهلا ئاتهش گێتا، چێ گوشت و پوس و خهلا دۊ کهری، ههته تاۏ ۏوئهردݖشه، سوج و دهرد دێ ههسهنی هالی نێبی.
ۏهختی ئاخݖرنه خݖردهنی بهرېه کو سݖرا بهرکهردݖشه، دێ ههسهنی را نهفهسی پهس ئامهنده نیېا کݖ جیر و کهفا بݖشی، دێ هیچ زوری چێ جانی دهرېه نیېا کݖ ئݖشتهن ئاتهشه کݖلاگا کو دور ئاکهری، ههته ههزار زور و بهلا نه بهرېه کو ئݖشتهن سݖرا بهرېهندݖشه.
خݖدا دور بݖکهرݖ، ههسهنی خهلا تهمونتێ چێ جانی گوشت و پوسی کو دهچیکا، چێ غهدیمنه خاسه دیم و جان زݖز داری، ههسهنی خهلا زوری نه دهکݖشتݖشونه، خݖردهنێن کݖ ئاتهشی کو جیۏهشتهېنا، هݖنته کݖ بݖرامێې، بݖرامێې، کهرین و خݖدا را دهخونین و ۏاېن: خݖدا جان، چهمه فیداکاره موئهلیمی را ئارهس. خݖدا جان، ئهگه چهمه ئاغا موئهلیم مهبی، ئهمه ههمه ئهلان مهردهېمونا.
ههسهنی سهر و دیم ئازون لهکا، مهردۊمی ۏهختی ئاتهش و دۊ ۏیندا، ئارهسهېنا، ههمه ههسهنی فیداکاری خونه ئهې را دیلسونی ېو دوئا کهرین و ئهې ئیگݖله فݖرݖشته زونین، ۏهختی ئیمدادگهرێن ئاتهشی دهکݖشتێ را ئومینه، دێ خهېلی دیر ئابا، ۏیندݖشونه:
ههسهنی گوشت و پوس و خهلا ېهندی کو دهچیکه، ههته ههسهنی سیېه جانی بݖرانکادی سهر پێنوشونه ئو ئامبولانسی نه ئهې ۏیمارݖستون بهردݖشونه.
تهمونی تالݖشئارا ئو تهمونی ئیرونی کو ههسهنی فیداکاری ئاۏازه گوش به گوشا شه، ههمه ههسهنی را دوئا کهرین کݖ خݖدا ئهې شهفا بݖده. خݖردهنون دوئا ههسهنی را تهلهکهې ئارهسه. ههسهن، ئه روزی نێمهرده بهما هیچ رۊکه تێلی سهغه جان و سالیمه پوس نێداری.
دوکتݖرون، دهزگا بݖنی کو ئهې زݖنده داشتا، دهبیس دهفا چێ جان و پوسی پێرݖشکا ئارݖشکا کهردݖشونه دا چێ مهردێ ناریشون گێته.
چێ به دۊم، ههسهنی ئازونسێ نێبی، ههسهن زوری نه ناېلاجه نهفهسی کهشی.
ههسهنی فیداکاری، تهمونی ئیرونی کو ئاۏازه بهرېهنده، ههمه جݖگای کو شهفتی ئاموجهده فیداکاری لوئه کهرین.
ههسهن ههته چهکیل و لهکهنده جانی نه چهن سالی نیمهزݖنده پهس مهنده، ههته دهرد و سوجون تاۏ ۏوئهردݖشه، پونزه سال زݖندهسݖزا به ئو زݖرݖنجیېه ئو دهردݖش پێتاۏه. ئاتهشی ههسهنی ئهندهرونی سوتا، ههلهمهله رېچ نێئابی.
تهمونی ههسهنی مݖز و مݖۏاجݖبه تێ چێ دهۏادهرمونی نێۏیرهسی، چێ خݖردݖخالی خهېلی کوری ېو سݖزا کهشه، ههسهنی را دنݖېا دێ هیچ مݖزه نێکهری، روزی ههزار دهفا خݖدا را دهخونی کݖ بێری، ئݖم سهکراته زیندݖگی کو چݖمݖن نهفهسی پێسݖند.
ههسهنی تێېه دهسی نه سی تا چهمه خݖردون ئاتهشی مینی کو نݖجات دوئه بهما ئهمه ههمهې، جیر دا به کهفا ئهې را کݖتاېی ېو بیبهفاېی کهرده.
چهمه دهرېادیل و فیداکاره ههسهنی نهفهس، ئاخݖرنه سهری، ههزار و سیسهد و نهۏهد و ېهکی، تاۏاسونی، تیر ما روزی کو ۏهختی ۏیشه، دێ هیچ نێپێرومه و ئݖشتهرا ئاسوده ئابه.
روزی کݖ ههسهنی جݖنازهشون شهفت ۏوئهرده، ۏیشتری شهفت و گیلون و تالشئارا مردۊم سوگݖۏارینا، ههمه ئݖشتهن سینه پهکوفین و بݖرهمین.
ئه سی گݖله شاگݖرده کیله کݖ دێ پیلل ئابهېنا، هݖنته کݖ بݖرهمین، چݖمونی کݖ چهۏون دهده ېه کݖ مهرده.
ئوری مݖرا پیلله ئیفتخاره کݖ چهمه ئیرونی کو، چهمه تالݖشون کو، چهمه ئاموزگارون مینی کو هݖنتهره فیداکاری داشتهمونه.
ئومیدهۏاریمه، ئه ېاله مێردی جانفیداېی ئهمه را چاکه نݖماېنهې موئهلیمی ېو تالݖشه مݖرامی کو بوبو.
ناجه دارݖم، ههسهنی خݖردݖخال هیچ ۏهخت زیندݖگی کو سݖتهمه مهبهرݖن و چاکه جیگائون ئارهسݖن و خهېر بݖۏینݖن. شݖمه نی ههمیشه سهغه جان و خݖشه دیل بݖدارهن.
✍️ : رمضان نیکنهاد
منبع: کادوس ماسولهرودخان
http://kados2.blogfa.com
برخی از شیوهنامه خط تالشی کادوس:
به جای فتحه/a/ ه
به جای کسره/e/ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ې
برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده میشود.
برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده میشود.
برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده میشود.
برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده میشود.
برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده میشود.

هدف ما در این وبلاگ معرفی فرهنگ مردم تالش و آشنایی هممیهنان گرامی با جاذبههای گرشگری شمال کشور به ویژه گیلان و تالش است