کادوسیان    (کادوس ماسوله رودخان )

مݖلا چه‌ن ۏه‌ختی یا کݖ ئݖشته‌ن رۊکه ژێنی نه زݖندݖگی که‌ری، دێ ئݖشته‌ن پیلله ژێنی خه‌ۏه‌ری هیچ نێداری. مێرده‌کی، مݖلا ژێنی نه سه‌ر داری. ئی روزی ئه مێرده‌کی ئیله جݖۏونی په‌ېوم ئادوئه دا مݖلا تازه‌ ژێنی را بݖبه‌رݖ. مݖلا ژێنی ۏه‌ختی ئه جݖۏونی ۏینده ئه‌ې کو خݖشݖش ئومه، جݖۏونی ئݖشته‌ن که به‌ردݖشه. ۏه‌ختی جݖۏونی دیر ئاکه‌رده، ئه‌ مێرده‌ک، جݖۏونی دۊمله ناخه‌ۏه‌ری مݖلا که دیله شه. مݖلا ژێنه‌کی ئه‌لبه‌لی ئه جݖۏونی ئی جاې کو جیگا دوشه، به‌ده‌ز مێرده‌کی ۏه‌ر ئومه ئو ده‌مه‌نده ئه‌ې نه لاس ژه‌ندێ ئو مݖزا لوئه که‌ردێ. هݖم ۏه‌ختا کݖ مݖلا پا ۏیپݖشه سه‌س ئومه.

ژێنه‌کی دا ۏینده ۏه‌ز خه‌رابه، ئیله کارده مێرده‌کی ده‌س ئادوشه، ئه‌ې نه ۏاتݖشه: مݖن نه جه‌نگ بݖکه ئو بݖوا چݖمݖن مݖزوری کا جیگا دوئه‌ره. مݖلا ۏه‌ختی که دیله ئومه، ده‌په‌رسݖشه ېا چݖ خه‌ۏه‌ره؟ ژێنه‌کی ۏاته: هیچی نی، تݖ را ئه‌ز بݖمێرݖم، ئݖم توره مێرده‌کی مݖزور ده‌ۏه‌شته، چه‌مه که په‌ناش ۏوئه‌رده، مݖن نی ئه‌ې جݖگا دوئه، دا ئه‌ې مه‌کݖشه. مێرده‌کی، مݖلا خاهیشی را جݖۏونݖش به‌خشه، هه‌ر دݖ ها کو به‌رشینه .

برگردان فارسی :
ملا مدت زیادی بود که با زن کوچکش زندگی میکرد واز زن اولش بی خبر بود ،مردی با زن ملا سر و سری داشت. یک روز آن شخص جوانی را پیش زن ملا برای پیامی فرستاد. زن ملا از آن جوان خوشش آمد و آن را به خانه دعوت کرد. وقتی جوان دیرکرد ، یک دفعه آن مرد وارد خانه شد. زن ملا بلا فاصله جوان را در جایی پنهان کرد و با مرد شروع کرد به خوش و بش کردن.در همین موقع صدای پای ملا شنیده شد.
زن ملا که اوضاع را اینطور دید چاقویی به دست آن مرد داد و گفت: با من دعوا کن و بگو غلام مرا کجا پنهان کرده ای.ملا وارد اتاق شد و پرسید: اینجا چه خبراست؟زن گفت: هیچی ، فدایت شوم ،غلام این مرد دیوانه فرار کرده و به خانه ما پناه آورده و من او را قایم کرده ام که او را نکشد . آن مرد با شفاعت ملا جوان را بخشید و هر دو از آنجا بیرون آمدند.

از : رمضان نیک نهاد

http://kados2.blogfa.com

در خط آوانگار تالشی‌ :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې

برخی از شیوه نامه آوانویسی تالشی‌:

برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده می‌شود.

برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده می‌شود.

برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده می‌شود.

برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده می‌شود.

برای حرف ا کوتاه/ شوا/ از/ ݖ / استفاده می‌کنیم.

برای حروف(واو) از حرف (ۏ) استفاده می‌شود.

برای حروف(یه) از حرف (ې) استفاده می‌شود.