استاد سید نهضت حسینی نژاد پونلی ، در سال هزاروسیصدوچهار در يكى از روستاهاى بخش تالشدولاب (رضوان شهر) كنونى يكى از بلوك پنجگانه پيشين شهرستان توالش بنام روستاى آنجه ميانرود از یک خانواده اصیل تالش علوى بدنيا آمد.
او ابتدا در مکتبخانه های آن روزگاران و در پيشگاه عمويش شادروان آقاى سيد محمد حسن حسينى نژاد مفتى على الإطلاق شهرستان توالش و پدرش شادروان آقاى سيد محمد خالد حسينى نژاد درس خوانده و سپس در دبستان سپه پور رضوانده تحصیلات ابتدایی خود را تکمیل نموده ودوران متوسطه را در دبیرستان فردوسی بندر(پهلوى) انزلی گذراند .
اودر سال١٣٢٢ به استخدام وزارت فرهنگ در آمد و پس از چند سال به معاونت فرهنگ توالش رسيد، در سال ١٣٢٣ يگانه دبستان چهاركلاسه ماسال بنام دبستان حافظ را از فرهنگ فومنات تحويل و به توالش باز گرداند. در آغاز سال ١٣٣٠ به تهران منتقل و در دايره بودجه وزارت فرهنگ به خدمت در اداره كل فرهنگ شهرستانها مشغول شد، در سال ١٣٣٢ مجددا به گيلان انتقال پيدا كرده و در فرهنگ استان سمتهاى متفاوتى از جمله رياست فرهنگ كوچصفهان ،لشت نشا و خشك بيجار را عهده دار شد.

خدمات ايشان در تأسيس مدارس مختلف از دبستان تا دبيرستان شايان توجه است، در دهه سى خورشيدى خدمات ايشان در فرهنگ گيلان علاوه بر توالش در شهرهاى ديگر استان از جمله لاهيجان، لنگرود،، رودسر، سياهكل ، آستانه اشرفيه نيز بوده است. در سال ١٣٣٥ با همكارى زنده ياد سيد حسن مقدم ضيابرى اداره فرهنگ بخش تالشدولاب ( رضوان شهر) را تاسيس نمودند، در سال ١٣٣٨ به هشت پر منتقل و در سمت معاونت فرهنگ توالش به خدمت مشغول شدند و پس از چند ماهى به نمايندگى فرهنگ بخش هاى ماسال و شاندرمن ( شهرستان ماسال) منصوب و در مدت يك سال از مير محله ماسال تا كلينگستان و از شيخ نشين شاندرمن تا خشك رودباردر هر دهى مدرسه اى يا دبستانى از دو تا شش كلاسه را تأسيس كرده و دبيرستان ماسالى را هم به سيكل اول رساندند ، اين كارها در آن زمان يا كم سابقه يا بى سابقه بوده است.

