فرهنگ لغات تالشی (ش)
شال: روباه، شغال
شال : شغال
شال: پارچه پشمی
شالهمهردݖمون، شاله میری : موش مردگی
شهله: شعله
شهۏ: شب
شهۏهچݖرا : آباژور
شهلف : شال گردن
شهلهف: بیلچه برداشت از مواد کیسه
شهۏ: شب
شهۏهندهروز: شبانه روز
شهۏه خهلا: شب پوش
شهۏه سهر : شامگاه
شهله : شعله
شهراۏ : شراب
شهراشور : ناآرام،شرور
شهتهمهس : کجفهم
شهۏهسهر: غروب
شݖنگ : سگ آبی
شݖۏار : شلوار
شݖت : شیر
شݖلهخت : غاز
شݖندݖر: بریده یا تکهای از پارچه لباس کهنه
شݖتی : پرشیر
شݖکه: کت پشمی
شومنه،شوۏنه : چوپان
شونه: شانه
شونهبهسهر: شانه به سر
شورتێ : شستن
شوفێر : راننده
شوم: شخم
شۊ: شوهر
شۊئهر : شوهر
شێې : پیراهن
شێ : رفتن
شیرنه چاې : چای شیرین
شیۏه: عشوه و ناز
از : رمضان نیک نهاد
در خط آوانگار تالشی :
به جای فتحه/a/ ـه ه
به جای کسره/e/ ێـ ێ
به جای واو/v/ ۏ
به جای شوا /ə/ ݖ
به جای یه/y/ ېـ ې
برخی از شیوه نامه تالشی کادوس:
برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده میشود.
برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده میشود.
برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده میشود.
برای حروف(ق/غ) تنها از حرف (غ) استفاده میشود.
برای حروف(ح/هــ) تنها از حرف (هــ) استفاده میشود.
برای حروف(ع/ء) در ابتدا و وسط واژه تنها از حرف (ئـ) استفاده میشود.
برای حرف ا کوتاه/ شوا/ از/ ݖ / استفاده میکنیم.
برای حروف(واو) از حرف (ۏ) استفاده میشود.
برای حروف(یه) از حرف (ې) استفاده میشود.
هدف ما در این وبلاگ معرفی فرهنگ مردم تالش و آشنایی هممیهنان گرامی با جاذبههای گرشگری شمال کشور به ویژه گیلان و تالش است