فرهنگ لغات تالشی (ک)
کا: کجا
کاپیش: آبدزدک مزارع
کاتوره: دست ترک خورده بر اثر کار
کانکا: کارخانه برنکوبی
کارئازون: کاردان، کارشناس
کاۏݖل: آهن گاو
کاردهلهک: ازکار افتاده
کارئاگێتێ : استعمال و کاربرد
کارێ کارێ : کار کردن با بازی و بیهوده
کالبێ: تشتکی که از پهن گاو ساخته شده
کال: خام
کاسه چێم: سبز چشم
کاۏی: گوسفند نریکساله
کافله: تعدادی
کهئو :آبی
کهچێمه: اتاق
کهتیله: راه پله یی کوهستان
کهفابهر: آسانسور
کهشه : آغوش
کهله ئهنگیشته: انگشت شست
کهۏهل: ریسمانی که از پوست جوان درخت لرگ ساخته میشود
کهس و کار: افراد و کسان
کهفا : بالا
کهیار: بز نر
کهشه : بغل
کەترا: کفگیر
کهئوئه میشین: بنفشه گل
کهئو : آبی
کهترایی، غاسی را: جعلی
کهنه بهبه : جد ، پدربزرگ
کهرگگوئه: تخم مرغ
که : خانه
کهخرابکهر: خانه برانداز
که زݖما: خانه داماد
کهپا : سرایدار
کهساز: خانه ساز
کەچە: قاشق
که کوچ: خانه وار
کهل : راست شدن نرینه، گاونر آماده جفتگیری
کهۏار: سبزی شاهی
کهللـه: سر
کهمهرهخاش: ستون فقرات
کهفاسۊئه : سراشیب
کهئوئه خݖس : سیاسرفه
کهللـهجهنگ: شاخ بشاخ
کهفا : بالا
کهلاچ: کلاغ
کهلاچ: کلاغ
کهکو : کاهو
کهندݖ : کندو
کهفتێر : کبوتر
کهج: کرم ابریشم
کهچه : قاشق
کهشک : خود نما
کهت، بݖرین : بریدن پوست دور درخت
کهش بݖلێند: باری که با طناب به دوش بسته شده باشد .
کهفتێر :کبوتر
که زݖما : داماد سر خانه
کهللـه به کهللـه : رو در رو .
کهللـه کهللـه : تکه تکه .
کهللـه نوئێ : سرگذاشتن، تسلیم شدن .
کهم پهېدا : نایاب
کهئوئه خݖس : سیاه سرفه
کهفات : ابیا، پرنده ی نوک دراز بنام
کهرگ : مرغ
کهتراېی : صوری، دروغین
کهر : ناشنوا
کهل : راست شدن، نعوظ
کهشه: بغل
کهشه ئاگێتێ: بغل کردن
کهشه بݖن: زیربغل
کهشه بیله : چاله زیربغل
که دهلهک: خانه نشین
کهله: دیوار سنگی
کهتیل: چهارپایه کوتاه
کهشکهرهت : زاغک
کهشه بیله: زیر بغل
کهلارو: پرتگاه کوه
کݖج : دکمه
کݖفت: خفه شوی خودمانی
کݖبله: تپه
کݖل، کݖلاگا: کوره ذغال، آتشدان
کݖلاغا خاک : خاکستر کوره
کݖلیل : سویچ ، کلید
کݖرݖندێ: حمل نمودن یا کشیدن بار سختی
کݖلهش : کاه
کݖفتݖن: بیمار و زردگونه
کݖته: توله سگ و گربه و شغال
کݖۏݖر : بیحس
کݖرهف : درخت شب خسب
کݖم : لگن
کەپەل : لگن
کݖله لینگ : لنگ
کݖلݖشکݖن: مرغ کرچ
کݖفتݖک: میوه کال
کݖتا: کوتاه
کݖر: کیر
کݖلوش/ کݖلوشݖن: سییارو، زشت رو، تند خلق
کݖله ۏاشݖن: کسی که در کوره زغال کار میکند
کݖم کیېه: لگن
کݖپله: نوک قله
کݖلاکهئاۏ : آب باران
کݖرݖج : انبار مزرعه
کݖرچ : برشته
کݖشتئهۏزار: کشتافزار
کݖلیتون : گدا صفت، پست فطرت
کݖره: بچه اسب و قاطر و خر
کݖلݖشکݖن: مرغ کرک
کݖلک: مرغ کرک
کݖما : پتک
کݖج : پولک،دگمه
کݖلێک،کݖلاک : باران
کݖفتݖن: کسی که بیماری سفلیس دارد
کݖلکݖله : موی گره خورده
کوران: اسب قرمز متمایل به طلایی
کو: کوه
کوچی: درخت لرگ
کوفت ، کݖفت: سیفلیس
کوره ۏیری: فراموشی
کولݖس: تکه ای بزرگ و توده ای از تنه درخت
کوره: گیجگاه
کورکور: تحریک نمودن
کورهک: موگیر
کهلارو:پرتگاه کوهستان
کوتوم : آلاچیق
کورهغوغو : جغد
کوله: بچه بز و خوک ، گاهی هم به پسر صغیر و بینوا
کولو کولو: گوله گوله
کوتیل : کوهان
کولݖس: کنده چوب
کولېه چێم : زگیل
کولݖفت: ضخیم
کوېی : کدو
کوره ۏیر: فراموشکار
کوره ۏیری: فراموشی
کورهشهپهغ، کورهشهۏپهر : خفاش
کولی چارشهمبه: چهارشنبه سوری
کوپ : حصیر
کونار : خشخاش
کۊری: رنج
کۊش: لکه قارچی
کۊن تاو: عجول
کۊن ئاگهرد: برگشتن به پشت
کۊن بهلهک: بی نظم
کۊنه ۏیسا: حرکت با کشیدن نشستگاه بر زمین
کۊنه سوجه: نوعی علف که شیره سوزناک دارد
کۊنه: به تنگ آمدن
کۊن: نشستنگاه
کۊنئاگهرد: ارتجاع واپسگرایی
کۊنهشی : پاجوش
کۊله نهمه : باشلاق
کۊنه خاش : خاصره
کۊنه ۏیسنێ : با باسن به روی زمین حرکت کردن
کۊنه مونه : سستی
کۊنه پهسه : باسن
کۊنهخݖل : مقعد
کۊنهپهسێ : وارو
کێرمه : سوسمار
کێف: حال کردن
کێرمه، کێلمه : مارمولک
کیش: درخت شمشاد
کیل: کند
کݖل: کند
کیله، کینه: دختر
کیلهتێلی : دخترک
کیلهژێنی : بکارت
کیله ژێن، کیله، کینه: باکره
کیجه: جوجه پرندگان و ماکیان
کیکا: دختر بزرگ
کیجه : جوجه
کینهۏهس : کفایت تولد دختر، بسنده
از : رمضان نیک نهاد
در خط تالشی کادوس :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې
برخی از شیوه نامه الفبای تالشی کادوس:
برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده میشود.
برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده میشود.
برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده میشود.
برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده میشود.
برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده میشود.
برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده میشود.
برای حرف ا کوتاه/ شوا/ از/ ݖ / استفاده میکنیم.
برای حروف(واو) از حرف (ۏ) استفاده میشود.
برای حروف(یه) از حرف (ې) استفاده میشود.
هدف ما در این وبلاگ معرفی فرهنگ مردم تالش و آشنایی هممیهنان گرامی با جاذبههای گرشگری شمال کشور به ویژه گیلان و تالش است