کادوسیان    (کادوس ماسوله رودخان )

ایرونی خَلکِن ایدَیی اِشتَرا ایسلامی بینَه ایدَیی نی ترسَه مِسَلمون بینَه ، چِنکی ویندَشونا هرکسی مسلمون نِبَه اَیشون کِشتَه.
عربِن اَوونی که ایسلامی نبینه ،مِردَکون شون آتشی کو سوته کِع دییَرن بِتَرسِن و سَر مَکَشِن ، ژِنَکون شون کَنیزی بَردَه و خِردَنون شون دالانیو نِکَری بَردَه.
اِم خِردَنِن کِع پیل آبینَه عربون کَع کو کار کَرین عربِن نی کِع چَوون قَدَه خردَن دارین ، وختی اَ کَع سایبی دَپَرسین کِع اِم خِردَنِن اِشتِه شِنینَه وای کِع : نِه ، اِم خِردون دَدَه سییَه (پدر سوخته ) چَمَه خِردَن نی یَه ، نِکَر وکولفَتینَه کِع چَوون دَدَه ایرونی گِتع را شون سوتَه .

برگردان فارسی :
وقتی که در زمان یزدگرد عربها به ایران حمله کردند و ایران رو فتح کردند، مردم ایران را که دارای دین زرتشت بودند و آتش پرست، کافر نامیدند و اونها رو مجبور کردند که به دین اسلام روی بیاورند.
در این میان گروهی خودشان به دین اسلام گرویدند و گروهی هم از ترس مسلمان شدند، چون می دیدند که افرادی که مسلمان نشوند را میکشند.
اعراب افرادی را که مسلمان نمی شدند، مردها و سرپرست خانواده را در آتش میسوزاندند تا دیگران یاغی گری نکنند، و زنان آنها را به کنیزی و بچه ها را برای نوکری و کلفتی می بردند.
این بچه ها بزرگ شدند و در خانه اعراب کار میکردند و خود اعراب هم بچه هائی هم سن اونها داشته اند، وقتی ازصاحب خانه میپرسیدند که این بچه تو است (کلفت و نوکرها)، میگفته:
” نه، این پدر سوخته است ” یعنی بچه ما نیست، نوکر و کلفتی است که پدرش در جریان فتح ایران سوزانده شده است
از:لغت نامه دهخدا    ترجمه از رمضان نیک نهاد