ئی روزی مݖلا ئی گݖله که به‌ری سه‌ر شه، که‌ساېیبی ده‌خوندݖشه، ئیتێ نون مݖ‌را بوئه، کیله تێلی که مه‌ندا ۏاتݖشه: نون نێداره‌م مݖلا ۏاته: په‌، ئی ئاۏخور ئاۏ مݖن بݖده. کیله هه‌نی ۏاته: نێداره‌م، مݖلا ۏاته، ئݖشتݖ ده‌ده ئو دێدێ به کارینه؟ کیله ۏاته: ئه‌ۏێن ئه‌زاداری شه‌ېنه، مݖلا ۏاته، ئݖم هال و روزی کݖ شݖمه داره‌ن، هه‌زار نه‌فه‌ر ئو هه‌مه‌ې شݖمه فامیلێن بی بان، شݖمه که بݖره‌مݖ بݖکه‌رݖن، نێ کݖ شݖمه بݖشه‌ن، دیېه‌رون را بݖبره‌مه.

برگردان به فارسی :

روزی ملا در خانه ای رفت و از صاحبخانه قدری نان خواست دخترکی در خانه بود و گفت : نداریم!ملا گفت: لیوانی آب بده!دخترک پاسخ داد: نداریم!ملا پرسید مادرت کجاست:دخترک پاسخ داد : عزاداری رفته است!ملا گفت: خانه شما با این حال و روزی که دارد باید همه قوم و خویشان به تعزیت به اینجا بیایند نه اینکه شما جایی به عزاداری بروید

از : رمضان نیک نهاد

http://kados2.blogfa.com

در خط آوانگار تالشی‌ :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې

برخی از شیوه نامه آوانویسی تالشی‌:

برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده می‌شود.

برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده می‌شود.

برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده می‌شود.

برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده می‌شود.

برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده می‌شود.

برای حرف ا کوتاه/ شوا/ از/ ݖ / استفاده می‌کنیم.

برای حروف(واو) از حرف (ۏ) استفاده می‌شود.

برای حروف(یه) از حرف (ې) استفاده می‌شود.