در انتخابات دوره هفدهم مجلس شوراى ملى كه به كشت و كشتار در تالش انجاميد به اتهام فعاليت عليه هلاكو خان رامبد منتظر خدمت شده وطی يكسال در دو دادگاه استانى و كشورى در رشت و تهران به اتفاق آراء تبرئه و مجدد به فرهنگ توالش باز گشتند تا اين بار در سمت سر پرستى مدارس بخش اسالم و مديريت دبستان شش كلاسه اسالم بار ديگر در خدمت مردم و فرهنگ منطقه باشند.
در سال ١٣٤٢ به سمت شهردار انتخابی هشت پر مرکز شهرستان توالش انتخاب و همزمان در غياب فرماندار كفالت فرمانداری توالش را عهده دار شدند. خدمات ايشان براى عمران و نو سازى شهر هنوز بعد از پنجاه سال به نيكى در ضمير مردم نيك نهاد توالش باقى است و براى جوانان خاطراتى چون افسانه هاى تاريخى باقى مانده است!
مخالفت برخی ازهواداران هلاكو خان رامبد با ايشان سرانجام منجر به استعفا پس از دو سال خدمت شد و تا سال ١٣٤٨كه ايشان به اداره كل اطلاعات و راديو( فرهنگ و ارشاد اسلامى) منتقل شدند باز به خدمت در فرهنگ تالش بزرگ پرداختند.
در رشت با سمت رئیس اداره امور اداری و مالی و روابط عمومی و مديريت جهانگردى مشغول به کار شدند ،او هم چنین در این سالها سر پرستی روزنامه های استان گیلان را عهده دار بودند و در غياب مدیر کل جانشینی و سر پرستى اداره كل را بر عهده داشتند و بالاخره در سال 1354 پس از سى و دو سال خدمات فرهنگى و اجتماعى و نام نيك از خود به ياد گار گذاشتن به افتخار باز نشستگى نائل شدند! .
وی علاوه بر معلمی و کار در فرهنگ از عنفوان جوانى به عنوان شاعر ،خطاط و نویسنده اى خوشنام و چيره دست نیز در منطقه شناخته می شود .
ايشان نزدیک به سی هزار شعر ، دو بیتی و قصیده و غزل و مثنوی سروده است که در چندين جلد جمع آوری شده است .
در دهه پنجاه خورشيدى با اكثر بزرگان شعر و ادب كلاسيك كشور روابط آشنائى و دوستى و تبادل شعر داشته اند از جمله استاد شهريار و زنده يادان مهدى حميدى شيرازى و پژمان بختيارى و ….!
ايشان در سال ١٣٣٤با بانو فيروزه يگانى فرزند ارشد زنده ياد خسرو خان يگانى از خوشنام ترين خوانين توالش ازدواج كردند كه حاصل آن چهار فرزند است : خانمها فائقه و فضیلت و آقايان فرهت و فرجد حسينى نژاد پونلى تالش ، هر دو دختر پاى در جاى پدر گذاشته و باز نشسته آموزش و پرورش هستند، از پسران ايشان پروفسور فرهت حسینی نژاد ،که خود از پزشکان نامدار تالش است از سى سال پيش مقيم كشور سوئد و دكتر فرجد هم در ايران هستند!
استاد حسينى نژادحدود 20 اثر چاپ نشده در مسائل ادبى و اجتماعى دارد و می گوید: گذاشتم اگر فرزندانم صلاح بدانند بعد از من چاپ كنند
تالشنامه كه گذری بر تاریخ تالش است، اثری گرانبها از اوست كه حاصل حدود 50 سال تلاش، تحقیق و مطالعه وی بوده است .
اودر زندگی خود همواره از دین و ميهن به عنوان منبعی از عشق ،خدمت ،مهربانی و وحدت مردم الهام گرفته و اینك در آستانه نود سالگی هم چنان عزم آن را دارد که تجارب و دلنوشته های خود را به قلم آورد ، امید آن را داریم که اين قديمى ترين فرهنگى مرد تالش / گيلان سالها با عزت زندگى كنند و همچون گذشته منشاء خیرو برکت برای فرزندان تالش یاقی ماند و نامش تا به ابد در دلهای مردم ماندگار گردد .

از اشعار استادسيد نهضت حسينى نژاد:
خوشا تالش بلندای جبالش /خوشا نام قشنگ بی مثالش
درختان سر کشیده تا به کیهان /چو سرو ناز با غنج و دلالش
چو مهر نام تالش در دل افتاد /نرفت از سر برون فکر و خیالش
خوشا دریا کنار دل فریبش /نسیم جنت است باد شمالش
هر آنگه یادم آیدزرده خونی /نشان کوثر آید از زلالش
هزاران قصه ها دارم به خاطر /از این قوم نجیب با کمالش
بیا تالش ببین صنع الهی /نگنجد شعر من در وصف حالش
نسیمش در بهاران روح بخش است /به دلداران رسد قدر و جلالش
به تابستان اگر گرما بیاید /به کوهستان ببین قال و مقالش
خزانی گر کند قدرت نمایی /زند بوسه به پای راش بالش
زمستان گرچه دارد سوز و سرما /نویدی آرد اندر برگ و بالش
خداوندا تو تالش را نگهدار /نبیند هیچ کس هر گز زوالش
مکن نهضت زهجران ناله و داد /به الطاف خدا يابى وصالش
نمونه اى ديگر از اشعار تالشى استاد:
تالشى برز بالون را بمرديم/تالشى داره خالون را بمرديم
خشى راش ناخشى راش جان بدايمه/تالشى قال قالون را بمرديم
 از : رمضان نیک نهاد