کادوسیان    (کادوس ماسوله رودخان )

ئی روزی ئیله ئاخوندی مه‌چݖدی مه‌نبه‌ری کو پێشه، مه‌ردۊمی را ئه دݖنېا، بێهێشت و جه‌هه‌نده‌می لوئه که‌ردݖشه، چێ لوئه کݖ ته‌مون ئابه، مه‌ردۊمی دیېێشتݖشه ئو ئه‌ۏون نه ۏاتݖشه: مݖن را بݖۏاېه، چیکی دیل خا بێهێشت بݖشو؟

هه‌مه گݖله ئݖشته‌ن ده‌سیشون که‌فا به‌رده، غه‌ېری مݖلا کݖ مه‌چݖدی مینی کو نݖشتا ئو دیېه‌رون دیېێسی، مه‌نبه‌ری سه‌ری ئاخوندی ۏه‌ختی ۏینده، مݖلا ݖشته‌ن ده‌سی که‌فا به‌رده نی، ۏاتݖشه :ئݖسه هه‌ر که‌س دوس دارݖ جه‌هه‌نده‌م بݖشو، ئݖشته‌ن ده‌سی که‌فا بݖبه‌رݖ.

هیچ که‌سی ئݖشته‌ن ده‌سی که‌فا نێبه‌رده، ئاخوندی ماتی به‌رده، پیلله سه‌سی نه مݖلا ده‌په‌رسݖشه: تݖ په‌ کا خاې بݖشی؟ مݖلا پیلله سݖفالون شی ۏاته: هیچ جا نݖشوم، هݖم شه‌ری مونوم، ېا مݖ را خوبه.

برگردان فارسی:

روزی شیخی در مسجد بالای منبر رفته و برای مردم موعظه می کرد واز خوبیهای بهشت واز بدی های جهنم برای آن ها حرف میزد پس از آن که حرف های خود را تمام کرد رو به طرف جمعیت کرده و گفت: خوب حالا چه کسی دلش می خواهد به بهشت برود؟
همه دسهایشان را بالا بردند به غیر از ملا که در وسط مسجد نشسته وبه دیگران می نگریست.
شیخ متوجه شد که او دستش را بالا نبرده وگفت:
خوب حالا کسانی که میل دارند به به جهنم بروند دست های خود را بالا ببرند.
هیچکس دست خود را بالا نبرد و شیخ که غرق در تعجب شده بود با صدای بلندی از ملا پرسید:-پس تو می خواهی به کجا بروی؟
ملا با لحن فیلسوفانه ای گفت: هیچ کجا همین شهر برای من خوب است.

از : رمضان نیک نهاد

http://kados2.blogfa.com

در خط آوانگار تالشی‌ :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې

برخی از شیوه نامه آوانویسی تالشی‌:

برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده می‌شود.

برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده می‌شود.

برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده می‌شود.

برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده می‌شود.

برای حرف ا کوتاه/ شوا/ از/ ݖ / استفاده می‌کنیم.

برای حروف(واو) از حرف (ۏ) استفاده می‌شود.

برای حروف(یه) از حرف (ې) استفاده می‌شود.