ئی روزی مݖلا خه‌ېلی ناخوش‌ئه‌فال ئابه، فیکر که‌ردݖشه چێ مه‌ردێ ۏه‌خته.
هݖمی را ئݖشته‌ن ژێنی ده‌خوندݖشه ۏاتݖشه، بݖش، ئݖشتݖ تازه خه‌لا ده‌که ئݖشتݖ سه‌ر و که‌له نی ئیتێ رێچ و ۏاز بݖکه !
ژێنه‌ک کݖ به‌دݖش ئومه، فیکرݖش که‌رده، مݖلا خا کݖ ئݖشته‌ن ئاخݖرنه سه‌ری لوئه ئو ۏه‌سیېه‌تی ئه‌ې را بݖکه‌رݖ، ۏاتݖشه: مه‌گه مݖن بی‌به‌فا ژێنه‌کیمه کݖ بݖخام چݖمݖن شۊئه‌ر مه‌ردێ را ئݖشته‌ن رێچ و ۏاز بݖکه‌رݖم؟
مݖلا ئه‌ې نه ۏاته: نێ، چݖمݖن لوئه ئی چیې دیېه‌ری ېه، مݖن خام کݖ ئه‌گه مه‌لکه‌موت چݖمݖن دۊمله ئومه، ئݖشتݖ غه‌شه‌نگه جانی بݖوۏینݖ، مݖن کو ده‌س بݖکه‌شݖ !

برگردان فارسی :

روزی ملا خیلی مریض شده بود و گمان می کرد که خواهد مرد.
به همین جهت زنش را صدا زد و گفت: برو بهترین لباست را بپوش و خودت را حسابی آرایش کن!
زن که ناراحت بود به گمان اینکه ملا می خواهد آخرین حرفهایش را به او بزند گریه اش گرفت و گفت: مگر من زن بی وفایی هستم که بخواهم در موقع مردن شوهرم خودم را آرایش کنم؟
ملا به او گفت: نه منظورم چیز دیگری است، من می خواهم که اگر عزرائیل سراغ من آمد تو را آراسته بدن ببیند و دست از سر من بردارد!

از : رمضان نیک نهاد

http://kados2.blogfa.com

در خط آوانگار تالشی‌ :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/
e/ ێـ ێ
به جای واو/
v/ ۏ
به جای شوا /
ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې

برخی از شیوه نامه آوانویسی تالشی‌:

برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده می‌شود.

برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده می‌شود.

برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده می‌شود.

برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده می‌شود.

برای حرف ا کوتاه/ شوا/ از/ ݖ / استفاده می‌کنیم.

برای حروف(واو) از حرف (ۏ) استفاده می‌شود.

برای حروف(یه) از حرف (ې) استفاده می‌شود.