خݖدا، خه‌ری شاخ مه‌ده ئو ماری میجه

(خدا به خر شاخ ندهد و به مار مژه)
Xıda xəri şax mədə u mari micə
این ضرب المثل تالشی از یک سو کنایه ای است بر آدمهای نادان که اگر سلاحی خطرناک داشته باشند بسیار برای دیگران، حتی خود، دردسرآفرین میشوند و در سوی دیگر تمجیدی است بر پوشیده بودن اسرار از دشمن، چرا که اگر دشمن ریز و بم ضعف و قوت ما را ببیند آسیب پذیر می شویم. این ضرب المثل تالشی را بارها از بانوی کهنسالی که روانش شاد باد و در زندگی خود دارای هَوو ( ئێۏݖزنݖ ) بوده به رسم گله و شکوه از روزگار یا رقیب همسری و شاید هم دعا شنیده ام. (می گویند :مارها مژه یا دید چشمی ندارند و از دور، نمی توانند چیزی را ببینند و برای شکار کردن نه از چشمان تزئینی خود، بلکه از عضوی حفره مانند در صورتش بهره می برد که مانند دوربین حرارتی، پرتوهای فروسرخ را تشخیص می دهد).

از : رمضان نیک نهاد

http://kados2.blogfa.com

در خط آوانگار تالشی‌:
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې