داری غه‌نیم چێ لاخه ېه

(دشمن درخت شاخه خودش است )
Dari ğənim çe laxəyə
این ضرب المثل تالشی کنایه بر ویژگی زشت خودزنی است که در نزد تالشان به ده‌ده ئو دێ‌دێ فݖر ئاده‌ئی (پدر و مادر را دورانداختن یا کݖته هه‌ری (بچه خودرا خوردن ) مشهوراست .بی گمان چنین ویژگی زشتی در نزد تالشان هرگز متصور نبوده است این ضرب المثل وقتی برزبان می آید که کسی دربرابر مردم قوم خود و نزدیکانش نه تنها حس خوبی ندارد بلکه با زبان و رفتارش در برابر آنهاست .
چه خوش گفت هیلا آن بانوی شیرین سخن :
با دست تبر سینه این باغ دریدند / مرغان امید از سر هر شاخه پریدند
غافل که تبر خانه ای جز بیشه ندارد / از جنس درخت است ولی ریشه ندارد…

از : رمضان نیک نهاد

http://kados2.blogfa.com

در خط آوانگار تالشی‌:
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې