ئی شه‌ۏی مݖلا ئݖشته‌ن ژێنه‌کی نه کݖ خه‌‌ېلی موند و ئاسیېه‌ینا، زۊ خاۏ ئاشا. ئی گݖله دݖز ئومه، هه‌ر چی کݖ مݖلا داری به‌ردݖشه، سه‌باېی ۏه‌ختی روز ئابه، مݖلا شه، مه‌چݖدی به‌رݖش پێکه‌نده ئو ئݖشته‌‌ن که ۏوئه‌ردݖشه، مه‌ردۊمی ۏاته : مݖلا مه‌گه ئݖشتݖ که‌له کو مه‌زگ په‌ره، ئݖم چه کاریېه تݖ که‌ری. مݖلا ۏاته: خݖدا چݖمݖه دݖزی شݖناسݖ. دݖزی مݖن نݖشون بݖده، مݖن نی چێ که به‌ری ئه‌ې په‌‌س ئاده‌م .

برگردان فارسی :

یک شب ملا و زنش ،که خیلی خسته بودند ، به خواب خوشی فرو رفته بودند دزدی آمد و دار و ندار ملا را برد. فردا صبح ملا به مسجد رفت و در آن را کند و با خودش به خانه آورد. مردم گفتند: ملا مگر عقل از سرت پریده، این چه کاری است که تو می کنی. ملا گفت: خدا دزد را می شناسد. دزد را به من نشان بدهد من هم در خانه او را پس می دهم.

از : رمضان نیک نهاد

http://kados2.blogfa.com

در خط آوانگار تالشی‌ :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې

برخی از شیوه نامه آوانویسی تالشی‌:

برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده می‌شود.

برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده می‌شود.

برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده می‌شود.

برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده می‌شود.

برای حرف ا کوتاه/ شوا/ از/ ݖ / استفاده می‌کنیم.

برای حروف(واو) از حرف (ۏ) استفاده می‌شود.

برای حروف(یه) از حرف (ې) استفاده می‌شود.