ضرب المثل تالشی 109
مهگَه ئاتهشه پهسنه ئݖشتݖ دهس دهریېه
(مگر چوب در حال سوختن دردستت هست )
Məqə atəşəpəsnə ıştı dəs dəriyə
این ضرب المثل تالشی کنایه از عجله داشتن است. هنگامی کسی بدون توجه به توصیهی ماندن و شکیبایی دیگران در رفتن و کاری شتاب می کند این ضرب المثل به او گفته میشود ( در گذشته های دور که کبریت و فندک نبود در هر آبادی آتشکوره هایی بود که آتش آن همیشه برپا بود و مردم علاوه برگردهمایی و انجام نیایش های خود در آنجا ، اگر آتش خانه ای خاموش میشد از آنجا یک مشعل چوبی برای برافروختن دوباره آتش در خانه استفاده میکردند وعموما چون فاصله ای بین خانه و آتشکده بود مشعل را با سرعت زیاد بدون ماندن، ازترس خاموش شدن به خانه می رساندند.
از : رمضان نیک نهاد
در خط آوانگار تالشی:
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې
هدف ما در این وبلاگ معرفی فرهنگ مردم تالش و آشنایی هممیهنان گرامی با جاذبههای گرشگری شمال کشور به ویژه گیلان و تالش است