لا : جاجیم

لا : حیف ومیل ، نوعی فرش .
لاۏ: عوعوی سگ
لاۏه : گریه و زاری .
لاپ : تمام، بکلی

لاپه‌دون: تارعنکبوت

لات : ساحل خشک رود خانه که ریگ و سنگ داشته باشد، بی‌بند وبار
لار: پوک و تو خالی، مخزنی چوبی برای جمع آوری آب چشمه.

لاند: تکه ای بزرگ از خوراکی جامد مانند نان و گوشت

لاندݖر: شکم آویزان

لار : آبشخور ، چوب توخالی

لاشکه‌م : گودال آب رودخانه زیر ریشه ها

لافݖند: ریسمان

لافݖنده مݖزا: بند بازی

لافݖنده مݖزاکه‌ر، لافݖند ۏاز: بند باز، رسیمان باز

لاسپاره : جامه مخصوص کشتی محلی
لاسه‌ مه‌غار : غار،

لاس: سنگ درشت

لاکه‌پێشت: لاک پشت

لام : لامپ

له‌فچو : لب آویزان شده

له‌ک وچه‌ک: شکسته و افتاده از کار

له‌چه / له‌چ : نوک درخت ، آخرین حد فوقانی هر چیزقله

له‌س: ناراست و ارتجاعی

له‌ته: پارچه کهنه برای تمیز کردن

له‌م:فلج

له‌ش: لاشه

له‌نگه‌ری: بشقاب

له‌له: نی، لوله شیشه ای چراغ

له‌ت: تختک پوشش شیروانی خانه ییلاقی

له‌ر: لاغر

له‌له‌دار : خیزران

له‌که‌نده: ناتوان

له‌فک: زردپی

له‌ر : لاغر

له‌ۏ : لب

له‌له : نی

له‌په‌غ : موج

له‌م : فلج

له‌فچݖن : دارای لبهای درشت ، دارای لبهای آویزان

له‌م و له‌س : شل و ول

له‌ۏله گێته : دنباله حرف کسی را گرفتن، یاد کسی یا چیزی را به زبان آوردن

له‌سمه : یقه پیراهن

له‌کوته : تلخ، خیلی تلخ

له‌فک : غضروف

لݖپ: بوته های رونده خیار،کدو
لݖپ: تیر افقی سقف های چوبی
لݖپ : گلوله پارچه ای یا نخی که قدیم به جای توپ ،با آن بازی می کردند
لݖپ: وسیله چوبی که به شانه گاو می بستند و با طنابی به کاول وصل می کردند

لݖپه مݖزا: چوگان بازی ، توپ بازی

لݖنجه: شکم آویزان

لݖکݖند: تپه ریزش کرده

لݖغݖر : خندق

لݖغمه : لقمه

لݖرت : له

لݖۏݖر: آب دهانی که بی اختیار میریزد

لݖنج: آویزان، آویخته

لݖک و لا : رختخواب

لێ : برگ نی زار

لێره: لیره

لێمبو : لیمو

لور: دوغ خشک گوسفندی

لوئه که‌ر :سخنران

لوکه‌کݖره: زبان کوچک حلق، لوزه

لوئه‌که‌ر : سخنران

لوئه‌که‌ری : سخنرانی

لوکه مݖره: حنجره

لوک : حلقوم

لوئه، سه‌س: حرف و سخن

لومه : دم کوتا ، دم بریده

لیسه‌ند : جایگاه لیسیدن

لیسک : لوس

لیشه: گاو ماده نوجوان

لی : رانش ، ریزش.

لیۏ : برگ

لیۏه ره: نوعی پیچک همیشه سبز

لیزگ : لفزش

لیزگ : لیز

از : رمضان نیک نهاد

http://kados2.blogfa.com

در خط آوانگار/ واتنویس/ تلفظ محور تالشی‌ :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې

برخی از شیوه نامه آوانویسی تالشی‌:

برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده می‌شود.

برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده می‌شود.

برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده می‌شود.

برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده می‌شود.

برای حرف ا کوتاه/ شوا/ از/ ݖ / استفاده می‌کنیم.

برای حروف(واو) از حرف (ۏ) استفاده می‌شود.

برای حروف(یه) از حرف (ې) استفاده می‌شود.