ئی روزی مݖلا کݖرا ئݖشته‌ن زه‌مینی شوم ژه‌نی کݖ ئی ده‌فاېی ئی گݖله تی چێ پا تونی جیشه، مݖلا هه‌زار زور و به‌لا نه تی ئݖشته‌ن پا کو به‌رکه‌شه، چێ جݖگا نی پاره نه ماکه‌م ده‌بێندݖشه، به‌ده‌زینی ئݖشته‌ن ده‌سی ئاسݖمونی را به‌ردݖشه ۏاتشه: خݖدا جان، ئݖشتݖ که‌ره‌می را بݖمێرݖم، ئیله شݖناسه مێرده‌کی ئه‌ۏه‌ری نه کݖرا ده‌ۏېه‌ری، ݖم ماجݖرا ۏیندݖشه.

نێزیک ئومه، ۏاتݖشه: مݖلا! ئݖم کاری که‌نتێ شݖکر داری کݖ ئݖنته ئݖشتݖ دیلی کو شݖکر که‌ری؟ مݖلا خه‌نده‌ې که‌رده، ۏاتݖشه: چاکه ئاده‌م ! مݖن کݖرا خݖدا شݖکر که‌رݖم کݖ تازه که‌فشی کݖ زیر خݖرېه‌ما چݖمݖه پا کو ده‌که‌رده نیما، نێبه هه نی ئه‌لان خݖل با .

برگردان فارسی :

روزی ملانصرالدين زمينش را شخم می زد که يک دفعه خاری به کف پايش فرو رفت. ملا با هزار زحمت خار را از پايش درآورد و جايش را با پارچه‌ای محکم بست. بعد دستهايش را به سمت آسمان بلند کرد و گفت: خداوندا قربان لطف و مرحمتت. آشنايی از آنجا می گذشت و شاهد اين ماجرا بود.
جلو آمد و گفت: ملا! کجای اين کار شکر داشت که اين طور داری از ته دل شکرگذاری مي کنی؟ ملانصرالدين نيشخندی زد و گفت: آدم حسابی! من دارم خدا را شکر مي کنم که کفش نويی که ديروز خريده بودم در پايم نبود و گرنه حالا آن هم سوراخ شده بود.

از : رمضان نیک نهاد

http://kados2.blogfa.com

در خط آوانگار تالشی‌ :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/
e/ ێـ ێ
به جای واو/
v/ ۏ
به جای شوا /
ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې

برخی از شیوه نامه آوانویسی تالشی‌:

برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده می‌شود.

برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده می‌شود.

برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده می‌شود.

برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده می‌شود.

برای حرف ا کوتاه/ شوا/ از/ ݖ / استفاده می‌کنیم.

برای حروف(واو) از حرف (ۏ) استفاده می‌شود.

برای حروف(یه) از حرف (ې) استفاده می‌شود.